พุทธภูมิ จงปรารถนาปัญญาธิกะ เถิด

หากยังไม่แน่ใจ

พุทธภูมิจงปรารถนาปัญญาธิกะ เถิด

จงใช้เมตตานำปัญญาเถิด

ในสมัย พระพุทธเจ้าตระกูลปัญญาะธิกะ จะมีผู้ปรารถนาพุทธภูมิมากที่สุด

เพราะเห็นความไม่เที่ยง การเกิดดับ ชัดเจน 
จึงเกิดความเมตตา ความปราถนา ปณิธานอันแรงกล้า "ปฐมจิตตุปบาทกาล"
ในการตั้งปณิธานของแต่ละคนนั้น มีนำคุณประโยชน์มามากมาย แต่ก็มีโทษเหมือนกันมากน้อย ขึ้นอยู่กับ 
ปณิธานนั้น ไม่ประกอบด้วยความเมตตาและปัญญา 
จะขาด อย่างใดอย่างหนึงไม่ได้เด็ดขาด เป็นภัยแก่ตนเองและผู้อื่นอย่างยิ่ง

พุทธะมะหามะณีระตะนะปะฏิมากะรัง ปูเชมิ 
ทุติยัมปิ พุทธะมะหามะณีระตะนะปะฏิมากะรัง ปูเชมิ 
ตะติยัมปิ พุทธะมะหามะณีระตะนะปะฏิมากะรัง ปูเชมิ 
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ มะหาเตโช เจวะ มะหาปัญโญ 
จะ มะหาโภโค จะ มะหายะโส จะ ภะวันตุ เม 
นิพพานัสสะ ปัจจะโย โหตุ (หรือ วาละลุกัง สังวาตังวา) 

ในพระไตรปิฎกจะแบ่งประเภทของพระพุทธเจ้าไว้ดังนี้ การแบ่งประเภทของพระพุทธเจ้าตามวิธีการสร้างบารมี[1] 1. ปัญญาธิกพุทธเจ้า คือพระพุทธเจ้าที่สร้างบารมีโดยใช้ปัญญาเป็นตัวนำ ใช้เวลาบำเพ็ญบารมี 20 อสงไขยกับอีก 100,000 มหากัปป์ นับเวลาตั้งแต่ได้รับพยากรณ์ครั้งแรก 4 อสงไขยกัป กับอีก 100,000 มหากัปป์
2. ศรัทธาธิกพุทธเจ้า คือพระพุทธเจ้าที่สร้างบารมีโดยใช้ศรัทธาเป็นตัวนำ ใช้เวลาบำเพ็ญบารมี 40 อสงไขยกับอีก 100,000 มหากัปป์ นับเวลาตั้งแต่ได้รับพยากรณ์ครั้งแรก 8 อสงไขยกัป กับอีก 100,000 มหากัปป์
3. วิริยะธิกพุทธเจ้า คือพระพุทธเจ้าที่สร้างบารมีโดยใช้ความเพียรเป็นตัวนำ ใช้เวลาบำเพ็ญบารมี 80 อสงไขยกับอีก 100,000 มหากัปป์ นับเวลาตั้งแต่ได้รับพยากรณ์ครั้งแรก 16 อสงไขยกัป กับอีก 100,000 มหากัปป์
ความหมายของคำว่าพุทธะ

ในอรรถกถาบางแห่งจำแนกเป็น 4 ดังนี้ 1. พระสัพพัญญูพุทธะ (พระสัมมาสัมพุทธเจ้า)
2. ปัจเจกพุทธะ
3. จตุสัจจพุทธะ (สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ได้บรรลุอรหัตตผล)
4. สุตพุทธะ (ผู้เป็นพหูสูตร)