เศษต้นฉบับที่ถูกนำไปหุ้มสมุดราชการช่วยเผยวัฒนธรรมการอ่านยุคกลางบนเกาะ Guernsey ได้อย่างไร?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

เศษต้นฉบับยุคกลาง 17 ชิ้นที่พบบนเกาะ Guernsey ถูกนำกลับมาใช้หุ้มสมุดบันทึกงานปกครองในศตวรรษที่ 16–17 การใช้ซ้ำทำให้ข้อความจากหนังสือเดิมรอดมาถึงนักวิชาการ และเผยว่าเกาะนี้มีงานเขียนทั้งภาษาละตินกับภาษาฝรั่งเศส

มหาวิทยาลัย Kent ระบุว่าเศษหนังสือเหล่านี้อยู่ในหอจดหมายเหตุของเกาะ Island Archives และคลังเอกสารของ Greffier เจ้าหน้าที่ฝ่ายศาล โดยทำหน้าที่เป็นปกหรือวัสดุหุ้มสมุดบันทึกที่เกี่ยวกับที่ดินศักดินา ก่อนการศึกษาชุดนี้ นักประวัติศาสตร์แทบไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับห้องสมุดหรือวัฒนธรรมหนังสือบน Guernsey ในยุคกลาง

เศษชุดหนึ่งเป็นส่วนจากหนังสือกิจการอัครทูตฉบับภาษาละติน รายการ GF01 ของนักวิชาการ David Rundle ระบุว่าเนื้อหาที่เหลือมาจากใบหนังสือหกใบ และเศษทั้งหมดถูกใช้หุ้มสมุดบัญชีเล่มเดียวที่ทำขึ้นบน Guernsey ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1520 จากรอยเขียนบนวัสดุหุ้ม เขาสรุปว่าหนังสือต้นฉบับถูกแยกชิ้นบนเกาะช่วงกลางทศวรรษนั้น

อีกชิ้นเป็นเศษจาก L'Estoire de Griseldis บทกวีภาษาฝรั่งเศสเรื่องกริเซลดา มหาวิทยาลัย Kent ระบุว่างานนี้น่าจะแต่งราว ค.ศ. 1395 ส่วนแค็ตตาล็อก GF02 ลงอายุต้นฉบับที่เหลือไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และเชื่อมเศษนี้กับปกด้านนอกของสมุดศาลที่เก็บเอกสารช่วงปี 1578–1614 จากการเขียนชื่อบนปกชั้นใน ผู้จัดทำรายการเสนอว่าการนำเศษมาหุ้มอาจเป็นการเพิ่มภายหลังในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฉบับเรื่องนี้เหลือในต้นฉบับอื่นเพียงเล่มเดียว และยังมีฉบับพิมพ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 16 อีกสองฉบับ Kent มองว่าเศษชิ้นนี้แสดงว่ามีคนอ่านบทกวีนอกวงราชสำนักฝรั่งเศส ซึ่งอาจเป็นกลุ่มแรกที่รู้จักเรื่องนี้

หลักฐานที่พบยังมีม้วนบัญชีภาษาละตินจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งจดคำร้องและข้อพิพาท เช่น เรื่องมรดก ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1590 มีผู้นำม้วนนี้ไปหุ้มและรองสมุดบันทึกการถือครองที่ดินของ Guernsey ที่เรียกว่า Livre de Perchage แม้ม้วนจะเสียหายมาก แต่ผู้ศึกษายังอ่านเนื้อหาบัญชีได้บางส่วน

เศษที่พบส่วนใหญ่เขียนเป็นภาษาละติน และมีหกชิ้นเป็นภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัย Kent ตีความว่าตัวอย่างนี้ชี้ว่า เมื่อคนบน Guernsey อ่านงานเขียนภาษาพื้นถิ่น พวกเขาอ่านภาษาฝรั่งเศสมากกว่าภาษาอังกฤษ ข้อสังเกตนี้มาจากเศษที่รอดมา ไม่ใช่การสำรวจว่าทุกคนบนเกาะอ่านภาษาใดหรือมีหนังสือกี่เล่ม

เมื่ออ่านเศษแต่ละชิ้นประกบกับสมุดที่มันเคยหุ้ม เราเห็นทั้งข้อความเดิมและร่องรอยชีวิตใหม่ของวัสดุชิ้นเดียวกัน: จากหน้าหนังสือยุคกลางไปเป็นปกเอกสารที่เก็บรักษาไว้หลายร้อยปี

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th