ความจริงที่ว่าทำไมมนุษย์ถึง "เกลียดเสียงเคี้ยวข้าว" ของคนอื่นขั้นสุด

ความจริงที่ว่าทำไมมนุษย์ถึง "เกลียดเสียงเคี้ยวข้าว" ของคนอื่นขั้นสุด

เคยรู้สึกหงุดหงิด โกรธจัด หรือถึงขั้นอยากลุกหนีออกจากโต๊ะอาหารทันทีที่ได้ยินเสียงคนข้างๆ เคี้ยวอาหารดัง "แจ๊บๆ" เสียงกลืนน้ำลาย หรือเสียงซดซุปไหมครับ? ทั้งที่คนที่กำลังกินอยู่นั้นไม่ได้มีเจตนาจะรบกวนใคร แต่เสียงเหล่านั้นกลับกระตุ้นให้อารมณ์ของเราพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ปฏิกิริยาต่อต้านเสียงเคี้ยวข้าวนี้ไม่ใช่แค่ความหงุดหงิดส่วนตัวหรือการคิดไปเอง แต่เป็นอาการทางระบบประสาทที่มีชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการว่า "ไมโซโฟเนีย" (Misophonia) หรือภาวะไวต่อเสียงกระตุ้นเฉพาะชนิดนั่นเอง

จากการศึกษาวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์พบว่า คนที่มีภาวะไวต่อเสียงเคี้ยวข้าว จะมีการเชื่อมต่อของสมองส่วนที่ประมวลผลเสียงและสมองส่วนควบคุมอารมณ์ (Insula) ที่ผิดแปลกไปจากคนทั่วไป เมื่อหูได้รับสัญญาณเสียงบดเคี้ยวอาหาร เสียงซดน้ำ หรือเสียงหายใจแรงๆ สมองส่วน Insula จะตีความว่าเสียงเหล่านั้นคือ "สัญญาณอันตราย" หรือสิ่งคุกคามคุกรุ่นทันที ส่งผลให้ระบบประสาทอัตโนมัติสั่งการให้ร่างกายหลั่งฮอร์โมนความเครียดอย่างอะดรีนาลินออกมาในปริมาณมหาศาล ปฏิกิริยานี้เรียกว่าการตอบสนองแบบ "สู้หรือหนี" (Fight or Flight Response)

ปฏิกิริยานี้เองที่อธิบายว่าทำไมเราถึงไม่ได้แค่อึดอัดใจ แต่กลับรู้สึกโกรธอย่างรุนแรง หัวใจเต้นเร็ว เหงื่อออกตามมือ หรือรู้สึกตึงเครียดตามกล้ามเนื้อโดยฉับพลัน ทั้งที่ใจจริงเราอาจไม่ได้โกรธเคืองคนที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่เลยแม้แต่น้อย โดยสถิติแล้วภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นได้กับคนทุกเพศทุกวัย และหลายคนเป็นโดยที่ไม่เคยรู้ตัวมาก่อน คิดเพียงว่าตนเองเป็นคนความอดทนต่ำหรือมีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นไปเอง

นอกจากกลไกทางสมองแล้ว ปัจจัยทางจิตวิทยายังมีส่วนสำคัญในการขยายความรู้สึกเกลียดเสียงเหล่านี้ เสียงซ้ำๆ ที่คาดเดาจังหวะได้ยากจะแย่งพื้นที่ความสนใจของสมองไปทั้งหมด ทำให้เราไม่สามารถจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ วิธีการจัดการเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีอาการนี้ คือการเปิดเพลงบรรเบาๆ เพื่อกลบเสียงรบกวน การใช้หูฟังฟังเสียงธรรมชาติ หรือการเปิดใจพูดคุยกับคนรอบข้างอย่างตรงไปตรงมาเพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันบนโต๊ะอาหาร

อาการเกลียดเสียงเคี้ยวข้าวสะท้อนให้เห็นถึงความซับซ้อนของระบบประสาทมนุษย์ ที่อารมณ์และการรับรู้ของเราถูกเชื่อมโยงไว้ด้วยกลไกทางชีววิทยาอันลึกซึ้ง การเข้าใจว่านี่คือภาวะทางประสาทวิทยา จะช่วยให้เราจัดการอารมณ์ของตัวเองและปรับตัวร่วมกับคนรอบข้างได้อย่างมีความสุขมากขึ้นครับ