หากว่าต้องเลือกการเที่ยวคนเดียว กับเที่ยวกับคนรู้ใจสิ่งไหนสุขกว่ากัน

การเที่ยวคือสิ่งยึดเหนียวกำลังการใช้ชีวิต 

คือรางวัลที่เรานั้นเนรมิตรให้กับตัวของเจ้าของ

หากว่าทำงานเหมือนหุ่นยนต์ในทุกวัน ร่างกายนั้นเหมือนได้ใช้งานเปลืองสิ้นชีวิตเร็วพลัน 

แต่ครั้งนี้เรานั้นเลือกเดินทาง  สองเราหรือคนเดียวสนุกกว่า 

มองกระจกคิดไตร่ตรองสำหรับตนเองนั้นมา  คนเดียวย่อมดีกว่าไร้สิ่งกวนใจ

  การเดินทางนั้นสำคัญกว่าสิ่งไหน หากว่าไม่ตกลงหรือว่าตัดสินใจเดินออกไปก็ใช่จะถึง  แม้บอกว่าเรานั้นจะไปอย่างไรกัน แต่ว่ายังไม่มีวันสิ่งนั้นไม่เรียกว่าเที่ยวยาใจ หากว่าจะเล่าไป เราเองเคยทำงานหนักมากสำหรับตนเองในช่วงชีวิตนั้น หนักที่ทำงานครบเจ็ดวัน เจ็ดวันที่ทำงานตั้งแต่เช้าจนมืด  แปดชั่วโมงเกินเท่านั้น แต่หากว่ามันคือความสุขเพราะว่าเรานั้นมีเวลาได้เที่ยวเตร่  

   คนที่อายุเพียงยี่สิบต้นๆ ต้องทำงานตั้งแต่หกโมงเช้าจนถึงเวลาสองทุ่มครึ่งที่ใช้เสียงในการทำงาน สอนอธิบายมากกว่าสองภาษาในหนึ่งวัน  ออกบ้านหกโมงเช้าถึงบ้านสี่ทุ่ม อาหารที่ทานนั้นทานบ้างไม่ทานบ้างแล้วแต่ว่ามีเวลาหรือไม่ สิบนาทีก็ได้เพียงให้อะไรตกถึงท้อง นั่งทานลูกชิ้นทอดก่อนนอนบ้าง เพราะว่าเลิกงานยามพานั่งรถไปซื้ออะไรกิน นั่นคือชีวิตของเรในตอนนั้น  

    แต่กลับมีความสุข เพราะว่าหากว่าวันไหนว่าง จิตจะคิดต่างคิดถึงบ้านทำให้ใจนั้นห่อเหี่ยว

    สิ่งเดียวที่ทำให้เรานั้นมีความสุข คือการท่องเที่ยว หากว่าทำงานทั้งเจ็ดวันในหนึ่งอาทิตย์ เสาร์อาทิตย์ที่เรานั้นคิดว่าคือวันหยุดในบ้านเรา กลับเป็นวันที่เรานั้นสอนมากกว่าวันปกติ ยาวจนเย็น แค่สองชั่วโมงเรานั้นเที่ยวได้เหมือนกัน เพียงออกจากบ้านนั่งรับลมเท่านั้นพอ 

   การเที่ยวคือการผ่อนคลาย เรานั้นเลือกที่จะเที่ยวเมื่อมีวันหยุดราชการซึ่งหายากมาก แต่ก็ยังมี วันนั้นเราเองจะตื่นตั้งแต่ตีห้า ขึ้นรถไปนอกเมืองหรือว่าต่างจังหวัดเพื่อบางครั้งนั้นไปเพียงทานข้าวที่น้ำตกแล้วกลับ ไปวัดเดินขึ้นบันไดกราบพระแล้วมาเดินตลาดในยามเย็นเท่านั้นพอแล้ว 

    แต่หากว่าจะถามเราว่าการที่เรานั้นไปเที่ยวคนเดียว กับไปกับคนอื่นหรือว่าคนที่เราสนิทสิ่งไหนที่ดีกว่า  ในความคิดส่วนตัวนั้นชอบการเดินทางคนเดียว ไปคนเดียวไม่เกี่ยวกับใครจะดีกว่า เรานั้นจะไปที่ไหน ไปตรงไหนอยู่นานเท่าไหร่ ไม่ต้องรอใครหรือว่าไม่ต้องให้ใครรอ  เวลาที่เรานั้นหลงทางหรือว่าผิดเส้นทาง ไม่มีใครมาบ่น เราเองแก้ปัญหาเอง   หรือไม่หากว่าเย็นแล้วกลับไม่ไหว เรานั้นเลือกที่จะหาที่พัก สิ่งนี้ดีคือเานั้นเลือกไม่ต้องมีใคร ไม่มีความคิดอื่น 

   จงเดินทางออกมาเที่ยวแม้ว่าจะเที่ยวคนเดียวก็ตาม เพราะว่าเรานั้นต้องให้รางวัลชีวิตกับตนเองบ้าง เพื่อความสุขที่นิรันดร์