ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป

ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป

ฉันนั่งมองย้อนกลับไปยังวันที่เคยรู้สึกว่า ชีวิตไม่มีทางเปลี่ยน

วันนั้นฉันกลัว

สับสน

ไม่มั่นใจ

และไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นจากตรงไหน

ฉันเคยคิดว่าตัวเองไม่มีความสามารถ

เคยคิดว่าคนอื่นไปไกลเกินกว่าที่ฉันจะตามทัน

และเคยคิดว่า ชีวิตคงเป็นแบบนี้ไปตลอด

แต่เมื่อมองกลับมาในวันนี้ ฉันเห็นว่าหลายอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

ฉันเริ่มเรียนรู้

เริ่มลงมือทำ

เริ่มยอมรับความผิดพลาด

เริ่มกล้าตัดสินใจ

และเริ่มมองเห็นโอกาสที่อยู่ตรงหน้า

ฉันยังไม่ได้มีทุกอย่าง

ยังมีเรื่องที่ต้องแก้

ยังมีวันที่เหนื่อย

และยังมีบางครั้งที่ฉันไม่มั่นใจ

แต่ฉันไม่ได้เป็นคนเดิมอีกแล้ว

เมื่อก่อน ฉันมองปัญหาแล้วคิดว่า

“ฉันคงทำอะไรไม่ได้”

แต่วันนี้ ฉันถามว่า

“ฉันทำอะไรได้บ้าง?”

เมื่อก่อน ฉันรอให้ใครสักคนมาช่วย

แต่วันนี้ ฉันเริ่มมองหาวิธีช่วยตัวเอง

เมื่อก่อน ฉันกลัวความผิดพลาด

แต่วันนี้ ฉันรู้ว่าความผิดพลาดสามารถสอนฉันได้

ฉันอาจยังเดินไปไม่ไกลพอ

แต่ฉันเดินมาไกลกว่าที่เคยคิด

และสิ่งสำคัญที่สุดคือ

ฉันเริ่มเชื่อว่า ชีวิตของฉันสามารถเปลี่ยนได้จริง

ไม่ใช่เพราะมีใครมาสร้างให้

แต่เพราะฉันเริ่มสร้างมันขึ้นมาทีละวัน

ฉันยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

แต่ฉันไม่กลัวเหมือนเมื่อก่อน

เพราะวันนี้ฉันรู้แล้วว่า

ต่อให้เส้นทางเปลี่ยน

ต่อให้เกิดปัญหา

ต่อให้ต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง

ฉันก็ยังมีความสามารถที่จะเรียนรู้และเดินต่อ

ฉันยิ้มให้กับตัวเองในอดีต

แล้วพูดเบา ๆ ว่า

“ขอบคุณที่วันนั้นเธอไม่ยอมแพ้”

เพราะถ้าวันนั้นฉันเลือกหยุด

วันนี้ฉันคงไม่ได้เห็นตัวเองในแบบที่กำลังเป็นอยู่

และนี่ไม่ใช่จุดจบของการเปลี่ยนแปลง

แต่มันคือจุดเริ่มต้นของชีวิตบทใหม่

ชีวิตที่ฉันไม่ได้รอให้ใครมากำหนด

แต่เป็นชีวิตที่ฉันกำลังเลือกและสร้างด้วยตัวเอง

เรื่องราวของฉันยังคงดำเนินต่อไป...