แมวไม่ได้ร้องเหมียวพร่ำเพรื่อ! งานวิจัยพบว่า เมื่อเจ้าของอยู่ด้วย พวกมันมีโอกาสร้องเรียกมากขึ้นถึง 16 เท่า

แมวไม่ได้ร้องเหมียวพร่ำเพรื่อ! งานวิจัยพบว่า เมื่อเจ้าของอยู่ด้วย พวกมันมีโอกาสร้องเรียกมากขึ้นถึง 16 เท่า 🐱

หลายคนอาจคิดว่าเสียงร้องเหมียวของแมวเป็นเพียงการแสดงความหิว หรือการเรียกร้องอาหารจากเจ้าของ แต่ผลการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ล่าสุดชี้ให้เห็นว่า เสียงร้องเหล่านี้อาจมีความหมายมากกว่านั้น เพราะแมวอาจกำลังใช้เสียงเป็นเครื่องมือสื่อสารกับมนุษย์ และดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้ด้วยว่าควรร้องเรียกใครในเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือ

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเซาเปาโล (University of São Paulo) ประเทศบราซิล ได้ทำการทดลองศึกษาพฤติกรรมของแมวบ้านจำนวน 38 ตัว โดยใช้วิธีทดสอบที่เรียกว่า ภารกิจที่ไม่สามารถแก้ไขได้ (Unsolvable Task) ซึ่งเป็นการสร้างสถานการณ์ที่สัตว์ต้องเผชิญกับปัญหาที่ไม่สามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง

ในการทดลอง นักวิจัยนำอาหารโปรดของแมวใส่ไว้ในกล่องพลาสติกที่ปิดฝาอย่างแน่นหนา โดยแมวสามารถมองเห็นและรับรู้ได้ว่ามีอาหารอยู่ภายใน แต่ไม่สามารถนำอาหารออกมาได้ จากนั้นจึงสังเกตพฤติกรรมของแมวในสองสถานการณ์ ได้แก่ ช่วงที่เจ้าของอยู่ภายในห้องและให้ความสนใจแมว กับช่วงที่เจ้าของออกจากห้องไป โดยแต่ละสถานการณ์ใช้เวลาสังเกตประมาณหนึ่งนาที

ผลการทดลองพบความแตกต่างอย่างน่าสนใจ เมื่อมีเจ้าของอยู่ด้วย แมวมีโอกาสส่งเสียงร้องเหมียวสูงกว่าช่วงที่อยู่ตามลำพังประมาณ 16 เท่า นอกจากนี้ นักวิจัยยังพบว่าเสียงร้องของแมวมักเกิดขึ้นพร้อมกับพฤติกรรมการมองไปยังเจ้าของ โดยบางครั้งพวกมันจะสลับสายตาระหว่างใบหน้าของเจ้าของกับกล่องอาหารที่เปิดไม่ได้

พฤติกรรมดังกล่าวเรียกว่า การสลับทิศทางการมอง (Gaze Alternation) ซึ่งเป็นรูปแบบการสื่อสารทางสังคมที่พบได้ในสัตว์หลายชนิด โดยการมองสลับไปมาระหว่างบุคคลกับสิ่งของที่ต้องการ อาจเป็นวิธีดึงความสนใจให้ผู้ที่อยู่ด้วยรับรู้ถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่

ในทางกลับกัน เมื่อเจ้าของออกจากห้อง แมวมีแนวโน้มที่จะยืนนิ่งและมองไปทางประตูมากขึ้น แสดงให้เห็นว่าการมีมนุษย์อยู่ในบริเวณนั้นอาจส่งผลต่อวิธีแสดงพฤติกรรมของพวกมันอย่างชัดเจน

นักวิจัยจึงเสนอว่า เสียงร้องเหมียวของแมวอาจไม่ได้เป็นเพียงการตอบสนองต่อความหิว ความหงุดหงิด หรือความต้องการอาหารเท่านั้น แต่ยังอาจเป็นสัญญาณสื่อสารที่แมวเลือกใช้เมื่อมีมนุษย์อยู่ด้วย โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่พวกมันต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าของ

อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษานี้ไม่ได้หมายความว่าแมวสามารถพูดคุยกับมนุษย์ด้วยภาษาของตัวเอง หรือเราจะสามารถแปลความหมายของเสียงเหมียวแต่ละเสียงได้อย่างแม่นยำ เนื่องจากนักวิจัยยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าแมวมีความตั้งใจสื่อสารอะไรอย่างแน่ชัด อีกทั้งแมวที่เข้าร่วมการทดลองมีจำนวนเพียง 38 ตัว และเป็นกลุ่มที่มีประวัติร้องเรียกในสถานการณ์เกี่ยวกับอาหารอยู่แล้ว จึงยังไม่สามารถสรุปได้ว่าพฤติกรรมแบบเดียวกันจะเกิดขึ้นกับแมวทุกตัวหรือในสถานการณ์อื่นด้วยหรือไม่

ถึงอย่างนั้น งานวิจัยนี้ก็ช่วยเปิดมุมมองใหม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างแมวกับมนุษย์ เพราะเสียงเหมียวที่เราได้ยินอยู่ทุกวันอาจไม่ใช่แค่เสียงเรียกร้องความสนใจธรรมดา แต่เป็นส่วนหนึ่งของวิธีสื่อสารที่แมวค่อย ๆ ปรับใช้ในการอยู่ร่วมกับมนุษย์มานาน

บางทีเวลาที่เจ้าเหมียวเดินมาร้องเหมียว ๆ พร้อมกับจ้องหน้าเราอยู่นั้น มันอาจกำลังพยายามบอกอะไรบางอย่างก็ได้ เพียงแต่เรายังต้องเรียนรู้ภาษาของพวกมันอีกมากเท่านั้นเอง! 🐾