ห้องสมุดแห่งแรกของโลก "เรื่องราวที่ถูกเผา ร่องรอยของความเจ็บปวด" มหาวิทยาลัยนาลันทาอินเดีย

โจรขึ้นบ้านนั้นอาจจะร้อยครั้งก็ไม่ว่า แต่หากเป็นไฟนั้นคุณค่าหายไปไหน

โจรขึ้นนำสิ่งของมีค่าไปมากเท่าใด  แต่สถานที่นั้นนำไปไม่ได้ยังคงยืนกราน

ห้องสมุดที่ยิ่งใหญ่ในพุทธกาล  คือมหาวิทยาลัยนาลันทาดินแดนใหญ่

ความรู้ที่นักศึกษานั้นเดินทางมาเรียนและทำให้เข้าใจ แต่สุดท้ายกับโดนไฟเผาล้างทางเรียนกัน

    การเรียนรู้ที่ดีคือการหมั่นศึกษาหาความรู้ตลอดเวลาด้วยตนเองเสริมด้วย มีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล สถานที่ที่เรานั้นเดินทางไปนี้เรียกว่ามหาวิทยาลัยที่สร้างพระอรหันต์มากมาย  และเป็นที่ที่ทั่วโลกนั้นเดินทางมาเพื่อที่จะศึกษาที่นี่ เพราะว่าถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของโลกที่เก่าแก่ที่สุด การเดินทางเข้ามาที่นี่เหมือนว่าเรานั้นแก่เรียนมาก ยากมากสมัยก่อนที่จะเข้ามาเรียนที่นี่ เข้ายากอาจจะเท่ามหาลัยชั้นหนึ่งไม่เก่งไม่มีทางได้เรียน 

   แต่สิ่งที่ทำให้เรานั้นหดหู่มากเมื่อเรานั้นเดินทางมายังสถานที่ที่เชื่อว่าเป็นห้องสมุดที่ให้ความรู้สถานที่แห่งนี้นั้นเก็บในส่วนของความรู้นั้นไว้มากมาย แต่กลับไม่เหลือทั้งหมด โดนไฟนั้นทำลายไปมากกว่าครึ่งรวมถึงในส่วนของตัวอาคารห้องสมุดนั้นหายไปด้วย 

      มหาวิยาลัยแห่งนี้หากว่านับมาน่าจะมากกว่าสองหันห้าร้อยปีอย่างแน่นอน เพราะว่าก่อนที่พระพุทธเจ้าจะตรัสรู้ โดยรวมสถานที่โดยรอบนั้นมีความสมบูรณ์ ไม่ว่าจะห้องเรียนหรือว่าบริเวณในการที่จะมานั่งเรียนปฎิบัตินั้นมีครบทั้งหมดห้องเรียนมีระบุไว้ในตำราที่มีสร้างให้เรานั้นได้อ่านได้ศึกษา  

  เราสามารถที่จะเดินขึ้นไปด้านบนเพื่อที่จะดูในส่วนของห้องเรียนนั้นได้หมด  อิฐที่รายเรียงนั้นมีความแข็งแรง แน่นหนายากมากต่อการทำลาย 

    เราสามารถที่จะเรียนรู้ด้วยตนเองจากการเดินตามทางนั้นจะมีป้ายให้เรานั้นได้อ่าน และรู้ว่าตรงบริเวณนี้นั้นใช้ทำอะไร แต่ก่อนที่เดินทางไปครั้งแรกบริเวณที่เรานั้นสามารถที่จะเข้าดูชมได้นั้นได้มีการปิด มีรั้วกลั้นไม่สามารถที่จะเดินเข้าไปได้ แต่สามารถที่จะเดินทางตามถนนในการเข้าชมได้ปกติ 

   ไฟที่เผาในส่วนของตำราเรียนบางอย่างนั้นหายไป บางอย่างนั้นสามารถที่จะนำกลับมาได้ แต่บางอย่างนั้นหายไปกับเปลวไฟ การเรียนรู้นั้นมาจากการปฎิบัติมากกว่า สิ่งที่มีค่านั้นคือสิ่งที่เรานั้นสามารถที่จะได้ในสิ่งที่ทำและประสบผลสำเร็จ