ร่างกายขาดวิตาเมฆ วิตาหมอก (พักบ้างให้รางวัลชีวิต)

หากว่าชีวิตของเรานั้นต้องเจอกับงาน มากมายกว่าการเดินหาคือเส้นทางที่เข้าใจ 

เคยได้ยินแต่วิตามินนั้นพอเข้าใจ  เปลี่ยนมาเป็นวิตาเมฆวิตาหมอกได้ดีต่อใจแน่นอน 

สายลมและไอหมอกเย็นในยามเช้า  หลังคาสีเทาหม่นด้วยไอเย็นมาสื่อสาร

ความรักคนเรานั้นก็เหมือนหมอกบางๆ  ยิ่งยาวนานยิ่งจางหายและหมดไป

     วันนี้คงเป็นอีกครั้งหนึ่งที่มาเล่าในเรื่องของประสบการณ์ชีวิตที่ต้องเผชิญบ่อยครั้ง  มากกว่าคือความเข้าใจในส่วนของตนเอง แต่ก่อนนั้นเวลาที่เรานั้นว่างจากการทำงานที่ค่อนข้างที่จะเหนื่อย เรานั้นจะเลือกในการที่จะเดินออกมาจากบ้านหรือว่าที่พัก  ออกเดินทางเพื่อที่จะหาที่พักผ่อนในร่างกาย  ร่างกายต้องการหลายอย่าง หลายอย่างที่ว่าคือส่วนของการเพิ่มความสุข ด้วยความที่บ้านเรานั้นค่อนข้างที่จะอากาศร้อน พอมาเจอในส่วนของอากาศเย็นอย่างบนดอย ทำให้สดชื่นและเย็นใจมากกว่าทุกวัน เหมือนว่าใจของเรานั้นยิ้ม

    ใจยิ้มส่งผ่านมายังใบหน้าของเรานั้นให้มีรอยยิ้มในมุมปาก  นั่นเรียกว่ายิ้มออกมาจากใจไม่ใช่ยิ้มเพราะเพียงว่าเรานั้นโดนบังคับให้ยิ้มก่อนหน้านั้นอาจจะต้องเจอกับหลายอย่าง วันที่เปลี่ยนไปกับเส้นทางที่เปลี่ยนแปลง วันนี้เรามายืนอยู่ตรงนี้อยากที่จะหยุดเวลาแล้วอยู่ตรงนี้นานกว่าในทุกวัน 

     ในการรับประทานอาหารเรานั้นอาจจะบอกว่าเราร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงเป็นหวัดบ่อยนั้นเพราะว่าเรานั้นขาดในส่วนของวิตามิน แต่ว่าพอเรานั้นมาอยู่ในส่วนของตรงนี้นั้นไม่ได้ขาดวิตามิน แต่ว่าเรานั้นขาดวิตาเมฆ วิตาหมอก ต้องการออกไปรับในส่วนของบรรยากาศที่ดีกว่าที่เรานั้นอยู่ หากว่าคนที่อยู่อีสานนั้นต้องการที่จะขึ้นเขานั้นมาเพื่อที่จะรับบรรยากาศที่งดงาม 

    แม้การมาเจอในส่วนขอหมอกในยามเช้าเพียงไม่กี่คืน นั้นคงในความสุขมีกำลังใจในการที่จะทำงานไปนานอีกหลายวันเลย  วันเวลาที่เปลี่ยนเส้นทางใหม่นั้นย่อมดีกว่าเสมอ เหมือนคนที่ไม่มีหนทางในการเดินไม่สามารถที่จะอยู่ต่อได้เดินต่อไปไม่ได้ หันไปทางไหนนั้นหมดหนทาง  พอเดินออกมาดูธรรมชาตินั้นรอบกายเราเขายังมีกำลังใจให้กับเรา 

   เขายิ้มให้เรานั้นเสมอไม่มีเส้นทางไหนที่จะบอกว่าออกไปไกลๆ นะ มีแต่โอบกอดเรา และมอบพลังธรรมชาติให้เรานั้นเดินทางต่อไปเส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบนั้นหายาก แต่หากว่ามันคือเส้นทางที่เรานั้นเดินไปอย่างงดงาม เส้นทางที่ดี และมีความเหมาะสมของคนเรานั้นไม่ค่อยเหมือนกันตลอดอย่างแน่นอน ต่อให้จะเป็นอย่างไร หัวใจดวงน้อยจะต้องอยู่ในโลกกว้างแห่งนี้ต่อไปอย่างไม่สามารถที่จะย่อท้อได้