“ฝืนยิ้มมานานแค่ไหนแล้ว” ก่อนที่หัวใจจะพังไปมากกว่านี้

 "ความสุข ไม่ได้เกิดจากการพยายามไขว่คว้า... แต่อยู่ที่การกล้าปล่อยวาง"

ภาพโดย มองให้ได้อะไร mhdr

 ในยุคที่เราเติบโตมาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของโซเชียลมีเดีย เราทุกคนต่างถูกห้อมล้อมด้วย "ภาพจำของชีวิตที่ประสบความสำเร็จ" เราเห็นผู้คนมีความสุข มีหน้าที่การงานที่มั่นคง มีไลฟ์สไตล์ที่หรูหรา หรือมีบุคลิกภาพที่ใครๆ ก็ต่างชื่นชม จนบางครั้ง สมองของเราก็แอบสั่งการลึกๆ โดยไม่รู้ตัวว่า “เราต้องเป็นแบบนั้นบ้าง ถึงจะได้รับการยอมรับ”

ภาพโดย มองให้ได้อะไร mhdr

  แต่เคยตั้งคำถามกับตัวเองไหมว่าในระหว่างทางที่เรากำลังพยายามปั้นแต่งตัวเองให้ตรงใจคนอื่น... เรากำลังทำหล่นหาย “ตัวตนที่แท้จริง” ไปหรือเปล่า?

  การพยายามเป็นในสิ่งที่ไม่ใช่ คล้ายกับการใส่รองเท้าที่ผิดไซส์ แม้ภายนอกมันจะดูสวยงามและราคาแพงแค่ไหน แต่ทุกก้าวที่เดินกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและทรมาน และบทความนี้คือคำเชิญชวนให้คุณลองถอดรองเท้าคู่นั้นออก แล้วกลับมาสำรวจพื้นที่ความรู้สึกของตัวเองอีกครั้ง

 - ความน่ากลัวของการ "ฝืน"

เพื่อให้เป็นที่รักมนุษย์เป็นสัตว์สังคม เราจึงกลัวการถูกปฏิเสธ ความกลัวนี้บีบให้เราเลือกที่จะ "สวมหน้ากาก" เพื่อความอยู่รอด

 "ฝืนพูด"ในสิ่งที่เราไม่ได้คิด เพียงเพราะอยากให้เข้ากลุ่มกับคนอื่นได้

"ฝืนทำ"ในสิ่งที่ไม่ชอบ เพียงเพราะกลัวว่าจะดูแปลกแยก

"ฝืนยิ้ม"ในวันที่ข้างในร้องไห้ เพราะไม่อยากให้ใครมองว่าอ่อนแอ

ภาพโดย มองให้ได้อะไร mhdr

  การฝืนในระยะสั้นอาจช่วยลดความขัดแย้งได้แต่ในระยะยาวมันคือการสะสม "ความเครียดเรื้อรัง" ให้กับจิตใจ เมื่อเราตื่นนอนขึ้นมาทุกวันแล้วพบว่า เราต้องสวมบทบาทเป็นคนอื่น พลังงานชีวิตของเราจะถูกสูบหายไปอย่างรวดเร็ว และที่น่าเศร้าที่สุดคือ ต่อให้วันหนึ่งคุณจะได้รับคำชมมากมาย แต่ลึกๆ คุณจะรู้ดีว่า "พวกเขาไม่ได้รักที่คุณเป็นคุณ แต่พวกเขารักหน้ากากที่คุณสวมอยู่ต่างหาก"

ภาพโดย มองให้ได้อะไร mhdr

ศิลปะแห่งการ “ เลิกฝืน ”

ข้อมูล/ภาพ โพสต์โดย : มองให้ได้อะไร mhdr