สักยันต์ เกร็ดความรู้ที่จำเป็นก่อนตัดสินใจสัก

 

 

 

ผมขอใช้พื้นที่นี้เพื่อบอกกล่าวให้เป็นความรู้ เป็นสิ่งที่จำเป็นมากที่จะต้องรู้ก่อนไปสักยันต์นะครับ

ขอให้อ่านสำหรับผู้ที่สนใจนะครับ มันเป็นประโยชน์ จะได้ไม่ทำผิดพลั้ง

 

มันเป็นเรื่องของความเชื่อ หากใครไม่เชื่อและเห็นว่างมงาย ขอให้ผ่านเลยครับ จะได้ไม่ขัดแย้งกัน..

 

 

ผมศึกษาด้านนี้มานาน (แต่ไม่ได้มีคาถาอะไรกับเค้านะครับ) แค่สนใจและเก็บข้อมูลจากครูบาอาจารย์หลายๆท่าน

จนผมตัดสินใจไปสักมาเมื่อเร็วๆนี้ (ขออนุญาติไม่เปิดเผยสถานที่สักนะครับ)

ผมชอบทางด้านเมตตาครับ ไม่ได้อยากได้คงกระพันไปวิวาทกับใคร อยากได้สำหรับประกอบอาชีพ ดำเนินชีวิต

 

ยันต์ที่ผมได้มามีทั้งพุทธคุณ - เมตตามหานิยม ไปที่ไหนคนไม่เกลียด

ทั้งของต่ำ - เมตตามหาเสน่ห์ กระตุ้นทางกาม ความใคร่

สองคำนี้ต่างกันนะครับ เมตตามหานิยม เช่น นะหน้าทอง, สาลิกาลิ้นทอง, ยันต์จิ้งจก, ยันต์ต่างๆที่สักเลยบั้นเอวขึ้นไป

ส่วนของต่ำ ง่าง, อีเป๋อ, เซ็น, ม้าเสพนางฯ ต้องสักต่ำกว่าบั้นเอว หากพกวัตถุพวกนี้ก็ต้องพกไว้ต่ำกว่าบั้นเอว ห้ามนำมาแขวนคอ

 

ของพุทธคุณ เมตตามหานิยมรักษายาก ข้อห้ามเยอะ หากละเมิดอาคมจะเสื่อมง่าย ต้องแก้โดยการไปขอขมาครูบาอาจารย์ ให้ท่านเป่ากระหม่อมให้ใหม่ เหมือนเป็นการชาร์ตพลังนั่นเอง

ส่วนเมตตามหาเสน่ห์ เล่นง่าย บางทีมีวิธีปลุกอาคมแบบแปลกๆ (เอาเลือดประจำเดือนทา เป็นต้น) ไม่ค่อยเสื่อม แต่มีผลเสียรุนแรง เหมือนเป็นการทำพันธะสัญญากับปิศาจ เพราะมันจะกระตุ้นตัณหาเราให้รุนแรงตลอดเวลา หากละเมิดข้อห้ามหลักของจะเข้าตัว ทำให้ ฉิ บ ห า ย ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ

 

ข้อความต่อจากนี้ไปจะเป็นสาระสำคัญแล้วนะครับ ต้องอ่านสำหรับผู้นิยมไสยศาสตร์!

 

- การสักจะเข้มขลัง ได้ผลตามที่ต้องการ เราต้องเชื่อมากๆ ว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยเราได้ และหมั่นไหว้ครูบาอาจารย์เสมอๆ
สิ่งเหล่านี้อยู่ที่จิตล้วนๆ ถ้าเชื่อก็จะสัมฤทธิ์ผล และที่สำคัญจะมีผลกับคนที่จิตอ่อน จิตต่ำเท่านั้น!!!.. หากใช้กับคนที่ไม่เชื่อเลย ก็จะไม่มีผลใดๆกับเค้า ไม่อย่างนั้นเขมรคงไม่ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสอย่างง่ายดาย... แต่โชคดีที่คนส่วนใหญ่ (ของประเทศไทย) จิตอ่อนและเชื่อเรื่องพวกนี้ ดังนั้นจึงค่อนข้างจะใช้ได้ผล

 

- สิ่งเหล่านี้แม้จะอวดอ้างว่าเป็นพุทธคุณ แต่ให้ยอมรับความจริงข้อหนึ่งว่า.. พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้เชื่อในไสยศาสตร์ (ศาสตร์ของผู้หลับ) แต่พุทธศาสตร์ คือ ศาสตร์ของผู้ตื่น ...ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง... วัฒนธรรมนี้ได้มาจากพราหมณ์-ฮินดู คัมภีร์อาถรรพ์เวท เรารับผ่านมาทางขอมมาช้านานแล้ว ไม่ใช่พุทธ 100% พุทธจริงๆ ต้องเป็นสายท่านพุทธทาสภิกขุเท่านั้น

- จำไว้ว่าไม่มีของใดได้มาฟรีๆ การได้มาซึ่งอำนาจที่เหนือผู้อื่น ก็ต้องมีการแลกเปลี่ยนอย่างคุ้มค่าเสมอ เหมือนเป็นการทำพันธะสัญญากับปีศาจ
คนที่เล่นของคงกระพัน....... สุดท้ายจะตายโหง หรือตายไม่ค่อยดี
คนที่เล่นของเพื่อบันดาลโชคลาภ........ สุดท้ายจะ ฉิบ หาย เงินทองเก็บไม่อยู่ เป็นหนี้เป็นสิน
คนที่เล่นของเพื่อเสน่ห์......... สุดท้ายจะไม่มีคนรักจริง โดดเดี่ยว ได้ความรักเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ รุ่มร้อนอยู่เสมอๆ
ส่วนมากบั้นปลายของคนเล่นของมักจะเป็นมะเร็ง, เป็นหนี้, เป็นโรคประจำตัวที่ร้ายๆในตอนแก่ หากหมกมุ่นมากอาจถึงขั้นวิกลจริต

- ข้อห้ามต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด บางข้ออาจขอขมาครูบาอาจารย์ได้หากละเมิด แต่ข้อหนักละเมิดแล้ว ฉิ บ หาย ลูกเดียว!

ข้อเบาๆ = ห้ามกินน้ำเต้า ฟัก มะเฟือง, ห้ามลอดสะพานหัวเดียว ราวผ้า ไม้ค้ำกล้วย, ห้ามถ่มน้ำลายในถังขยะและโถส้วม, ห้ามกินของเหลือ ของเซ่น, ห้ามกินของในงานศพ, ห้ามใช้แก้วน้ำร่วมกับผู้อื่น, ห้ามด่าพ่อแม่ ผู้มีพระคุณ ครูบาอาจารย์, ห้ามพูดคำหยาบ

ข้อหนัก = ห้ามฆ่าคน, ห้ามโลภเอาของคนอื่น, ห้ามลักขโมย, ห้ามผิดลูก-ผัว-เมียคนอื่น (ห้ามผิดศีลข้อ 3)

โดยเฉพาะศีลข้อ 3 สำคัญมาก หลายคนมักจะเข้าใจผิด หลายคนเอาของเสน่ห์ไปเพื่อไปเจ้าชู้ไก่แจ้   ไม่ได้นะครับ!!! เที่ยวซ่องโสเภณีก็ไม่ได้ แม้เป็นแฟนกันก็ห้ามมีอะไรกันเด็ดขาด ตราบใดที่พ่อแม่อีกฝ่ายไม่รู้และไม่อนุญาติ

 

- เวลามีเรื่องตีรันฟันแทง มีปากเสียงทะเลาะ อย่าเข้าไปยุ่ง! ฟันไม่เข้า ยิงไม่ออก (เค้าฟันกันก็ห้ามเข้า ยิงกันก็ห้ามออกไปไหน)
คงกระพันมีไว้ใช้เวลาจวนตัวเท่านั้น เมื่อมีเคราะห์ร้ายหรือดวงตก 

 

- หากประพฤติตัวอยู่ในศีลธรรม หมั่นทำบุญ ไม่ละเมิดข้อห้ามของที่ดีจะยิ่งดีขึ้นไป ความพินาศจะไม่มากล้ำกลาย... ตาผมสอนว่าถ้าจิตไม่ถึงอย่าเล่นของพวกนี้ ถ้าอยากเล่นให้ไปอยู่ในผ้าเหลือง ไม่งั้นคุมไม่ได้จะ ฉิ บ หาย

 

- บางคนละเมิดแล้วหาข้ออ้างให้ตัวเองว่ามันเป็นเพียงกุศโลบาย ไม่มีจริงหรอก,,,, คุณก็ลองดูสิครับ ว่าชีวิตคุณจะพินาศจริงหรือไม่จริง
 

 

ที่ผมมาเตือนด้วยความหวังดี เพราะหากคุมของไม่อยู่ของจะเข้าตัว หากมีโอกาสเผยแพร่ก็ขอให้ช่วยๆกันนะครับ ให้ได้บุญได้กุศล

เพราะผมเห็นเด็กบางคนอายุ 17-18 ก็ไปเสาะแสวง ได้มาแล้วก็ทำตัวเป็นอันทพาล เอาไว้ตีกับอริต่างสถาบัน

ผมอยากจะเตือนให้เด็กๆ กลุ่มนี้ได้รู้ ว่าของเหล่านี้ไม่ใช่ของเล่นๆ ไม่ได้มีไว้ทำเท่ห์ เล่นกับไฟโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์

จริงๆ ผมมีประสบการณ์ ผมมีเรื่องเล่าอยู่บ้างแต่ไม่อยากให้เสียเวลาท่านๆที่นั่งอ่าน 

ผมใช้เวลาอยู่นาน ศึกษาข้อมูลก่อนจะตัดสินใจ ของบางอย่างอาจารย์ยังไม่ให้เลยครับ อาจารย์ผมบอกว่ารอให้พ้นอายุ 30 เป็นผู้ใหญ่ซะก่อนแล้วจะให้

 

สุดท้ายขอทิ้งท้ายไว้ด้วยคำพูดของอาจารย์ผมครับ

 

"ของใช้สำหรับเสน่ห์ มันทำให้คนมาหลงได้ก็จริง แต่มันจะชักนำคนที่จิตต่ำ คนที่ไม่ดี คนมีครอบครัวแล้วมาหาเรา 

หากคุมใจไว้ไม่ได้ก็จะฉิบหาย ทำอะไรไม่ขึ้น เงินทองไม่เหลือ"