ริมน้ำยามเย็น ในชายเมืองกรุงที่หาได้ยาก อมรรัตนโกสินทร์

ฟ้าอมรที่หลายคนนั้นต่างที่จะเดินทางมาที่นี่  เริ่มจากมีสีความสุขได้หลากหลาย

ต่างคนนั้นเดินทางมาเพื่อที่จะเจอที่นี่   สุขในสิ่งที่มีที่เจอและประสบกัน

สายน้ำมีการกระเพื่อมอยู่หลายระลอก  การเดินทางมารอบในส่วนของทิศไหน

   ทุกการเดินทางนั้นสามารถที่จะบอกเราให้ได้รู้ว่าเรานั้นอยู่ที่ใด   รวมถึงการเริ่มต้นและการสิ้นสุดของเรานั้นคือการที่เรานั้นย่างก้าวไปเรื่อยๆ ไม่ต้องวุ่นวายกับอะไรหรือว่าพะวงในเรื่องของเวลาอะไรทั้งสิ้น  พอสิ้นสุดลงนั้นจึงเปลี่ยนแปลงไปในหลายเรื่อง หากว่าเรานั้นเดินไปกับเพื่อน หากว่าเรานั้นเปรียบเทียบกับ กับเพื่อนเพื่อนนั้นอาจจะบอกว่า ไม่ได้เพราะว่าเรานั้นต้องการพักบ้าง ต้องการอย่างนั้นอย่างนี้  

  สิ้นสุดในส่วนของเส้นทาง หลายคนนั้นอาจจะเลือกที่จะแยก แต่อีกหลายคนนั้นเลือกที่จะนั่งลงตรงนั้นอย่างมีความสุข เพราะว่าไม่มีสิ่งไหนจะเปลี่ยนแปลงเรื่องที่เปลี่ยนไปตามที่เรานั้นสงสัย 

    คลื่นกระทบฝั่ง สายน้ำเหมือนว่าจะบ้าคลั่งอย่างไม่มีการหยุดยั้งได้เลย ไม่ว่าอย่างไรนั้นคนเรายังสามารถที่จะทำหน้าที่ในการที่จะออกเรือ ก่อนหน้านั้นเราอาจจะเข้าใจว่า สายน้ำที่ดีนั้นคือสายน้ำที่มีการไหลเวียนไหลไปในหลากหลายที่ไม่มีวันหยุด จนถึงการออกสู่ทะเล คงอย่างที่ทุกคนนั้นคิดเช่นกัน น้ำที่ไม่เคยนิ่ง มีหลายอย่างที่ยังคงวนเวียนด้านล่าง ไม่จบสิ้นสงสัย

   ไม้ที่มีการล้อมรอบด้วยในส่วนของยางที่ปกป้องในการที่จะทำให้เหล็กหลายท่อนนั้นละลายหรือว่าเสื่อมสภาพไป ความแข็งแรงในส่วนของความแข็งแกร่งวันเวลาสามารถที่จะเชื่อถือว่าหรือสั่งการได้เสมอ 

      หากว่าการขึ้นเครื่องบินนั้นเราสังเกตนั้นเราเองจะมองเห็นในส่วนของการปลิวไสวของสายลมที่บ้าคลั่งอย่างมากในการที่ทำให้การพลิ้วไหวของคลื่นทะเล หากว่าเรานั้นจะถามว่าสถานที่ที่คนจำนวนมากนั้นยืนสามารถที่จะรองรับคนได้จำนวนมากหรือไม่ คำตอบคือสามารถที่จะรองรับได้เพราะว่าคลื่นทะเลนั้นแรง การโยกไปนั้นไม่ได้ทำให้พื้นที่ที่เรานั้นเดินโยกไปตามเลย 

   สีสันที่มีการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลานั้นไม่ได้ทำให้คนเรานั้นเปลี่ยนในส่วนของการเดินทางกลับ ยิ่งเย็นยิ่งมีจำนวนนั้นเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย ความรักในบรรยากาศในสายลม ที่ยังคงหมุนเวียนเปลี่ยนไปอย่างเหมาะสมไม่ว่าจะอย่างไร  เมื่อวันเวลานั้นเปลี่ยนไป ใจของเรานั้นจะมีการเปลี่ยนตามเสมอ