3 จังหวัดไทยที่มีอายุเท่ากัน ถูกประกาศจัดตั้งขึ้นในวันเดียวกัน

3 จังหวัดของไทยที่มีอายุเท่ากันก่อตั้งพร้อมกันในวันเดียวกัน

 ประเทศไทยมีจังหวัดทั้งหมด 77 จังหวัด หากนับรวมกรุงเทพมหานคร แต่มีเรื่องราวที่น่าสนใจเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การปกครองของไทย นั่นคือ มีจังหวัดถึง 3 แห่งที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกันในวันเดียวกัน ได้แก่ จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดสระแก้ว และจังหวัดอำนาจเจริญ โดยทั้งสามจังหวัดได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ทำให้มีอายุการก่อตั้งเท่ากันทุกประการ และนับเป็นกลุ่มจังหวัดที่จัดตั้งใหม่ล่าสุดของไทยรองจากจังหวัดบึงกาฬ

จังหวัดหนองบัวลำภู — แยกจากจังหวัดอุดรธานี 

หนองบัวลำภูเป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่แยกพื้นที่ออกจากจังหวัดอุดรธานี โดยได้รับการจัดตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เดิมพื้นที่แห่งนี้มีฐานะเป็นอำเภอหนองบัวลำภู และมีประวัติศาสตร์ความเป็นมายาวนาน การยกฐานะเป็นจังหวัดช่วยให้การบริหารราชการและการพัฒนาท้องถิ่นมีประสิทธิภาพมากขึ้น ปัจจุบันหนองบัวลำภูมีความโดดเด่นด้านธรรมชาติและวัฒนธรรม โดยมีสถานที่สำคัญ เช่น อุทยานแห่งชาติภูเก้า–ภูพานคำ และแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์

  จังหวัดสระแก้ว — แยกจากจังหวัดปราจีนบุรี 

สระแก้วเป็นจังหวัดในภาคตะวันออกที่แยกพื้นที่ออกจากจังหวัดปราจีนบุรี และได้รับการจัดตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เช่นเดียวกับหนองบัวลำภู จังหวัดแห่งนี้มีพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา จึงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจและการค้าชายแดน โดยเฉพาะอำเภออรัญประเทศ ซึ่งเป็นที่ตั้งของตลาดโรงเกลือ นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ เช่น อุทยานแห่งชาติปางสีดา และปราสาทสด๊กก๊อกธม สระแก้วจึงเป็นจังหวัดที่มีบทบาทสำคัญ ทั้งด้านการค้าระหว่างประเทศและการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์

  จังหวัดอำนาจเจริญ — แยกจากจังหวัดอุบลราชธานี

 อำนาจเจริญเป็นอีกหนึ่งจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โดยแยกพื้นที่ออกจากจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเดิมเป็นจังหวัดที่มีอาณาเขตกว้างขวาง การจัดตั้งจังหวัดอำนาจเจริญช่วยกระจายการบริหารราชการและเพิ่มความสะดวกในการเข้าถึงบริการของภาครัฐ จังหวัดแห่งนี้มีเอกลักษณ์ด้านวิถีชีวิตชนบท วัฒนธรรมอีสาน และเกษตรกรรม โดยมีสถานที่สำคัญ เช่น พุทธอุทยานพระมงคลมิ่งเมือง ซึ่งเป็นศูนย์รวมความศรัทธาของประชาชนในท้องถิ่น