วังวนหนังไทยแบบเดิมๆ

ฟัดจังโตะ ตัวอย่างเต็มมาแล้วสมการรอคอยมันคือภาคต่อกวนมึนโฮนั่นเอง ??

เมื่อหนังไทยจะตกต่ำ เพราะคนไทยมากมายเลือกจะดูหนังที่หน้าตา แต่กลัวที่จะดูหนังดีเพราะคิดว่าเครียด

ผมไม่ชอบเลยที่เห็นบางคนโพสต์ว่า คนไทยเราเครียดมากพอแล้ว ดูหนังก็เอาสนุกพอ 
ไม่จำเป็นต้องคิดหาสาระอะไรกับหนังมาก ดูหนังดราม่าหนังมีสาระเครียดเปล่าๆ ยิ่งทำให้หนักหัวไปอีก

ถ้าหนังดีจริงๆ ต่อให้เป็นหนังดราม่าจ๋าขนาดไหน ก็สามารถสร้างความสนุกสนานให้คนดูได้
ไม่จำเป็นต้องเครียดจนหนักหัว โอเค หนังอาร์ตหนักๆก็ว่าไปอย่าง จำพวก In the bedroom หรือ Godford Park
แต่หนังอย่าง Forrest Gump หรือ The Last Emperor และอีกหลายๆเรื่อง เราก็ไม่ปฏิเสธว่า เราก็สนุกไปกับมัน

และเมื่อย้อนกลับมาดูหนังไทย ทุกวันนี้เราจะเห็นว่า ถ้าหนังจะดี ก็ดีโอเคเลย ถ้าจะไม่ดี ก็หาดีไม่ค่อยจะได้
แต่ส่วนมาก หนังที่ดีมักถูกสร้างภาพว่า เป็นหนังดราม่า หนังเครียด หนักหัว คนไทยส่วนใหญ่เชื่อไปอย่างนั้น

และกลายเป็นว่า คนไทยปฏิเสธหนังดีเหล่านี้ ทั้งที่จริงมันไม่ได้เครียดหนักหัวอะไรเลย ตรงกันข้ามกลับสนุกด้วย
ยกตัวอย่าง 15 ค่ำเดือน 11 หรืออย่าง มนต์รักทรานซิสเตอร์ หนังเหล่านี้เป็นหนังดี แต่คนไทยกลับเมิน

แต่หนังหลายเรื่องอย่าง ผีหัวขาด หรือหนังที่มาตามกระแสหนังไทยพักนี้ ที่ไม่มีสาระอะไรมาก เอาสนุกตีหัวเข้าบ้าน
หนังพวกนี้กลับฮิต ทั้งที่จริงคุณภาพยังไม่ถึง สักแต่สร้างเรียกเงินตีหัวเข้าบ้าน แต่กลับไม่ใส่ใจบทหนังเท่าไหร่
ถึงแม้จะได้เงินมาก แต่คนดูส่วนใหญ่ก็บ่นเป็นหมีกินผึ้งออกมาว่า ไม่เอาไหน ไม่ได้เรื่อง แต่กลับได้เงินมาก

ซึ่งกลายเป็นว่า คนสร้างหนังก็เลยเชื่อไปว่า ฉันจะต้องสร้างหนังอย่างนี้แหละ ได้เงินเยอะดี คนไทยชอบ
ทั้งที่จริง คนดูไม่ได้ชอบเลย แต่เพราะก็คนดูกลุ่มเดิมที่เลือกที่จะดูหนังอย่างนี้อีก ทั้งที่รู้ว่าจะไม่มีดีอะไร

แต่พอหนังดีมา หลายคนก็กลับปฏิเสธมันเพราะคิดว่าเป็นหนังดราม่าหนักหัว ทั้งที่เคยบ่นอยากจะดูหนังดีๆ
ก็เลยกลายเป็นว่า หนังดีก็อยากดู แต่ก็กลัวที่จะดูหนังดี เพราะกลัวว่าจะเครียด พอไปดูหนังงั้นๆ ก็บ่นกลับมาอีก
เลยเป็นว่า เมื่อดูหนังห่วยมาก ก็กลายเป็นการสนับสนุนให้คนสร้างหนังอย่างนี้ได้ใจ แล้วก็สร้างมันออกมาอีก
กลายเป็นการดึงวงการหนังไทยให้ถอยหลังเข้าคู เพราะหนังงั้นๆออกมามาก แต่พอหนังดีมา คนดูก็กลัวที่จะดูอีก

ถึงแม้ว่า 15 ค่ำเดือน 11 จะได้รายได้น่าพอใจ แต่เมื่อเทียบกับรายได้ที่มากกว่าของผีหัวขาด ก็น่าหนักใจ
เพราะหมายความว่าคนดูไปดูหนังเรื่องนั้นมากกว่า และคนเหล่านั้นแหละที่มองภาพวงการหนังไทยว่าไม่มีอะไรดี
ทำให้หนังไทยแย่ลงไปอีก เพราะหนังไทยเราไม่ใช่หนังฮอลลีวู้ดที่ลงหลักปักฐานในใจคนเรียบร้อยแล้ว
หนังไทยเราก็เหมือนกับเสื้อตัวใหม่อีกตัว ถ้าคนมันไม่ชอบใส่ ก็ขอกลับไปใส่เสื้อตัวเก่าที่ใส่อยู่เดิมดีแล้วดีกว่า

เพราะฉะนั้น จะไม่แปลกใจเลย ถ้าหนังไทยเราจะสามารถกลับไปตกต่ำและเลือนหายไปอีกครั้ง แม้จะไม่ใช่เร็วๆนี้
แต่เพราะว่า คนไทยเรามากมายเลือกที่จะดูหนังที่หน้าตา แต่ไม่ดูที่เนื้อใน คิดว่ามันฮาก็ดู แต่พอห่วยก็บ่นจะดูหนังดี
แต่พอหนังดีมา ก็กลัวเพราะเชื่อฝังใจว่าหนังดีคือหนังที่เครียด หนักหัว เป็นหนังดราม่า ทั้งที่ยังไม่รู้ถึงความสนุก
ก็อนิจจาหนังไทยแค่นั้นล่ะครับ เพราะหนังงั้นๆ เราก็แห่ไปดูแล้วก็บ่น แต่พอหนังดีมาก็ดันกลัวไม่กล้าดูไปซะนี่

ปล.แล้วยังอีกหลายคนที่คิดว่าคนไทยชอบดูหนังไม่เอาสาระ ไม่ต้องคิดมาด เอาสนุกอย่างเดียว เพราะคนไทย
เราไม่ชอบดูหนังหนักหัว ผมไม่เห็นด้วยนะ หลายคนมองภาพไปที่คนต่างจังหวัดว่า ไม่ชอบเอาสาระ หนังเครียดๆ
แต่จริงๆแล้ว คนเหล่านี้ เขาก็ต้องการคุณภาพของงานเช่นกันนะครับ ใครอยากจะดูบ้านทรายทองเป็นสิบรอบ
แต่เพราะเขาไม่มีทางเลือก ก็จำต้องดู ถ้ามีทางเลือก ใครอยากจะดูหนังดูละครเรื่องเดิมๆเป็นสิบรอบ
เขาก็มีสมองจะคิดอะไรเหมือนกัน ไม่ใช่สักแต่จะหัวเราะเอาฮาไปวันๆ ถ้ามีหนังดี สนุกมีคุณภาพ เขาก็ชอบครับ