จังหวัดน้องใหม่ของไทย หลังแยกออกมาแล้วมีอำเภออะไรอยู่บ้าง?

หากพูดถึง “จังหวัดน้องใหม่” ของประเทศไทย หลายคนอาจนึกไม่ถึงว่าจังหวัดที่เกิดขึ้นใหม่ล่าสุดจากการแยกพื้นที่ของจังหวัดเดิมคือ จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดชายแดนริมแม่น้ำโขงที่แยกตัวออกมาจากจังหวัดหนองคาย และกลายเป็นจังหวัดที่มีเขตการปกครองของตัวเองตั้งแต่ปี 2554

 

เหตุผลสำคัญในการจัดตั้งจังหวัดใหม่มาจากสภาพพื้นที่ของหนองคายในเวลานั้น ซึ่งมีลักษณะยาวจากเหนือจรดใต้ ทำให้ประชาชนจากพื้นที่ห่างไกลต้องเดินทางไปติดต่อราชการเป็นระยะทางไกล การแยกพื้นที่ออกมาตั้งเป็นจังหวัดบึงกาฬจึงมีเป้าหมายเพื่อให้การบริหารราชการและการให้บริการประชาชนทำได้สะดวกมากขึ้น

 

จาก 1 จังหวัดเดิม แยกออกมาเป็น 8 อำเภอ

 

ตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ได้กำหนดให้แยก 8 อำเภอ ออกจากจังหวัดหนองคาย ได้แก่ อำเภอบึงกาฬ อำเภอเซกา อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล เพื่อรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดบึงกาฬ

 

หลังจากจัดตั้งจังหวัดแล้ว อำเภอบึงกาฬถูกเปลี่ยนชื่อเป็น “อำเภอเมืองบึงกาฬ” และกลายเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัด

 

8 อำเภอของจังหวัดบึงกาฬ

 

1. อำเภอเมืองบึงกาฬ

เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการและเป็นพื้นที่ศูนย์กลางของจังหวัด เดิมมีชื่อว่า “อำเภอบึงกาฬ” ก่อนเปลี่ยนเป็นอำเภอเมืองบึงกาฬเมื่อจัดตั้งจังหวัดใหม่ ปัจจุบันมี 12 ตำบล

 

2. อำเภอเซกา

เป็นหนึ่งในอำเภอขนาดสำคัญของจังหวัด และเป็นพื้นที่ที่ถูกโอนออกจากจังหวัดหนองคายพร้อมกับอำเภออื่น ๆ เมื่อมีการจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬ

 

3. อำเภอโซ่พิสัย

อีกหนึ่งอำเภอที่ถูกแยกออกจากหนองคายเพื่อรวมเป็นจังหวัดบึงกาฬ มีพื้นที่เชื่อมต่อกับหลายอำเภอภายในจังหวัด

 

4. อำเภอบุ่งคล้า

เป็นอำเภอที่มีพื้นที่ติดแม่น้ำโขงและชายแดนลาว ถือเป็นหนึ่งในพื้นที่ชายแดนสำคัญของจังหวัดบึงกาฬ

 

5. อำเภอบึงโขงหลง

ชื่อของอำเภอมาจากพื้นที่บึงโขงหลง ซึ่งเป็นพื้นที่ธรรมชาติที่มีชื่อเสียงของจังหวัด และเป็นหนึ่งใน 8 อำเภอที่แยกออกมาจากหนองคาย

 

6. อำเภอปากคาด

ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของจังหวัด และเป็นหนึ่งในพื้นที่เดิมของจังหวัดหนองคายที่ถูกโอนมารวมเป็นจังหวัดบึงกาฬ

 

7. อำเภอพรเจริญ

เป็นอีกอำเภอหนึ่งที่อยู่ตอนกลางของจังหวัด และถูกจัดตั้งรวมเข้ากับจังหวัดบึงกาฬตั้งแต่วันที่จังหวัดใหม่มีผลตามกฎหมาย

 

8. อำเภอศรีวิไล

เป็นหนึ่งในอำเภอที่แยกออกจากหนองคายเช่นเดียวกัน และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ

 

ข้อมูลขององค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬระบุชัดว่าจังหวัดประกอบด้วย 8 อำเภอ ได้แก่ เมืองบึงกาฬ เซกา โซ่พิสัย บุ่งคล้า บึงโขงหลง ปากคาด พรเจริญ และศรีวิไล

 

ตอนแยกจังหวัดใหม่ มีการเปลี่ยนชื่ออำเภอด้วย

 

รายละเอียดที่น่าสนใจคือ เดิมพื้นที่ศูนย์กลางของจังหวัดใช้ชื่อว่า “อำเภอบึงกาฬ” แต่เมื่อมีการจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬ ชื่ออำเภอถูกเปลี่ยนเป็น “อำเภอเมืองบึงกาฬ” เพื่อให้สอดคล้องกับการเป็นอำเภอศูนย์กลางของจังหวัด

 

ดังนั้น หากไปค้นข้อมูลเก่าก่อนปี 2554 อาจพบชื่อ “อำเภอบึงกาฬ” แต่ข้อมูลการปกครองหลังการจัดตั้งจังหวัดจะใช้ชื่อ “อำเภอเมืองบึงกาฬ”

 

จังหวัดใหม่ที่มีพื้นที่กว่า 4,300 ตารางกิโลเมตร

 

แม้จะเป็นจังหวัดที่เกิดขึ้นใหม่ แต่บึงกาฬไม่ได้มีพื้นที่เล็ก โดยข้อมูลของกรมประชาสัมพันธ์ระบุว่าจังหวัดมีพื้นที่ประมาณ 4,305 ตารางกิโลเมตร หรือ 2,690,625 ไร่ และมีแนวเขตด้านเหนือเป็นแม่น้ำโขง ซึ่งติดกับแขวงบอลิคำไซของ สปป.ลาว

 

ด้านภูมิศาสตร์จึงเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญทั้งในเรื่องการเกษตร การค้าชายแดน การคมนาคม และการบริหารพื้นที่ชายแดน

 

จากปัญหาเดินทางไกล สู่จังหวัดใหม่

 

ก่อนแยกจังหวัด ประชาชนบางพื้นที่ต้องเดินทางไกลเพื่อไปติดต่อราชการกับหน่วยงานของจังหวัดหนองคาย โดยข้อมูลของกรมประชาสัมพันธ์ระบุว่า ในอดีตประชาชนจากอำเภอบึงโขงหลงซึ่งอยู่ห่างไกลต้องเดินทางไปถึงหนองคายเป็นระยะทางประมาณ 238 กิโลเมตร การจัดตั้งบึงกาฬเป็นจังหวัดจึงช่วยลดระยะทางในการติดต่อราชการลงได้ประมาณ 102 กิโลเมตร ตามข้อมูลของภาครัฐ

 

เรื่องนี้จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้การแยกจังหวัดไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะต้องการเพิ่มจำนวนจังหวัด แต่เกี่ยวข้องกับการบริหารพื้นที่ การเดินทางของประชาชน และการดูแลพื้นที่ชายแดนด้วย

 

ปัจจุบันประเทศไทยมี 76 จังหวัด ตามชุดข้อมูลรายชื่อจังหวัดของภาครัฐ และบึงกาฬเป็นจังหวัดลำดับที่ 77 ที่ถูกจัดตั้งขึ้นในลำดับล่าสุด

 

ดังนั้น หากถามว่า “จังหวัดน้องใหม่ของไทย หลังแยกออกมาแล้วมีอำเภออะไรอยู่บ้าง?” คำตอบก็คือ จังหวัดบึงกาฬ ซึ่งแยกจากจังหวัดหนองคาย และมี 8 อำเภอ ได้แก่ เมืองบึงกาฬ, เซกา, โซ่พิสัย, บุ่งคล้า, บึงโขงหลง, ปากคาด, พรเจริญ และศรีวิไล โดยทั้ง 8 อำเภอนี้คือพื้นที่หลักที่ถูกแยกออกมารวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดใหม่ตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554