ชะม้อย หอยเหล็ก ดาวตลกข้างถนน ดาวพระสุขในใจคน

จากรูปนี้คุณคิดอะไรบ้าง

และจากคลิปนี้คุณคิดอะไรบ้าง

คุณชะม้อย  หอยเหล็ก (ต้า) เป็นอะไรที่มากกว่าตัวตลก

เรื่องราวของชีวิตที่เศร้าเคล้าเสียงหัวเราะของผู้คนที่ผ่านพบดูการแสดงของเขา


เมื่อก่อนไม่มีแม้กระทั่งเงินจะเรียนต่อมหาลัยทั้งที่สอบได้ เพราะไม่มีเงินเสียค่าเทอม เลยอยากเปลี่ยนชีวิต   จึงเดินทางเข้ากรุงเทพอยากทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น

พอมีรายได้จากการแสดงจึงศึกษาต่อที่มหาลัยรามคำแหงและจันทร์เกษม
อย่างน้อยคนก็ไม่ดูถูกว่าไม่มีการศึกษาและมีทางเลือกงานที่ดีขึ้นกว่าเป็นกรรมกร


แรงบันดาลใจ...เห็นนักแสดงริมถนนชื่อ ไอดิน แดนอีสาน แต่งชุดลิเกเปิดการแสดง จึงเกิดความสนใจคิดว่าอยากเปิดการแสดงแบบนี้บ้าง
"ช่วงเวลาเป็นแม่ชะม้อยเป็นช่วงที่มีความสุขกว่าช่วงเป็นต้า"


ภาพตลกขำๆ โบกรถโดยสารตอนกลางวันให้ผู้คนได้หัวเราะ
ช่างขัดแย้งความรู้สึกกับภาพที่เหงาเศร้าในยามค่ำคืนที่โบกรถให้กับตัวเองแล้วรถโดยสารไม่จอดรับ   เพราะการแต่งหน้าแต่งตัวที่แปลกประหลาดพะรุงพะรัง
" เข้าใจคนขับนะเขาคงเป็นห่วงผู้โดยสารคนอื่นกลัวเราขึ้นไปจะไปทำร้าย " ....เป็นมุมมองปลอบใจในแง่ดีที่มีในความคิดของชะม้อย


วันธรรมดาจะเล่นทั่วไปตามใกล้ป้ายรถเมล์
กลางคืนบางวันเล่นกับคณะตลกดอกกระโดนตามคาเฟ่เพื่อหารายได้หล่อเลี้ยงชีวิตตัวเอง
วันอาทิตย์เล่นที่ตลาดนัด จตุจักรเพื่อสังคม รายได้ที่ได้ทั้งหมดช่วยเหลือความทุกข์ทั้งหลาย ไม่ว่าจะทำห้องสุขาให้กับวัด ไฟไหม้ น้ำท่วม สัตว์พิการ ช่วยคนเป็นเอดส์วัดพระบาทน้ำพุ เด็กกำพร้า

"เงินที่ได้มาไม่ใช่เงินเรา แต่เป็นเงินเขาเราเป็นแค่สะพานที่เขาฝากมาทำบุญ เป็นเหมือนการฝากธนาคาร ชาติหน้าเรามองไม่เห็น ชาตินี้คือความสุขที่ใจที่ได้ทำ"


"หลายคนหาว่าผมบ้า ผมคิดว่าการแสดงนี้ได้กำไร แต่ไม่ใช่กำไรที่เป็นเงินทอง กับเป็นกำไรที่มาจากรอยยิ้มของคนที่พบเห็นนั่นเอง”


"มีความสุขจะร้องจะรำ ไม่จำเป็นจะมีคนดูการแสดงคิดว่าเป็นการกล่อมใจให้คน   ในร่างแม่ชม้อยไม่ทุกข์หรือซีเรียสเหมือนต้า"


"ชะม้อยเป็นตัวระบาย ...ระบายออกเป็นความสนุกเป็นการปลดปล่อย เป็นการดีที่เอาส่วนนั้นออกมาบ้าง ความทุกข์คนเรา ใช่มีแต่อดีต มันมีเข้ามาเรื่อยๆ บางคนมีจุดมืดไม่แสดงออกมาได้รู้แต่เราคนเดียวเก็บเอาไว้     สิ่งที่ทำได้คือ ระบายออกมาเป็นแม่ชะม้อย"


ทำให้คนมีความสุขดีกว่าถมทุกข์ให้ตนเองและถมทุกข์ให้คนอื่น

ข้อคิดในการทำความดีของแม่ชะม้อย

" คนจะทำความดี แค่คิดมันก็มีความสุขใจ ขณะที่ทำก็มีความสุข หลังทำไปแล้วมันยิ่งมีความสุข เหมือนคนเราที่ถือของมาหนักๆทั้งสองมือ หากเราวาง เรายกให้คนอื่น กายเราก็โล่ง จิตใจเราก็โล่ง "