เคยเป็นไหม? รู้สึกมีความสุขที่สุดตอน "กดสั่งซื้อ" แต่พอ "ของมาส่ง" กลับเฉยๆ ไขจิตวิทยาการเปย์ตัวเอง

เคยมั้ยครับ? เวลาเราทำงานเหนื่อยๆ แล้วกดเข้าไปไถแอปส้ม แอปน้ำเงิน หรือไอจี... พอเจอของที่ถูกใจ หัวใจมันจะเต้นแรง รู้สึกตื่นเต้น อยากได้จนทนไม่ไหว และวินาทีที่เรา "กดชำระเงิน" หรือกดสั่งซื้อ... อารมณ์มันจะฟินแบบพุ่งสูงปรี๊ด! รู้สึกเหมือนชีวิตได้รับการเยียวยา เครียดๆ อยู่ก็หายทันที แต่อีก 2-3 วันต่อมา... พอพี่พนักงานขนส่งเอา "กล่องพัสดุ" มาส่งถึงหน้าบ้าน เรากลับรู้สึกเฉยๆ แกะกล่องออกมาดูแป๊บเดียว แล้วก็เอาไปตั้งทิ้งไว้ในห้อง ไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนตอนกดสั่งเลยสักนิดมัน คือ กลไกทางจิตวิทยาและสารเคมีในสมอง ที่กำลังเล่นกลกับเราอยู่

1. สมองเราไม่ได้เสพติด "ของ" แต่เสพติด "ความคาดหวัง"

​หลายคนเข้าใจผิดว่า เรามีความสุขเพราะได้ "ครอบครองสิ่งของ" ชิ้นนั้น... แต่ในทางประสาทวิทยา สารแห่งความสุขอย่าง โดปามีน (Dopamine) ไม่ได้หลั่งออกมาตอนที่เราได้ของ ครับ

​2. ปรากฏการณ์ "Dopamine Crash" (ของมาถึง = ความฟินจบลง)

​พอพัสดุมาวางอยู่ตรงหน้า... สมองของเราจะรับรู้ทันทีว่า "ภารกิจการล่าสิ้นสุดลงแล้ว"

​เมื่อไม่มีความตื่นเต้น หรือไม่มีอะไรให้ตั้งตารออีกต่อไป ระดับสารโดปามีนในสมองจะ ดรอปลงอย่างรวดเร็ว (Dopamine Crash) ผลคือ ความรู้สึกตื่นเต้นทั้งหมดหายวับไปทันตาเห็น เหลือไว้แค่กล่องกระดาษหนึ่งใบ กับความรู้สึกเฉยๆ (หรือบางทีอาจจะแอบรู้สึกผิดที่เสียเงินด้วยซ้ำ)

3. "Retail Therapy" การช้อปปิ้งเพื่อดึงอำนาจการควบคุมกลับคืนมา

​นักจิตวิทยาพบว่า เวลาที่เราเครียด โดนหัวหน้าด่า หรือรู้สึกว่าชีวิตควบคุมอะไรไม่ได้เลย... การได้ "กดสั่งของ" จะทำให้สมองรู้สึกว่า "เรายังคงมีอำนาจในการควบคุมชีวิตตัวเองอยู่" (เราสั่งได้ เลือกได้ จ่ายได้) มันจึงกลายเป็นการบำบัดความเครียดแบบชั่วคราวยอดฮิตของคนยุคนี้ครับ

​💡 สรุป: ทำอย่างไรไม่ให้เงินไหลออก?

​ถ้าไม่อยากให้เงินในบัญชีหมดไปกับกล่องพัสดุที่กองเต็มห้อง ลองใช้วิธี "กฎ 48 ชั่วโมง" ดูครับ!

​เวลาเจอของที่อยากได้มากๆ ให้กด "ใส่ตะกร้าไว้ก่อน" แต่ยังไม่ต้องกดจ่ายเงิน

​ดึงเวลาไว้สัก 2 วัน เพื่อให้ระดับโดปามีนในสมองลดลงมาอยู่ในระดับปกติ

​พอครบ 48 ชั่วโมง ลองกลับมาเปิดดูอีกที... คุณจะพบว่า 80% ของชิ้นนั้น คุณไม่ได้อยากได้มันขนาดนั้นแล้ว!

​เป็นอย่างไรกันบ้างครับ? มีใครกำลังมีกล่องพัสดุกองอยู่ที่บ้านโดยที่ยังไม่ได้แกะบ้างไหม? ลองมาคอมเมนต์สารภาพกันหน่อยครับ!