มุมฮีลใจหน้าระเบียง ที่พักในญี่ปุ่นอันเงียบสงบไร้การรบกวนตัวเอง

เหมือนไอร้อนตอนที่ไฟไหม้ป่าในบ้านเรา เพราะว่าต้นไม้ที่มองสื่อนั้นสีเหลืองเหี่ยว

จริงแล้วหากว่าเรานั้นเข้ามาในสถานที่นี้เทียว  ชอบแน่นอนแม้ว่าจะไม่เขียวแต่อากาศดีน่ามองชม

อยากตื่นเช้ามาเจอเขาและเจอหมอก มากกว่านั้นยังมีฝนตกหลอกให้หนาวเพิ่ม

การเดินทางมาญี่ปุ่นทุ่นเรานั้นเจอกับมัน คือความหนาวพร้อมครันได้ฝันได้เจอ

    เชื่อว่าการเดินทางมาที่ญี่ปุ่นหลายคนคงจะตอบเป็นคำตอบเดียวกันนั้นคือต้องการที่จะมาสัมผัสในส่วนของความหนาวเย็น นอกจากความหนาวเย็นนั้นคือจะต้องมาเจอในส่วนของหมอกในยามเช้าที่ไม่เหมือนใคร  เราเองก็เหมือนกันกับทุกคนมาที่นี่เพื่อที่จะสัมผัสในส่วนของความหนาว และไม่ได้เตรียมในส่วนของเสื้อกันหนาวนั้นมามากเท่าไหร่ เพราะว่าอากาศที่นี่นั้นไม่ได้ติดลบจนต้องหนาวเยือก   

   พอมาถึงลงจากเครื่องนั้นแน่นอนชอบมากอากาศหนาวจุใจ ทำไมถึงว่าอย่างนั้น เพราะว่าการที่เรานั้นเข้าไปในที่พักแล้วเรานั้นตื่นนอนเดินออกมาจากห้องพักที่ไม่ได้มีเครื่องที่ช่วยให้ร่างกายนั้นอบอุ่น กลับค่อนข้างที่จะยากเย็นอย่างมากในการที่จะปรับตัว สายลมนั้นไม่ได้มีการพัดผ่านเรานั้นแต่อย่างไร  แต่สิ่งที่ทิ่มเรานั้นน่าจะเป็นความเย็น ที่เพียงมีเสื้อผ้าสักสองตัวนั้นคลายความหนาวลงได้

    สิ่งแรกที่เรานั้นสังเกต จะใช่ในส่วนของใบไม้เปลี่ยนสีหรือไม่  เพราะว่าแทบจะไม่มีสีเขียวเลย มีเพียงสีส้มอ่อนไปจนถึงส้มเข้มบ้างจากการไล่สีจากระดับสายตา   นอกจากว่าสีที่เรานั้นคุ้นเคยของใบไม้นั้นจะเปลี่ยน ต้นไม้นั้นมีการทิ้งใบลง บางต้นนั้นแทบที่จะมีเพียงกิ่งเท่านั้น

   ฉันนั่งโง่ในระเบียงนอกห้องนอนที่แสนจะอบอุ่น นั่งมองในส่วนของหมอกในยามเช้าที่เคลื่อนตัวช้าอย่างมาก ไม่ได้รีบเหมือนบ้านเราเพราะว่าดวงอาทิตย์ของเขาค่อนข้างที่จะห่างไกลจากโลกใช่หรือไม่ เพราะว่าอากาศนั้นทำให้เราคิดแบบนั้น ความเย็นนั้นไม่เคยหายไปในวันหนึ่งวัน เพียงอุ่นขึ้นมาบ้างเท่านั้นเอง 

    การไล่เรียงของต้นไม้ที่อยู่สูง เอียงระนาบตามความสูงของเขานั้นทำให้เรานั้นสาดกล้องไป ไม่ได้จับมุมดีมากเท่าไหร่ไม่ได้เรียนรู้ในการถ่ายภาพมา แต่ว่ามีความสวยงามอย่างที่เรานั้นไม่ได้คิดแย่เลยสักนิด กลับมีความสุขแม้ว่าจะเป็นการถ่ายภาพที่เป็นมุมเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ว่าความรู้สึกในการถ่ายภาพนั้นต่างกันเสมอเพียงเสี้ยววินาทีเดียว