จากคนที่ไม่เก่ง สู่คนที่ไม่หยุดฝึก

บทที่ 22: จากคนที่ไม่เก่ง สู่คนที่ไม่หยุดฝึก

ฉันเคยหลีกเลี่ยงสิ่งที่ตัวเองทำไม่เก่ง

ถ้าทำแล้วไม่ดี ฉันก็ไม่อยากทำ

ถ้าเรียนแล้วไม่เข้าใจ ฉันก็อยากเลิก

ถ้าลองแล้วผิดพลาด ฉันก็คิดว่าตัวเองคงไม่มีความสามารถ

ฉันเคยเข้าใจผิดว่า คนเก่งคือคนที่ทำอะไรได้ดีตั้งแต่ครั้งแรก

แต่เมื่อมองคนที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น ฉันเริ่มเห็นว่า ไม่มีใครเก่งทุกอย่างตั้งแต่เริ่มต้น

คนที่ทำได้ดีในวันนี้ ล้วนเคยทำไม่เป็นมาก่อน

เคยผิด

เคยช้า

เคยไม่เข้าใจ

และเคยต้องเริ่มจากศูนย์

ความแตกต่างอาจไม่ได้อยู่ที่พวกเขาไม่เคยทำพลาด

แต่อยู่ที่พวกเขายอมฝึกต่อ

ฉันจึงเริ่มเปลี่ยนคำถาม

จาก

“ฉันเก่งไหม?”

เป็น

“ถ้าฉันฝึกต่อ ฉันจะดีขึ้นได้ไหม?”

คำถามนี้ทำให้ฉันรู้สึกเบาลง

เพราะฉันไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ว่าตัวเองเก่งตั้งแต่วันนี้

ฉันเพียงต้องพัฒนาขึ้นจากเมื่อวาน

บางวันอาจดีขึ้นมาก

บางวันอาจดีขึ้นเพียงเล็กน้อย

แต่ทุกครั้งที่ฉันฝึก ฉันกำลังสร้างความสามารถให้ตัวเอง

ฉันจึงเลิกกลัวการเป็นมือใหม่

เพราะทุกคนที่เก่ง ล้วนเคยเป็นมือใหม่มาก่อน

และวันนี้ ฉันอาจยังไม่เก่ง

แต่ฉันจะไม่หยุดฝึก