ทองคำยังน่าซื้อไหม? ทำไมคนไทยยังนิยมเก็บทอง แม้ราคาขึ้นมาสูง

 

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับราคาทองคำที่กำลังได้รับความสนใจอย่างมาก และยอมรับว่าคำถามหนึ่งสะดุดใจไม่น้อย นั่นคือ “ทองคำแพงขนาดนี้แล้ว ยังมีเหตุผลอะไรที่คนไทยต้องซื้ออีก?”

คำถามนี้น่าสนใจ เพราะสำหรับคนที่ติดตามราคาทองมานาน จะเห็นว่าทองคำในวันนี้ไม่ใช่ทองคำราคาเดิมที่เราเคยคุ้นเคยอีกต่อไป

ย้อนกลับไปในความทรงจำของคนวัย 50 ปีขึ้นไป ราคาทองคำบาทละหลักหมื่นต้น ๆ เคยเป็นเรื่องปกติ การมีเงินเก็บสักก้อนแล้วนำไปซื้อทองหนึ่งบาท อาจไม่ได้เป็นเรื่องที่ต้องคิดหนักมากนัก

แต่วันนี้ภาพเปลี่ยนไปแล้ว

ราคาทองคำแท่ง 96.5% ที่ประกาศล่าสุดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2569 ปิดที่ รับซื้อบาทละ 69,550 บาท และขายออกบาทละ 69,750 บาท ขณะที่ทองรูปพรรณ 96.5% ขายออกอยู่ที่ บาทละ 70,550 บาท และในวันดังกล่าวราคาทองคำมีการปรับขึ้นรวมถึง 1,450 บาทจากราคาปิดของวันก่อนหน้า

 

ตัวเลขเหล่านี้คงทำให้หลายคนต้องหยุดคิด

“ตอนนี้ทองแพงขนาดนี้ ยังควรซื้ออยู่หรือไม่?”

บางคนบอกว่าแพงเกินไปแล้ว

บางคนบอกว่ารอให้ราคาลงก่อน

บางคนมองว่าทองขึ้นมามากจนกลัวว่าจะซื้อบนยอดดอย

แต่ขณะเดียวกัน ก็ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ทยอยซื้อทองอยู่เรื่อย ๆ

คำถามจึงไม่ใช่เพียงว่า ทองจะขึ้นต่อหรือไม่

แต่คำถามที่สำคัญกว่านั้นคือ

“เราซื้อทองไปเพื่ออะไร?”

เพราะหากตอบคำถามข้อนี้ได้ หลายเรื่องจะชัดเจนขึ้นทันที

ทองแพงจริง แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าราคาคือ “เหตุผลที่ทองขึ้น”

ต้องยอมรับกันตรง ๆ ว่า ราคาทองคำในช่วงปี 2569 เคลื่อนไหวในระดับที่สูงมาก

ข้อมูลของสมาคมค้าทองคำสะท้อนให้เห็นว่าเพียงวันที่ 20 สิงหาคมที่ผ่านมา ราคาทองคำแท่งขายออกขึ้นมาแตะระดับ 69,750 บาทต่อบาททองคำ ขณะที่ทองรูปพรรณขายออกแตะ 70,550 บาท

หากมองเฉพาะตัวเลข หลายคนอาจรู้สึกว่า

“แพงแล้ว จะขึ้นไปได้อีกสักเท่าไร?”

แต่ตลาดทองคำไม่ได้ทำงานด้วยหลักง่าย ๆ ว่า “ราคาสูงแล้วต้องลง”

เพราะราคาทองคำได้รับอิทธิพลจากหลายปัจจัยพร้อมกัน ทั้งราคาทองคำในตลาดโลก ค่าเงินดอลลาร์ อัตราดอกเบี้ย ความต้องการถือสินทรัพย์ปลอดภัย ความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจ ตลอดจนการเข้าซื้อทองคำของธนาคารกลางประเทศต่าง ๆ

ศูนย์วิจัยทองคำของไทยเองระบุว่า ดัชนีความเชื่อมั่นราคาทองคำเดือนสิงหาคม 2569 อยู่ที่ 67.49 จุด เพิ่มขึ้นจากเดือนกรกฎาคม และปัจจัยที่ผู้เชี่ยวชาญมองว่าสนับสนุนราคาทอง ได้แก่ ความต้องการซื้อสินทรัพย์ปลอดภัย นโยบายอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐฯ และเงินบาทที่อ่อนค่าซึ่งช่วยหนุนราคาทองคำในประเทศ

นี่คือเหตุผลว่าทำไมการดูเพียงว่า

“ทองขึ้นมาเยอะแล้ว”

อาจยังไม่เพียงพอที่จะตัดสินใจว่าทองแพงเกินไปหรือไม่

เพราะสิ่งที่ต้องถามต่อคือ

“อะไรทำให้คนยังต้องการทอง?”

และคำตอบข้อนี้สำคัญมาก

โลกยังไม่ได้หมดเหตุผลที่จะถือทอง

ข้อมูลจากสภาทองคำโลก หรือ World Gold Council ระบุว่า ปี 2568 ความต้องการทองคำทั่วโลก รวมตลาดซื้อขายนอกตลาดหลัก แตะมากกว่า 5,000 ตันเป็นครั้งแรก ขณะที่ราคาทองคำทำสถิติสูงสุดใหม่ถึง 53 ครั้งตลอดปี และมูลค่าความต้องการทองคำทั่วโลกแตะประมาณ 555,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ตัวเลขนี้น่าสนใจมาก

เพราะมันกำลังบอกเราว่า

ทองคำไม่ได้มีคนซื้อเฉพาะตอนราคาถูก

ในบางช่วง คนกลับซื้อทองมากขึ้นแม้ราคาจะทำสถิติสูง

เหตุผลส่วนหนึ่งมาจากการที่นักลงทุนไม่ได้มองทองคำเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับเก็งกำไรระยะสั้นเท่านั้น

แต่ทองคำถูกใช้เป็นสินทรัพย์สำหรับกระจายความเสี่ยง

เมื่อสินทรัพย์บางประเภทมีความเสี่ยงมากขึ้น ทองคำจึงอาจมีบทบาทในฐานะส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่ช่วยกระจายความเสี่ยง

พูดง่าย ๆ คือ

คนไม่ได้ซื้อทองเพราะเชื่อว่าทองจะขึ้นทุกวัน

แต่ซื้อเพราะไม่รู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น

ประโยคนี้อาจฟังดูธรรมดา แต่ในโลกการเงินกลับมีความหมายมาก

เพราะไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าเศรษฐกิจโลกจะเป็นอย่างไร ค่าเงินจะเคลื่อนไหวไปทางไหน สงครามจะเกิดขึ้นที่ใด หรือระบบการเงินจะมีเหตุการณ์อะไรที่ไม่มีใครคาดคิดอีกบ้าง

ทองจึงมีบทบาทในฐานะสินทรัพย์ที่ไม่ได้ผูกติดอยู่กับบริษัทใดบริษัทหนึ่ง หรือรัฐบาลใดรัฐบาลหนึ่ง

World Gold Council อธิบายว่าทองคำมีจุดเด่นจากการไม่มีความเสี่ยงจากคู่สัญญาโดยตรง มีสภาพคล่องในตลาดโลก และไม่ได้ขึ้นอยู่กับรัฐบาลหรือสกุลเงินใดสกุลเงินหนึ่งโดยเฉพาะ จึงมักได้รับความสนใจเมื่อความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์เพิ่มขึ้น

แล้วทำไม “คนไทย” ถึงชอบเก็บทองเป็นพิเศษ?

ตรงนี้ต้องยอมรับว่าเรื่องทองคำกับคนไทยมีความผูกพันกันมานาน

ทองไม่ได้ถูกมองเป็นเพียงการลงทุน

แต่สำหรับครอบครัวไทยจำนวนมาก ทองคำคือ ทรัพย์สินที่จับต้องได้

มีเงินเก็บก็ซื้อทอง

ลูกแต่งงานก็ให้ทอง

มีงานมงคลก็ซื้อทอง

เก็บเงินระยะยาวก็ซื้อทอง

บางบ้านมีทองติดตัวมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ และส่งต่อมาถึงลูกหลาน

เหตุผลหนึ่งคือคนไทยจำนวนมากคุ้นเคยกับทองคำมากกว่าสินทรัพย์ทางการเงินบางประเภท

หุ้นอาจต้องเปิดบัญชี

กองทุนต้องทำความเข้าใจนโยบาย

ตราสารบางประเภทอาจต้องศึกษาเงื่อนไข

แต่ทองคำเดินเข้าไปที่ร้านแล้วซื้อได้ทันที

และที่สำคัญ คนไทยมีตลาดซื้อขายทองคำที่ค่อนข้างแพร่หลาย

ทองจึงมีทั้งมิติของ การออม การลงทุน และวัฒนธรรม

อยู่รวมกันในสินทรัพย์ชนิดเดียว

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมต่อให้ราคาทองสูงขึ้น คนจำนวนหนึ่งก็ยังไม่ได้เลิกสนใจทอง

เพียงแต่เปลี่ยนจากการซื้อครั้งใหญ่ มาเป็นการทยอยซื้อ

แต่ตรงนี้ต้องระวังให้มาก — ทองไม่ใช่ของวิเศษ

ผู้เขียนอยากย้ำเรื่องนี้เป็นพิเศษ

เพราะช่วงที่ทองคำขึ้นแรง สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่การที่คนซื้อทอง

แต่คือ การที่คนซื้อทองโดยคิดว่ามันไม่มีวันลง

ความจริงคือทองคำสามารถปรับตัวลงได้

และเคยปรับตัวลงแรงมาแล้วหลายครั้ง

แม้ในปี 2569 เอง ราคาทองคำโลกก็ไม่ได้เดินขึ้นเป็นเส้นตรงตลอดเวลา

Reuters รายงานเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2569 ว่า ราคาทองคำโลกในช่วงหนึ่งของปีเคยร่วงจากระดับสูงสุดประมาณ 5,595 ดอลลาร์ต่อออนซ์ในเดือนมกราคม ลงต่ำกว่า 4,000 ดอลลาร์ในเดือนมิถุนายน ก่อนจะฟื้นกลับขึ้นมาประมาณ 4,400 ดอลลาร์ในเดือนสิงหาคม

ลองคิดดูง่าย ๆ

จากระดับสูงสุดประมาณ 5,595 ดอลลาร์ ลงต่ำกว่า 4,000 ดอลลาร์

นี่ไม่ใช่การแกว่งตัวเล็ก ๆ

แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่สามารถทำให้คนที่ซื้อทองด้วยความหวังว่าจะ “ขึ้นอย่างเดียว” ต้องนั่งไม่ติดเก้าอี้ได้เลย

เพราะฉะนั้น คำว่า ทองเป็นสินทรัพย์ปลอดภัย ไม่ได้หมายความว่า ทองเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีความเสี่ยง

สองคำนี้ไม่เหมือนกัน

ทองอาจช่วยป้องกันความเสี่ยงบางประเภท

แต่ไม่ได้รับประกันกำไร

และไม่ได้รับประกันว่าซื้อวันนี้แล้วพรุ่งนี้จะขายได้แพงกว่า

สิ่งที่น่ากลัวกว่าทองแพง คือการ “กลัวตกรถ”

นี่เป็นเรื่องที่ผู้เขียนคิดว่าสำคัญมากสำหรับคนทั่วไป

เวลาทองขึ้นทุกวัน เรามักเห็นข่าวราคาทอง

วันนี้ขึ้น 500 บาท

พรุ่งนี้ขึ้น 800 บาท

วันต่อมาขึ้นอีก 1,000 บาท

พอเห็นติดต่อกันหลายวัน ความรู้สึกอย่างหนึ่งจะเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ถ้าไม่ซื้อวันนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้แพงกว่านี้”

และตรงนี้เองที่อันตราย

เพราะการตัดสินใจซื้อทองไม่ควรเกิดจากความกลัวว่าจะพลาดโอกาส

ควรเกิดจากแผนการเงินของตัวเอง

ถ้ามีเงินเย็น

ไม่มีหนี้ดอกเบี้ยสูง

มีเงินสำรองฉุกเฉิน

และตั้งใจถือทองเพื่อกระจายความเสี่ยงในระยะยาว

การทยอยซื้ออาจมีเหตุผลมากกว่าการนำเงินก้อนใหญ่ทั้งหมดเข้าไปซื้อในวันเดียว

แต่ถ้าเป็นเงินที่ต้องใช้ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

เงินค่าเทอมลูก

เงินค่ารักษาพยาบาล

เงินที่เตรียมไว้ผ่อนบ้าน

หรือเงินที่ต้องใช้หมุนเวียนในครอบครัว

ผู้เขียนมองว่าไม่ควรนำเงินเหล่านั้นไปเสี่ยงกับทองเพียงเพราะเห็นราคากำลังขึ้น

เพราะวันหนึ่งที่จำเป็นต้องใช้เงิน หากราคาทองเกิดปรับลง เราอาจไม่มีทางเลือกนอกจากขายขาดทุน

ทองแท่งกับทองรูปพรรณ ต่างกันอย่างไร?

สำหรับคนที่คิดจะซื้อทองเพื่อเก็บเป็นทรัพย์สิน เรื่องนี้ต้องเข้าใจให้ชัด

ทองรูปพรรณมีคุณค่าในด้านการสวมใส่และความสวยงาม

แต่เมื่อซื้อทองรูปพรรณ เราต้องคำนึงถึง ค่ากำเหน็จ และส่วนต่างระหว่างราคาซื้อกับราคาขายด้วย

ตัวเลขของสมาคมค้าทองคำวันที่ 20 สิงหาคม 2569 สะท้อนเรื่องนี้ได้ชัดเจน โดยทองคำแท่ง 96.5% ขายออกที่ 69,750 บาท ขณะที่ทองรูปพรรณ 96.5% ขายออกที่ 70,550 บาท และราคารับซื้อทองรูปพรรณตามประกาศอยู่ที่ 68,159.36 บาท

เพราะฉะนั้น ถ้าเป้าหมายคือ การลงทุนหรือเก็บมูลค่า ผู้ซื้อควรศึกษาส่วนต่าง ราคาซื้อขาย และค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องให้ละเอียด ไม่ควรมองเพียงตัวเลขราคาขายหน้าร้าน

ส่วนคนที่ซื้อทองเพื่อใส่ด้วย และถือเป็นทรัพย์สินไปด้วย ทองรูปพรรณก็มีประโยชน์อีกแบบหนึ่ง

กล่าวง่าย ๆ คือ

ซื้อเพื่อใส่ ก็คิดแบบหนึ่ง

ซื้อเพื่อเก็บ ก็คิดอีกแบบหนึ่ง

อย่านำสองเรื่องนี้มาปนกัน

แล้วทองยังน่าซื้อหรือไม่?

ถ้าถามผู้เขียนแบบตรง ๆ

ยังน่าซื้อ แต่ไม่ใช่การซื้อเพราะคิดว่าทองจะขึ้นแน่นอน

และที่สำคัญ ผู้เขียนไม่คิดว่าคำตอบควรเป็น

“ซื้อเลย”

หรือ

“อย่าซื้อเด็ดขาด”

เพราะมันขึ้นอยู่กับเป้าหมายของแต่ละคน

สำหรับคนที่ต้องการเก็บทรัพย์สินระยะยาว ทองคำยังมีเหตุผลในฐานะสินทรัพย์สำหรับกระจายความเสี่ยง

ข้อมูล World Gold Council ในไตรมาส 2 ปี 2569 ระบุว่า ความต้องการทองคำทั่วโลก รวมตลาดซื้อขายนอกตลาด อยู่ที่ 1,269 ตัน ขณะที่ธนาคารกลางซื้อทองคำสุทธิถึง 289 ตันในไตรมาสดังกล่าว และการลงทุนในทองคำแท่งและเหรียญอยู่ที่ 307 ตัน

ตัวเลขนี้สะท้อนว่า แม้ทองจะแพง นักลงทุนและธนาคารกลางก็ยังมีความต้องการทองคำอยู่

แต่ไม่ได้แปลว่า

“ราคาจะต้องขึ้นต่อแน่นอน”

ตรงนี้ต้องแยกให้ออก

ความต้องการทองคำในระยะยาวเป็นเรื่องหนึ่ง

ทิศทางราคาทองในวันพรุ่งนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ที่น่าสนใจคือ “ธนาคารกลาง” ก็ยังซื้อทอง

เรื่องนี้ถือเป็นอีกประเด็นที่คนทั่วไปควรรู้

เพราะเวลาพูดถึงการซื้อทอง เรามักนึกถึงคนทั่วไป

แต่ในระดับโลก ธนาคารกลางหลายประเทศก็ถือทองคำเป็นส่วนหนึ่งของทุนสำรอง

ข้อมูล World Gold Council ระบุว่า ธนาคารกลางยังคงมีความต้องการทองคำในเชิงยุทธศาสตร์ และมองว่าปัจจัยระยะยาวของทองคำยังเกี่ยวข้องกับการกระจายความเสี่ยง ความสามารถในการรับมือช่วงวิกฤต และการป้องกันความเสี่ยงจากปัจจัยทางภูมิรัฐศาสตร์และระบบการเงิน

อย่างไรก็ตาม ต้องไม่ตีความผิดว่า

“ธนาคารกลางซื้อทอง แปลว่าราคาจะขึ้นแน่นอน”

ไม่ใช่เช่นนั้น

ธนาคารกลางซื้อเพื่อบริหารทุนสำรองในระยะยาว ไม่ได้ซื้อเพื่อขายทำกำไรในวันรุ่งขึ้นเหมือนนักเก็งกำไรรายย่อย

ดังนั้น เราอาจนำข้อมูลนี้มาใช้เป็นเหตุผลประกอบการมองภาพระยะยาวได้ แต่ไม่ควรนำมาใช้เป็นคำรับประกันราคาทอง

ทองคำไม่ได้ให้ดอกเบี้ยเหมือนเงินฝาก

อีกเรื่องที่ผู้เขียนอยากฝากถึงคนวัย 50+ โดยเฉพาะผู้ที่กำลังเกษียณ

ทองคำไม่มีดอกเบี้ยแบบบัญชีเงินฝาก

ไม่ได้จ่ายเงินปันผลเหมือนหุ้น

ไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยเหมือนพันธบัตร

ผลตอบแทนของทองจึงมาจากการเปลี่ยนแปลงของราคาเป็นหลัก

นี่คือข้อดีและข้อจำกัดในเวลาเดียวกัน

หากทองขึ้น เรามีโอกาสได้กำไร

แต่ถ้าทองลง มูลค่าที่ถืออยู่ก็ลดลง

ดังนั้นคนที่ใกล้เกษียณหรือมีค่าใช้จ่ายประจำจำนวนมาก ไม่ควรนำเงินทั้งหมดไปกองอยู่ในทองคำ

เพราะการมีทรัพย์สินมากมายแต่ไม่มีเงินสดเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายประจำวัน ก็อาจกลายเป็นปัญหาได้

ผู้เขียนมองว่า

เงินสดมีหน้าที่ของเงินสด

เงินฝากมีหน้าที่ของเงินฝาก

ทองมีหน้าที่ของทอง

การลงทุนมีหน้าที่ของการลงทุน

ไม่มีสินทรัพย์ชนิดใดสามารถทำหน้าที่แทนทุกอย่างได้

อย่าลืมว่าทองไทยไม่ได้ขึ้นอยู่กับทองโลกเพียงอย่างเดียว

อีกเรื่องหนึ่งที่คนไทยควรรู้คือ ราคาทองคำในประเทศไม่ได้เคลื่อนไหวตามราคาทองคำโลกเพียงปัจจัยเดียว

ค่าเงินบาทก็มีส่วนสำคัญ

เพราะราคาทองคำโลกอ้างอิงเป็นดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่ราคาทองคำในประเทศคิดเป็นเงินบาท

ดังนั้น หากทองคำโลกเคลื่อนไหวในทิศทางหนึ่ง แต่ค่าเงินบาทเปลี่ยนแปลงอีกทาง ราคาทองคำในประเทศอาจไม่ได้เคลื่อนไหวเหมือนราคาทองโลกแบบหนึ่งต่อหนึ่ง

ข้อมูลราคาทองคำของสมาคมค้าทองคำแสดงให้เห็นการติดตามทั้ง Gold Spot และค่าเงินดอลลาร์ต่อเงินบาทประกอบกับราคาทองคำในประเทศ

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมบางครั้งเราจึงเห็นข่าวว่า

“ทองโลกขึ้น แต่ทองไทยขึ้นไม่เท่ากัน”

หรือในบางช่วง

“ทองโลกไม่ได้ขึ้นมาก แต่ทองไทยกลับขยับแรง”

เพราะค่าเงินเข้ามามีผลด้วย

ถ้าอยากซื้อ ควรซื้อแบบไหน?

ผู้เขียนไม่ได้ต้องการชี้นำให้ใครนำเงินไปซื้อทอง

แต่หากถามว่า ถ้าจะซื้อจริง ๆ ควรคิดอย่างไร

สิ่งแรกคือ อย่าทุ่มเงินทั้งหมดในครั้งเดียวเพียงเพราะกลัวราคาขึ้น

หากมีเงินก้อนหนึ่งที่ตั้งใจเก็บระยะยาว การทยอยซื้อเป็นงวด ๆ อาจช่วยลดความเสี่ยงจากการเข้าไปซื้อในจังหวะเดียว

สมมติว่ามีเงิน 100,000 บาท

แทนที่จะนำเงินทั้งหมดไปซื้อทองในวันเดียว อาจแบ่งเงินตามแผนที่เหมาะสมกับฐานะการเงินของตัวเอง

เมื่อราคาขึ้นก็ซื้อในจำนวนหนึ่ง

เมื่อราคาลงก็มีเงินเหลือไว้สำหรับซื้อในจังหวะอื่น

แนวคิดสำคัญคือ

อย่าพยายามทายจุดต่ำสุด

เพราะแม้แต่นักลงทุนมืออาชีพก็ไม่ได้รู้แน่นอนว่าจุดต่ำสุดอยู่ตรงไหน

และอย่าพยายามทายจุดสูงสุดเช่นกัน

เพราะเราไม่มีทางรู้ว่าราคาที่เห็นในวันนี้คือจุดสูงสุดจริงหรือเป็นเพียงจุดพักก่อนเดินหน้าต่อ

แล้วคนที่มีทองอยู่แล้วควรขายหรือไม่?

คำถามนี้ก็ไม่มีคำตอบเดียว

ถ้าซื้อทองไว้ตั้งแต่ราคาต่ำมากและตอนนี้มีกำไรจำนวนมาก การขายบางส่วนเพื่อนำกำไรออกมา หรือปรับสัดส่วนทรัพย์สิน อาจเป็นแนวทางที่บางคนเลือกใช้

แต่ถ้าทองที่ถืออยู่เป็นเงินเก็บระยะยาวและยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้เงิน การขายเพียงเพราะกลัวว่าราคาจะตกก็อาจไม่ใช่คำตอบที่ดีที่สุดเสมอไป

สิ่งที่ต้องถามคือ

“เราซื้อทองเพื่ออะไรตั้งแต่แรก?”

ถ้าซื้อเพื่อเก็งกำไรระยะสั้น

ก็ต้องมีแผนซื้อและแผนขาย

ถ้าซื้อเพื่อกระจายความเสี่ยง

ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจการขึ้นลงรายวันมากเกินไป

ถ้าซื้อเพื่อเป็นทรัพย์สินให้ลูกหลาน

ก็ยิ่งต้องมองในระยะยาว

ปัญหาของนักลงทุนจำนวนมากไม่ใช่เลือกสินทรัพย์ผิด

แต่คือ

ไม่มีแผนก่อนซื้อ

และเมื่อราคาขึ้นก็โลภ

เมื่อราคาลงก็กลัว

สุดท้ายซื้อแพงตอนตลาดกำลังคึกคัก และขายถูกตอนตลาดกำลังตกใจ

ทำไมคนวัย 50ขึ้นไป ยังชอบทอง?

ผู้เขียนคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับตัวเลขผลตอบแทนเพียงอย่างเดียว

แต่เกี่ยวกับคำว่า “ความสบายใจ”

คนวัยทำงานรุ่นหนึ่งผ่านเหตุการณ์เศรษฐกิจมาหลายครั้ง

ผ่านยุคต้มยำกุ้ง

ผ่านวิกฤตการเงินโลก

ผ่านโรคระบาด

ผ่านความผันผวนของตลาดหุ้น

ผ่านค่าครองชีพที่สูงขึ้น

และผ่านความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลก

ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้คนจำนวนหนึ่งไม่ได้ต้องการทรัพย์สินที่ให้ผลตอบแทนสูงที่สุดเสมอไป

แต่ต้องการทรัพย์สินที่รู้สึกว่า

“อย่างน้อยก็ยังมีอะไรบางอย่างอยู่ในมือ”

ทองจึงมีความหมายในแง่นี้

มันจับต้องได้

มันไม่ใช่ตัวเลขในหน้าจอเพียงอย่างเดียว

และคนไทยจำนวนมากคุ้นเคยกับมันมาหลายชั่วอายุคน

แน่นอนว่า ความรู้สึกนี้ไม่ได้หมายความว่าทองไม่มีความเสี่ยง

แต่ช่วยอธิบายว่าทำไมทองคำจึงยังมีที่ยืนในใจของคนไทยจำนวนมาก

ทองขึ้นแรง แล้วจะขึ้นต่อหรือไม่?

คำถามนี้เป็นคำถามที่ตอบยากที่สุด

เพราะไม่มีใครสามารถรับประกันราคาในอนาคตได้

World Gold Council รายงานว่าในไตรมาส 2 ปี 2569 ราคาทองคำที่อ่อนตัวลงทำให้กองทุนทองคำซื้อขายในตลาดมีแรงขายสุทธิ 45 ตัน ขณะที่การลงทุนทองคำแท่งและเหรียญอยู่ในระดับทรงตัว และธนาคารกลางกลับมาซื้อทองคำในระดับสูง

แปลว่าในตลาดยังมีทั้งแรงซื้อและแรงขาย

ไม่มีภาพที่ง่ายว่า

“ทุกคนซื้อทอง”

หรือ

“ทุกคนกำลังขายทอง”

ตลาดทองคำยังต้องเผชิญกับปัจจัยหลายด้าน ทั้งดอกเบี้ย เงินเฟ้อ ค่าเงิน ความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ และทิศทางเศรษฐกิจโลก

Reuters รายงานในเดือนสิงหาคม 2569 ว่าการฟื้นตัวของทองคำได้รับแรงหนุนจากความต้องการสินทรัพย์ปลอดภัยและปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ขณะเดียวกันก็มีความเสี่ยงจากราคาที่อยู่ในระดับสูงและสัญญาณทางเทคนิคบางส่วนที่สะท้อนภาวะร้อนแรง

ดังนั้น หากมีใครพูดว่า

“ทองกำลังขึ้น รับรองขึ้นต่อแน่นอน”

ผู้เขียนอยากให้ฟังหูไว้หู

เพราะคำว่า “แน่นอน” ไม่มีอยู่ในตลาดการลงทุน

สิ่งที่ผู้เขียนอยากเตือนคนซื้อทองมากที่สุด

อย่าซื้อทองด้วยเงินกู้

อย่านำเงินที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวันไปซื้อ

อย่านำเงินฉุกเฉินทั้งหมดไปซื้อ

อย่าขายทรัพย์สินจำเป็นเพียงเพราะคิดว่าทองจะขึ้น

และอย่าเห็นคนอื่นกำไรแล้วรีบตามโดยไม่ได้รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร

เพราะเมื่อทองขึ้น ทุกคนจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักลงทุนที่เก่ง

แต่วันที่ทองลง เราจะได้เห็นว่าคนไหนมีแผนจริง

คนไหนซื้อด้วยเงินเย็น

และคนไหนซื้อด้วยความกลัวว่าจะตกขบวน

สองคนนี้อาจซื้อทองเหมือนกัน

แต่ผลลัพธ์ทางการเงินอาจแตกต่างกันอย่างมาก

ถ้าเป็นผู้เขียน จะมองทองอย่างไร?

ในมุมมองของผู้เขียนเห็นว่า ทองคำยังมีเหตุผลที่จะอยู่ในพอร์ตของคนไทย แต่ไม่ควรอยู่ในพอร์ตทั้งหมด

ผู้เขียนไม่ได้มองทองว่าเป็นเครื่องจักรผลิตกำไร

แต่เห็นทองเป็นเหมือน “เข็มขัดนิรภัยทางการเงิน”

เราไม่ได้ใส่เข็มขัดนิรภัยเพราะอยากให้รถชน

แต่ใส่เพราะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างทาง

ทองก็คล้ายกัน

เราไม่ได้ถือทองเพราะต้องการให้เกิดวิกฤต

แต่ถือไว้เพราะเราไม่สามารถรู้อนาคตได้

หากเศรษฐกิจดี หุ้นดี ธุรกิจดี เงินฝากให้ผลตอบแทนดี เราก็มีสินทรัพย์อื่นที่ทำหน้าที่สร้างผลตอบแทน

แต่ถ้าวันหนึ่งเกิดความไม่แน่นอนรุนแรงขึ้น ทองก็อาจเข้ามาช่วยกระจายความเสี่ยงของทรัพย์สินทั้งหมดได้

นี่คือบทบาทที่ผู้เขียนคิดว่าน่าสนใจกว่าการถามว่า

“พรุ่งนี้ทองจะขึ้นกี่ร้อยบาท?”

เพราะการลงทุนที่ดีไม่ควรผูกชีวิตทั้งหมดไว้กับราคาของสินทรัพย์ชนิดเดียว

ทองแพง ไม่ได้แปลว่า “ซื้อไม่ได้”

ในทางกลับกัน

ทองแพงก็ไม่ได้หมายความว่า

“ต้องซื้อทันที เพราะเดี๋ยวแพงกว่าเดิม”

สองความคิดนี้สุดโต่งเกินไปทั้งคู่

ทางสายกลางคือ

รู้ว่าตัวเองกำลังซื้ออะไร

ถ้าต้องการทองเพื่อเก็บระยะยาว ก็วางแผนทยอยซื้อ

ถ้าต้องการทองเพื่อเก็งกำไร ก็ต้องยอมรับความผันผวน

ถ้าต้องการทองเพื่อเป็นทรัพย์สินให้ลูกหลาน ก็ต้องมองเรื่องการเก็บรักษาและสภาพคล่อง

ถ้าต้องการทองเพื่อป้องกันความเสี่ยง ก็ต้องกำหนดสัดส่วนที่เหมาะสมกับตัวเอง

ไม่ใช่เอาเงินทั้งหมดไปกองไว้ที่ทอง

เพราะต่อให้ทองเป็นสินทรัพย์ที่มีคุณค่า

มันก็ยังเป็นเพียงสินทรัพย์หนึ่ง ไม่ใช่ชีวิตทั้งหมดของเรา

สิ่งที่ควรคิดก่อนซื้อทองในช่วงราคาสูง

ผู้เขียนอยากฝากคำถาม 5 ข้อให้คนที่กำลังคิดจะซื้อทองลองตอบตัวเองก่อน

หนึ่ง

เงินก้อนนี้เป็นเงินเย็นจริงหรือไม่?

สอง

ถ้าทองลดลง 10–20% เราจะเดือดร้อนหรือไม่?

สาม

เราซื้อเพราะวางแผนไว้ หรือซื้อเพราะเห็นคนอื่นกำไร?

สี่

เราตั้งใจถือทองนานแค่ไหน?

และห้า

ถ้าไม่ซื้อทอง เงินก้อนนี้มีทางเลือกอื่นที่เหมาะกับเราอีกหรือไม่?

หากตอบคำถามเหล่านี้ได้อย่างมีเหตุผล การตัดสินใจก็จะง่ายขึ้นมาก

เพราะสุดท้ายแล้ว การลงทุนไม่ได้มีสูตรเดียวสำหรับทุกคน

คนที่มีรายได้สูง ไม่มีหนี้ และมีเงินสำรองมาก อาจรับความเสี่ยงได้อีกแบบ

คนที่มีรายได้ประจำแต่มีค่าใช้จ่ายสูง ก็ต้องวางแผนอีกแบบ

คนวัยเกษียณก็ต้องคิดอีกแบบ

และคนที่กำลังสร้างครอบครัวก็ต้องคิดอีกแบบ

อย่าเอาวิธีของคนอื่นมาบังคับใช้กับชีวิตของตัวเอง

ทองคำอาจแพงกว่าที่เราเคยรู้จัก แต่เหตุผลที่คนถือทองยังไม่หายไป

กลับมาที่คำถามแรก

“ทองคำยังน่าซื้อไหม?”

คำตอบของผู้เขียนคือ

ยังน่าศึกษา และยังมีเหตุผลที่จะถือ แต่ไม่ควรซื้อเพราะความกลัวว่าจะตกรถ

เพราะแม้ราคาทองคำจะขึ้นมาอยู่ในระดับสูงมาก แต่ความต้องการทองคำในระดับโลกยังคงมีอยู่ ทั้งจากนักลงทุน ผู้ซื้อทองคำแท่งและเหรียญ ตลอดจนธนาคารกลาง

แต่ในเวลาเดียวกัน ราคาทองก็สามารถผันผวนและปรับตัวลงได้

ดังนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดจึงไม่ใช่การทายว่า

“ทองจะไปถึงแสนบาทเมื่อไร?”

แต่คือ

“ถ้าทองไม่ไปถึงแสนบาท เราจะยังอยู่ได้หรือไม่?”

นี่ต่างหากคือคำถามที่นักลงทุนควรถามตัวเอง

เพราะถ้าคำตอบคือ

“อยู่ได้”

แปลว่าเรากำลังลงทุนด้วยแผน

แต่ถ้าคำตอบคือ

“ถ้าทองลง ผมเดือดร้อนแน่นอน”

นั่นอาจหมายความว่าเรากำลังรับความเสี่ยงมากเกินไป

สุดท้าย ทองอาจไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรารวยเร็ว แต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้เรารู้จักเก็บทรัพย์สิน

ผู้เขียนมองว่าความนิยมของทองคำในประเทศไทยไม่ใช่เรื่องแปลก

เพราะทองอยู่กับสังคมไทยมานาน และยังเป็นสินทรัพย์ที่คนทั่วไปเข้าใจได้ง่าย จับต้องได้ และซื้อขายได้ค่อนข้างสะดวก

แต่ในยุคที่ราคาทองคำขึ้นมาใกล้ระดับ 70,000 บาทต่อบาททองคำ การซื้อทองต้องใช้ความรอบคอบมากกว่าเดิม

อย่าใช้คำว่า “ทองปลอดภัย” แล้วแปลว่า “ทองไม่มีความเสี่ยง”

อย่าใช้คำว่า “ทองขึ้นมานาน” แล้วแปลว่า “ทองต้องลง”

และอย่าใช้คำว่า “ทองขึ้นทุกวัน” แล้วแปลว่า “เราต้องรีบซื้อวันนี้”

ตลาดการลงทุนไม่มีอะไรรับประกันแบบนั้น

ทองคำอาจขึ้นต่อก็ได้

ทองคำอาจพักฐานก็ได้

ทองคำอาจปรับตัวลงแรงในบางช่วงก็ได้

แต่สิ่งหนึ่งที่เราควบคุมได้คือ

จำนวนเงินที่เราเอาเข้าไปลงทุน

ระยะเวลาที่เราถือ

และ ความเสี่ยงที่เรายอมรับได้

ผู้เขียนจึงเห็นว่า หากใครมีเงินเย็นและต้องการกระจายทรัพย์สิน การมีทองคำอยู่บางส่วนยังมีเหตุผล แต่ควรซื้ออย่างมีแผนและไม่ควรทุ่มเงินทั้งหมดในครั้งเดียว

โดยเฉพาะในช่วงที่ราคาทองคำเคลื่อนไหวแรงเช่นนี้

ส่วนคนที่กำลังจะซื้อเพราะเห็นข่าวทองขึ้นแล้วกลัวว่าพรุ่งนี้จะแพงกว่าเดิม

ผู้เขียนอยากให้หยุดคิดสักนิด

แล้วถามตัวเองว่า

“เรากำลังซื้อทอง เพราะมันเหมาะกับแผนการเงินของเรา หรือเพราะกลัวว่าคนอื่นจะรวยก่อนเรา?”

สองเหตุผลนี้ดูเหมือนใกล้เคียงกัน

แต่จริง ๆ แล้วแตกต่างกันมาก

ทองคำอาจเป็นทรัพย์สินที่ดี

แต่การตัดสินใจที่ดี สำคัญกว่าทองคำเสียอีก

เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ประสบความสำเร็จในการเก็บเงินไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ซื้อทองถูกที่สุด

แต่ควรเป็นคนที่รู้ว่า

ตัวเองมีเงินเท่าไร

รับความเสี่ยงได้แค่ไหน

ต้องใช้เงินเมื่อไร

และ ซื้อสินทรัพย์นั้นไปเพื่ออะไร

หากตอบได้ครบ การมีทองในมืออาจช่วยให้เราสบายใจขึ้น

แต่หากตอบไม่ได้ ต่อให้ทองขึ้นไปถึงราคาที่ใคร ๆ คาดหวัง ก็อาจไม่ได้ทำให้ชีวิตทางการเงินของเราดีขึ้นเลย

เพราะการลงทุนที่ดีที่สุด ไม่ใช่การลงทุนที่ทำให้เราตื่นเต้นที่สุด

แต่คือการลงทุนที่ทำให้เรา

“นอนหลับได้ในวันที่ตลาดผันผวน”

และในวัยที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากพอ ผู้เขียนคิดว่า

ความสบายใจแบบนี้ อาจมีค่ามากกว่ากำไรที่เห็นอยู่บนหน้าจอเสียอีก

---

แหล่งที่มาของข้อมูล:

• สมาคมค้าทองคำ — ราคาทองคำประจำวันที่ 20 สิงหาคม 2569 และข้อมูลราคาทองคำแท่ง/ทองรูปพรรณ 96.5%
• ศูนย์วิจัยทองคำ — ดัชนีความเชื่อมั่นราคาทองคำเดือนสิงหาคม 2569 และปัจจัยที่มีผลต่อราคาทองคำ
• World Gold Council — Gold Demand Trends: Q2 2026 ข้อมูลความต้องการทองคำ นักลงทุน และการซื้อทองคำของธนาคารกลาง
• World Gold Council — Gold Demand Trends: Full Year 2025 ข้อมูลความต้องการทองคำทั่วโลกและสถิติราคาทองคำปี 2568
• World Gold Council — ข้อมูลบทบาทของทองคำในฐานะสินทรัพย์สำหรับกระจายความเสี่ยงและรับมือความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์
• Reuters — รายงานสถานการณ์ราคาทองคำและปัจจัยที่ส่งผลต่อราคาทองคำในเดือนสิงหาคม 2569