อาเจนติน่าประเทศที่เคยรวยกว่ายุโรปทำไมถึงจน

อาเจนติน่าเคยรวยแค่ไหน?

.ช่วงปี1890-1930 อาเจนติน่าเป็นประเทศที่มีรายได้ต่อหัวสูงกว่าหลายประเทศในยุโรป เช่น ฝรั่งเศส เยอรมนี  อิตาลี และสเปน

.เป็นแหล่งส่งออกเนื้อวัว  ข้าวสาลี และสินค้าเกษตรที่สำคัญของโลก คนยุคนั้นพูดว่า รวยอย่างคนอาเจนติน่า เป็นคำเปรียบเปรยถึงความมั่งคั่ง

.ประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว  มีคนอพยพเข้ามาจากยุโรปจำนวนมาก

ตกต่ำได้ไง

1.ปัญหาการเมืองไม่เสถียร

.มีการปฎิวัติรัฐประหารบ่อยครั้ง เปลี่ยนรัฐบาลบ่อยเกินไป นโบบายจึงขาดความต่อเนื่อง

.ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มการเมืองต่างๆทำให้การปฎิรูปประเทศทำได้ยาก

2.นโยบายเศรษฐกิจผิดพลาด

.หันมาปิดประเทศ ปกป้องอุตสาหกรรมในประเทศสูงเกินไป ทำให้สินค้าแพง ไม่มีคุณภาพ แข่งกับต่างประเทศไม่ได้

.ใช้จ่ายเกินตัว รัฐบาลกู้เงินต่างประเทศมหาศาลแต่นำมาลงทุนไม่เกิดผล

.พิมพ์เงินออกมาจ่ายหนี้-เงินเฟ้อสูง ค่าเงินอ่อนค่า ซ้ำซากหลายยุคหลายสมัย

3.พึ่งพาเกษตรมากเกินไป

.เศรษฐกิจพึ่งพาเกษตรเพียงอย่างเดียว เมื่อสินค้าราคาเกษตรโลกตก เศรษฐกิจจึงทรุดลงทันที

.ไม่ยกระดับอุตสาหกรรมและการผลิตให้หลากหลาย

4.วิกฤติหนี้สินซ้ำแล้วซ้ำเล่า

.ครั้งใหญ่ที่สุดเมื่อปี2001 ผิดนัดชำระหนี้ต่างประเทศครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกขณะนั้น ทำให้ความเชื่อมั่นหายไป นักลงทุนหนีออกจากประเทศ

ผู้นำคนปัจจุบัน คือ ฮาเวียร์ มิเรมา (Javier Milei)

.ดำรงตำแหน่ง ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอาเจนตินา

.เข้าดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม 2023

.วาระดำรงตำแหน่ง4ปี(ถึง ธันวาคม 2027) 

นโยบายที่เขาทำ

*

ด้านเศรษฐกิจ

.ลดขนาดรัฐบาล ยุบรวมกระทรวงจาก18กระทรวงเหลือ9กระทรวง ลดจำนวนข้าราชการ ลดงบประมาณรัฐ

.ตัดเงินอุดหนุน ยกเลิกการอุดหนุนค่าน้ำมัน ค่าไฟ ค่าโดยสาร ทำให้ราคาปรับขึ้นทันที

.ลดกฎระเบียบ  ลดข้อจำกัดการนำเข้า-ส่งออกเพื่อให้การค้าเสรีขึ้น

.แผนดอลลาร์ไลเซชัน ตั้งเป้าหมายจะเลิกใช้เงินเปโซและเปลี่ยนไปใช้ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อแก้ปัญหาเงินเฟ้อ(แต่ยังเลื่อนเวลาออกไป)

*ด้านสังคมและอื่นๆ

.เสนอปฎิรูประบบบำนาญและสวัสดิการ

.ส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ ลดภาษีธุรกิจ

.นโยบายต่างประเทศ เข้าหาสหรัฐ ยุโรป และอิสราเอลมากขึ้น

*ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้

.เงินเฟ้อ  ลดลงจากจุดสูงสุดและยังสูงอยู่(ประมาณ60-80%ต่อปี)

.หนี้สิน/งบประมาณ  ขาดดุลลดลง เหลือเกือบสมดุลเป็นครั้งแรกในหลายปี

.ค่าครองชีพ  สูงขึ้นทันทีหลังยกเลิกเงินอุดหนุน คนจนได้รับผลกระทบหนัก

.การเติบโตทางเศรษฐกิจ  หดตัวในช่วงแรก เริ่มมีสัญญาณฟื้นตัวบางส่วน

.ความยากจน เพิ่มขึ้นในช่วงแรกจากค่าครองชีพที่สูงขึ้น

*มองเป็น2ฝั่ง

ฝั่งที่สนับสนุนบอกว่า

.จำเป็นต้องทำเพื่อหยุดความพินาศของประเทศ

.อาการเจ็บปวดเป็นเรื่องปกติ แต่จะดีขึ้นในระยะยาว

.เงินเฟ้อคุมได้ นักลงทุนเริ่มกลับมา

ฝั่งที่คัดค้านกังวลว่า

.คนจนได้รับความเดือดร้อนมากเกินไป

.ไม่มีมาตรการช่วยเหลือกลุ่มเปราะบางที่เพียงพอ

.การปฎิรูปอาจรุนแรงเกินไปจนเกิดความไม่เท่าเทียมมากขึ้น

 บทสรุป 

มิเรเลือกทางที่ เจ็บก่อน จึงสบายทีหลัง  ยังเร็วเกินไปที่จะบอกว่าสำเร็จหรือล้มเหลว ต้องรอดูอีก2-3ปี