ฉันไม่จำเป็นต้องรอให้มีแรงบันดาลใจ

บทที่ 15: ฉันไม่จำเป็นต้องรอให้มีแรงบันดาลใจ

ฉันเคยรอให้ตัวเองรู้สึกอยากทำ

รอวันที่มีพลัง

รอวันที่มีแรงบันดาลใจ

รอวันที่ทุกอย่างลงตัว

แต่วันที่สมบูรณ์แบบแบบนั้นไม่เคยมาถึง

บางวันฉันเหนื่อย

บางวันฉันเบื่อ

บางวันฉันไม่มีความรู้สึกอยากทำอะไรเลย

ถ้าฉันรอให้ตัวเองมีแรงบันดาลใจก่อนทุกครั้ง ฉันคงทำสิ่งต่าง ๆ ได้น้อยมาก

ฉันจึงเริ่มเข้าใจว่า

แรงบันดาลใจเป็นสิ่งที่ดี

แต่ไม่ควรเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เราลงมือทำ

เพราะคนที่สร้างชีวิตของตัวเองไม่ได้ทำเฉพาะวันที่มีแรง

พวกเขายังทำในวันที่เหนื่อย

ทำในวันที่ไม่มีใครเห็น

ทำในวันที่ผลลัพธ์ยังไม่ปรากฏ

และทำต่อไป แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำจะสำเร็จเมื่อไร

ฉันจึงเริ่มสร้างกติกาเล็ก ๆ ให้ตัวเอง

ในวันที่มีแรง ฉันจะทำให้เต็มที่

ในวันที่เหนื่อย ฉันจะทำให้น้อยลง

แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้ตัวเองหยุดนานจนกลับไปอยู่ที่เดิม

ฉันไม่จำเป็นต้องทำให้ดีที่สุดทุกวัน

บางวันแค่ทำให้ได้ก็เพียงพอแล้ว

เพราะการเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดจากวันที่เราทำได้อย่างยอดเยี่ยมเพียงไม่กี่วัน

แต่มันเกิดจากวันที่ธรรม