เหมือนทุกอย่างนั้นกลับมาเวียนเช่นเดิม "รอวันส่งนางฟ้ากลับสวรรค์พระพันปีหลวงของไทย"

การสร้างในส่วนของพระเมรุนั้นเกิดขึ้น เพื่อตราตรึงเพื่อสร้างสรรค์สิ่งเสนอ ในบางครั้งชีวิตของเรานั้นดำเนินเจอ

มีส่วนของการสร้างเสมอเมื่อกษัตริย์นั้นสิ้นไป ก่อนหน้านั้นเราเองมาที่นี่เพื่อที่จะดู

การสร้างพระเมรุนั้นพร้อมในส่วนของรัชกาลที่เก้า มาครั้งนี้ยังไม่ได้ผ่านมานานก่อนเก่า 

จึงได้มากล่าวถึงในส่วนของความจริงยิ่งกว่าการระลึกทาง ไม่ได้อยากมีการเปลี่ยนทางหรือว่าสร้างมันขึ้นอีก

     ความสวยงามที่คนไทยนั้นไม่ได้อยากที่จะเจอ เพราะว่านี่คือการสูญเสียและเสียใจกันทั้งประเทศ  เชื่อว่าการจากลานั้นเป็นสิ่งที่จริงจังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงได้ ทุกคนนั้นเกิดมาจะต้องพบกับการพัดพรากหรือว่าการจากไปของทุกดวงชีวิต หากว่าการจากไปแล้วไม่นานสิ่งเหล่านั้นจะลืมไปอย่างไม่คิดอีกเลย 

    วันนี้เรานั้นมาดูในส่วนของการสร้างเพื่อรอวันที่จะส่งนางฟ้านั้นกลับไปยังสวรรค์ พระพันปีหลวงของไทย ทุกอย่างนั้นมีการสร้างมาเพื่อที่จะจำลอง แต่ว่าด้วยมิติและความประณีตงดงาม ที่ประชาชนนั้นสามารถที่จะเข้าชมได้ พิธีเหล่านี้นั้นถือว่าเป็นพิธีที่ต้องสร้างในครั้งสุดท้าย จึงมีความที่สุดอย่างมาก 

     ฟ้าผสมทองนั้นตัดด้วยครีมที่มีขนาดใหญ่อาจจะบอกได้เลยว่าทั่วในส่วนของท้องสนามหลวงอย่างมาก เนรมิตที่ใช้เวลาไม่นาน  แสดงถึงยศถาบรรดาศักดิ์อย่างมาก  เชื่อว่าหากว่าเรานั้นลองนึกไฟที่นี่นั้นเคยสร้างในส่วนของพ่อหลวงไปได้ไม่นาน เหมือนกลับมาสร้างในส่วนของความเศร้าอีกแล้ว หากว่าเรานั้นเกิดมานั้นไม่ได้นานเรากลับเห็นในส่วนของการสูญเสียนั้นมากกว่าสามพระองค์

   หากว่าเราเองนั้นเป็นคนที่มอง ไม่ได้มีความสุขไม่ได้อยากที่จะต้องการให้มี การไว้ทุกข์ที่ใส่ชุดโทนเข้มนั้นมากกว่าร้อยวันนั้น คือสิ่งที่เรานั้นแสดงในความศรัทธาและมุ่งมั่นแม้ว่าไม่ได้ใช่คนในครอบครัวแต่ความเสียใจนั้นเราเองก็มีเช่นกัน 

   กาลเวลานั้นจะพาเราเองเดินผ่านช่วงเวลานั้นไปได้อย่างแน่นอน หลายครั้งในหลายเวลา สิ่งที่มีค่านั้นคือการกระทำ การสร้างนี้คนสร้างนั้นอาจจะไม่ได้ต้องการที่จะสร้างแต่ว่าเมื่อมีความคิดที่ว่าทำเพื่อที่จะให้แม่หลวงในครั้งสุดท้าย จึงมีกำลังใจที่จะสรรค์สร้างขึ้นมาอย่างวิจิตร