"ก๋วยเตี๋ยวเรือร้านที่พนมเปญ" สุขไหนเล่าจะเท่าได้ทานอาหารบ้านเราในต่างประเทศ

แม้ว่าจะไกลแสนไกลจากบ้านเรานั้นขนาดไหน  เรายังสุขใจเมื่อได้เจอคนไทยภาษาเดียวกัน

ผ่านมานานนั้นต้องเรียนในภาษาเขา  พอเพียงในภาษาเรานั้นเหมือนอบอุ่นได้กลับบ้าน

อาหารไทยไม่ว่าจะไกลบ้านนั้นขนาดไหน เครื่องหลายอย่างนั้นยังสามารถนำเข้าไปได้ด้วยการขนส่ง

ก๋วยเตี๋ยวเรือน้ำตกที่ไทย ทานได้ที่พนมเปญรสชาตินั้นได้ดั้งเดิมเหมือนว่าได้กลับบ้าน

   คงจะเหมือนกันทุกคนหากว่าได้เดินทางไปอาศัยและอยู่ที่ต่างประเทศนาน การโหยหาแรกที่เรานั้นยากจะทำได้ คือการโหนหาอาหารที่เรานั้นเคยทาน หน้าตาหรือว่ากลิ่นนั้นยังคงติดตราตรึงอยู่ จนเรานั้นได้มาเจอในส่วนของสถานที่แห่งหนึ่งในร้านอาหารใหม่คือ ร้านเตี๋ยวเรือในเมืองที่คนที่ไทยที่นี่ต่างต้องเดินทางมา เพราะว่าเมื่อเดินเข้าไปในร้านนั้นใช่เลย 

   อย่างแรกเลยหม้อก๋วยเตี๋ยวนั้นจะค่อนข้างแตกต่างในส่วนของร้านในเมืองหลวงที่เรานั้นไปทาน ไม่มีในส่วนของคำว่าน้ำตก เพราะก๋วยเตี๋ยวในพนมเปญนั้นจะมีเพียงน้ำใสเท่านั้นไม่มีน้ำตก หากว่าไปร้านแล้วบอกว่าใส่เลือดนั้นหาได้ยากมาก แต่สำหรับเรานั้นชอบ ไม่ว่าจะเป็นตับอ่อนนุ่มในน้ำตกยิ่งอร่อย 

   ลูกชิ้นหมูสิ่งที่ยากจะมี เครื่องในการทำน้ำก๋วยเตี๋ยวนั้นต้องนำเข้าจากบ้านเรา นั่งทานนั้นใช่เลย ยิ้มกริ่ม วันนั้นที่เจอในส่วนของร้านค้าไทยในพนมเปญนั้นลืมไปเลยกับการลดอาหาร น้ำหนักที่หายไปนั้นน่าจะกลับมาเท่าเดิม อร่อยแบบไม่ต้องปรุง

   ที่แตกต่างจากร้านค้าอื่นคือ การตกแต่งร้านนั้นมีในส่วนของความสะอาด คนส่วนมากที่เข้ามาทานนั้นหากว่าฟังจากการสนทนานั้นสามารถบอกได้เลยว่าเกินครึ่งคือคนที่บ้านเรา เพราะว่าฟังจากภาษา เหมือนทานอาหารที่บ้านเราอย่างนั้นเลย ยิ่งมาเจอในส่วนของขนมถ้วยที่หาทานได้ยากมาก เพราะว่าที่เมืองนี้มีเหมือนกันแต่ว่ารสชาตินั้นไม่ได้เหมือนกลิ่นก็แตกต่างอาจจะเพราะว่าการผสมของส่วนผสมที่ค่อนข้างแตกต่าง 

    ขนมถ้วยซึ่งคือขนมถ้วยบ้านเรา หากว่าจะเล่าในส่วนของขนมถ้วยบ้านเขานั้นจะค่อนข้างที่จะถ้วยใหญ่มากกว่ามาก ถ้วยเดียวอิ่ม แต่ว่าขนมถ้วยบ้านเราคือสามถ้วยนั้นยังคงได้กลิ่นของความอร่อยนั้นไม่แตกต่างเลย 

      ต่อมาคือจะมาชิมในเมนูเด็ดของร้านนี้ นั่นคืออาหารที่เรานั้นชอบคือพะโล้ไก่ นุ่มไก่กรอบ มีในส่วนของผักดองที่มีรสชาตินั้นเข้ากันพอดีกับไข่ไก่และหมู  แตกต่างแต่ว่าไม่แตกแยก 

    ถ้วยนี้ต้องบอกว่าคนที่มาที่นี่ และไม่ชอบในส่วนของการทานเส้นต้องลองสักถ้วยนั่นคือเกาเหลา อร่อยและมีความหวานต่อเติมตลอด เลือดที่มีความสดและแน่น ถามว่าที่นี่นั้นสามารถที่จะซื้อได้หรือไม่ในส่วนของเลือด แรกๆ นั้นนำเข้าจากบ้านเรา แต่หลังๆ มาที่นี่เริ่มที่จะมีห้างสรรพสินค้าเหมือนในบ้าน้เรานั่นคือแม็คโคร ก็เริ่มที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปซื้อที่นั่น

   ลดในส่วนของการขนส่งลงบ้าง ทำให้ราคานั้นยังคงเดิมได้เช่นกัน หากว่าทานบ้านเรานั้นจะราคาสามสามสิบห้าสี่สิบแต่พอมาที่นี่อาจจะจานละ 100 แต่ว่าก็ทานเพราะว่าอร่อยเหมาะสมกับราคาที่ได้ทาน ค่าครองชีพที่แตกต่างแต่หากว่าเรานั้นไปทานที่บ้านค่ารถและค่าเดินทางนั้นอาจจะต้องจ่ายมากกว่าปกติ