เปิด 7 ประเทศในอาเซียนที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุด

เปิด 7 ประเทศในอาเซียนที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุด

 

อาเซียนไม่ได้เป็นภูมิภาคที่มีน้ำมันสำรองมากเท่าตะวันออกกลาง แต่หลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยังมีแหล่งน้ำมันดิบที่สำคัญ โดยเฉพาะ เวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่ออุตสาหกรรมน้ำมันของภูมิภาค ข้อมูลจาก ASEAN Centre for Energy (ACE) ระบุว่า ในปี 2022 ประเทศสมาชิกอาเซียนมีน้ำมันสำรองที่พิสูจน์แล้วรวมกันประมาณ 11.8 พันล้านบาร์เรล และมาเลเซียกับเวียดนามเป็นสองประเทศที่มีปริมาณสำรองมากที่สุดในกลุ่ม 

 

การจัดอันดับด้านล่างใช้แนวคิดเรื่อง “น้ำมันสำรองที่พิสูจน์แล้ว” (Proved Oil Reserves) ซึ่งหมายถึงปริมาณน้ำมันที่มีหลักฐานเพียงพอว่าสามารถผลิตได้ภายใต้เงื่อนไขทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง จึงไม่ควรนำตัวเลขสำรองไปสับสนกับปริมาณการผลิตหรือปริมาณการส่งออก เพราะประเทศที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุดไม่ได้หมายความว่าจะเป็นประเทศที่ผลิตน้ำมันมากที่สุดเสมอไป 

1. เวียดนาม — ประมาณ 4.4 พันล้านบาร์เรล

 

เวียดนามเป็นหนึ่งในประเทศที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุดในอาเซียน โดยข้อมูลด้านพลังงานที่เผยแพร่ในช่วงหลังยังประเมินปริมาณน้ำมันดิบสำรองของเวียดนามอยู่ที่ประมาณ 4.4 พันล้านบาร์เรล ตัวเลขนี้ทำให้เวียดนามเป็นประเทศที่มีทรัพยากรน้ำมันสำคัญของภูมิภาค โดยเฉพาะแหล่งปิโตรเลียมบริเวณนอกชายฝั่ง ซึ่งมีความสำคัญต่อภาคพลังงานและอุตสาหกรรมของประเทศ 

 

น้ำมันยังมีบทบาทต่อเศรษฐกิจและความมั่นคงด้านพลังงานของเวียดนาม แม้ประเทศจะเดินหน้าพัฒนาพลังงานหมุนเวียนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องก็ตาม ข้อมูลจาก Energy Institute แสดงให้เห็นว่าเวียดนามยังเป็นประเทศผู้ผลิตน้ำมันในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก และมีการใช้พลังงานเพิ่มขึ้นตามการขยายตัวของเศรษฐกิจและภาคอุตสาหกรรม ดังนั้นทรัพยากรน้ำมันจึงยังมีความสำคัญต่อระบบพลังงานของประเทศในระยะหนึ่ง 

 

2. มาเลเซีย — ประมาณ 3.6 พันล้านบาร์เรล

 

มาเลเซียเป็นอีกประเทศที่มีน้ำมันสำรองขนาดใหญ่ โดยตัวเลขที่ใช้กันอย่างแพร่หลายอยู่ที่ประมาณ 3.6 พันล้านบาร์เรล และข้อมูลจาก ASEAN Centre for Energy ก็ระบุอย่างชัดเจนว่ามาเลเซียเป็นหนึ่งในสองประเทศอาเซียนที่มีปริมาณน้ำมันสำรองมากที่สุด โดยปริมาณสำรองของมาเลเซียและเวียดนามยังค่อนข้างทรงตัวในช่วงหลายปีที่ผ่านมา 

 

จุดเด่นของมาเลเซียคือไม่ได้มีเพียงแหล่งน้ำมัน แต่ยังมีทรัพยากรก๊าซธรรมชาติและอุตสาหกรรมพลังงานที่พัฒนาอย่างมาก ทำให้ประเทศมีบทบาทสำคัญในตลาดพลังงานเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ Energy Institute ระบุว่ามาเลเซียยังเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิตพลังงานสำคัญของภูมิภาค ขณะเดียวกันรัฐบาลก็พยายามกระจายแหล่งพลังงานไปสู่พลังงานหมุนเวียนและเทคโนโลยีพลังงานรูปแบบใหม่มากขึ้น 

 

3. อินโดนีเซีย — ประมาณ 2.4–2.5 พันล้านบาร์เรล

 

อินโดนีเซียมีประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมน้ำมันมายาวนาน และเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิตน้ำมันที่สำคัญของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แม้ปริมาณสำรองจะลดลงจากระดับในอดีตมากแล้วก็ตาม ข้อมูลชุดสถิติพลังงานของ Energy Institute ระบุปริมาณสำรองน้ำมันของอินโดนีเซียอยู่ในระดับประมาณ 2.5 พันล้านบาร์เรล ในข้อมูลช่วงล่าสุดที่มีการเผยแพร่ ขณะที่ฐานข้อมูลอื่นอาจให้ตัวเลขแตกต่างกันตามปีและวิธีการประเมิน 

 

ความสำคัญของอินโดนีเซียไม่ได้อยู่ที่ปริมาณสำรองเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่ขนาดของประเทศและความต้องการพลังงานภายในประเทศที่สูงมาก อินโดนีเซียเป็นหนึ่งในตลาดพลังงานขนาดใหญ่ที่สุดของอาเซียน และการเติบโตของประชากร เมือง และภาคอุตสาหกรรมทำให้ความต้องการน้ำมันยังอยู่ในระดับสูง ข้อมูลจาก Energy Institute ยังสะท้อนว่าอินโดนีเซียเป็นหนึ่งในประเทศหลักของภูมิภาคที่มีทั้งการผลิตและการบริโภคน้ำมันในปริมาณมาก 

 

4. บรูไน — ประมาณ 1.1 พันล้านบาร์เรล

 

บรูไนเป็นประเทศขนาดเล็กเมื่อเทียบกับสมาชิกอาเซียนส่วนใหญ่ แต่มีทรัพยากรปิโตรเลียมในระดับสูงเมื่อเทียบกับขนาดประเทศ โดยข้อมูลสถิติพลังงานระหว่างประเทศระบุว่าบรูไนมีน้ำมันสำรองประมาณ 1.1 พันล้านบาร์เรล ทำให้ติดอยู่ในกลุ่มประเทศอาเซียนที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุดอย่างต่อเนื่อง 

 

น้ำมันและก๊าซธรรมชาติเป็นรากฐานสำคัญของเศรษฐกิจบรูไนมาเป็นเวลานาน และประเทศมีโครงสร้างพื้นฐานด้านปิโตรเลียมที่รองรับการผลิตและส่งออกพลังงาน อย่างไรก็ตาม การพึ่งพาทรัพยากรฟอสซิลทำให้บรูไนต้องให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด รวมถึงการกระจายเศรษฐกิจไปยังภาคส่วนอื่น ๆ ในระยะยาว โดย Energy Institute จัดบรูไนไว้ในกลุ่มประเทศผู้ผลิตพลังงานของอาเซียนที่มีทรัพยากรธรรมชาติสำคัญ 

 

5. ไทย — ประมาณ 0.3 พันล้านบาร์เรล

 

ประเทศไทยมีน้ำมันสำรองน้อยกว่าประเทศผู้ผลิตรายใหญ่ของอาเซียนอย่างชัดเจน โดยข้อมูลสถิติพลังงานระหว่างประเทศในช่วงหลังประเมินน้ำมันสำรองของไทยไว้ประมาณ 0.3 พันล้านบาร์เรล หรือราว 300 ล้านบาร์เรล ตัวเลขนี้สะท้อนว่าประเทศไทยมีแหล่งน้ำมันอยู่จริง แต่ไม่ได้มีทรัพยากรสำรองขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับเวียดนาม มาเลเซีย หรืออินโดนีเซีย 

 

ข้อสังเกตที่น่าสนใจคือไทยมีความต้องการใช้น้ำมันสูงกว่าปริมาณสำรองของประเทศมาก Energy Institute รายงานว่าประเทศไทยมีการบริโภคน้ำมันในระดับประมาณ 1.4 ล้านบาร์เรลต่อวันในปี 2024 ซึ่งมากกว่าปริมาณการผลิตภายในประเทศอย่างมาก นั่นหมายความว่าไทยจำเป็นต้องพึ่งพาการนำเข้าน้ำมันเพื่อรองรับความต้องการของภาคขนส่ง อุตสาหกรรม และเศรษฐกิจโดยรวม 

 

6. เมียนมา — ประมาณ 0.14–0.2 พันล้านบาร์เรล

 

เมียนมาเป็นอีกประเทศหนึ่งที่มีแหล่งปิโตรเลียมในอาเซียน แม้ว่าปริมาณสำรองจะน้อยกว่าประเทศอย่างเวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซียอย่างมาก ข้อมูลสถิติที่เผยแพร่ในช่วงหลังประเมินน้ำมันสำรองของเมียนมาไว้ในระดับประมาณ 0.14–0.2 พันล้านบาร์เรล ทั้งนี้ตัวเลขอาจแตกต่างกันตามฐานข้อมูล ปีที่รายงาน และนิยามของน้ำมันสำรองที่ใช้ 

 

จุดสำคัญของเมียนมาคือประเทศมีทรัพยากร ก๊าซธรรมชาติ ที่มีความสำคัญมากกว่าน้ำมันในเชิงทรัพยากรพลังงานโดยรวม ข้อมูลของ ASEAN Centre for Energy แสดงให้เห็นว่าเมียนมาเป็นหนึ่งในประเทศอาเซียนที่มีทรัพยากรก๊าซธรรมชาติสำคัญ ขณะที่ปริมาณน้ำมันสำรองมีขนาดค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับประเทศผู้นำของภูมิภาค 

 

7. ฟิลิปปินส์ — ประมาณ 0.14–0.3 พันล้านบาร์เรล

 

ฟิลิปปินส์มีน้ำมันสำรองอยู่ในระดับค่อนข้างจำกัดเมื่อเทียบกับประเทศผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ในอาเซียน แหล่งข้อมูลต่าง ๆ ให้ตัวเลขแตกต่างกันตามปีและวิธีการประเมิน โดยข้อมูลหนึ่งระบุประมาณ 0.14 พันล้านบาร์เรล ขณะที่ข้อมูลบางชุดให้ตัวเลขสูงกว่านั้น ดังนั้นหากนำเสนอเป็นบทความควรระบุปีของข้อมูลให้ชัดเจน เพื่อไม่ให้ผู้อ่านเข้าใจว่าเป็นตัวเลขคงที่ตลอดเวลา 

 

แม้จะมีสำรองไม่มาก แต่ฟิลิปปินส์ยังคงให้ความสำคัญกับการสำรวจและพัฒนาแหล่งปิโตรเลียมในประเทศ เพราะการผลิตภายในประเทศสามารถช่วยลดการพึ่งพาการนำเข้าพลังงานได้ โดยเฉพาะในช่วงที่ราคาน้ำมันโลกผันผวน อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซียแล้ว ฟิลิปปินส์ยังมีฐานทรัพยากรน้ำมันที่เล็กกว่ามาก และจึงไม่ได้อยู่ในกลุ่มผู้เล่นหลักด้านน้ำมันของอาเซียน 

 

หากเรียง 7 ประเทศอาเซียนที่มีน้ำมันสำรองมากที่สุด โดยอ้างอิงชุดข้อมูลสถิติพลังงานระหว่างประเทศและข้อมูลจาก ASEAN Centre for Energy ภาพรวมจะอยู่ที่ เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน ไทย เมียนมา และฟิลิปปินส์ โดยสามประเทศแรกมีปริมาณสำรองทิ้งห่างประเทศอื่นค่อนข้างชัดเจน ขณะที่บรูไนมีความโดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อพิจารณาจากขนาดประเทศและทรัพยากรต่อประชากร 

 

หมายเหตุ: ตัวเลข “น้ำมันสำรอง” สามารถเปลี่ยนแปลงได้จากการค้นพบแหล่งใหม่ การผลิตที่เกิดขึ้นจริง การประเมินทางธรณีวิทยา และการเปลี่ยนแปลงวิธีคำนวณของแต่ละหน่วยงาน ดังนั้นหากนำบทความนี้ไปเผยแพร่ในปี 2026 ควรระบุ ปีของข้อมูล กำกับทุกครั้ง และไม่ควรใช้ตัวเลขจากคนละปีมาเปรียบเทียบกันโดยตรง เพราะ Energy Institute เองระบุว่าข้อมูลย้อนหลังสามารถถูกปรับปรุงได้เมื่อมีข้อมูลใหม่หรือมีการปรับวิธีการประเมิน