ของดำประเทศใหนจะเจ๋งกว่ากัน

          เชื่อว่าหลายๆคนมีความเชื่อว่าของดำหรือเนื้อสัตว์ที่เป็นสีดำ จะเป็นยาอายุวัฒนะอย่างดีจึงทำให้ผู้คนแสวงหามารัปทานกันกันเรามาดูของดำกัน

​สีดำเป็นสีที่หลายวัฒนธรรมทั่วโลกมักเชื่อมโยงกับ ความลึกลับ พลังเหนือธรรมชาติ และความล้ำค่า เมื่อสีดำมาสถิตอยู่ในโลกของอาหาร มันจึงก้าวข้ามคำว่า “เครื่องอิ่มท้อง” ไปสู่สัญลักษณ์แห่งวัฒนธรรม ความเชี่ยวชาญ และในบางครั้ง... มันคือสิ่งสะท้อนถึงอำนาจและอภิสิทธิ์ชน
​ เรามาดูความเชื่อและมูลค่าของ “ของดำ” 4 ชนิดจาก 4 ประเทศ

​         1. ไก่ดำ (จีน-อินโดนีเซีย): ยาบำรุงจากความผิดปกติทางพันธุกรรม
​ในเชิงวิทยาศาสตร์ สีดำสนิทของไก่ดำเกิดจากความผิดปกติทางพันธุกรรมที่เรียกว่า Fibromelanosis ซึ่งทำให้เม็ดสีเมลานินไปสะสมอยู่ทั่วร่างกาย ไม่เว้นแม้กระทั่งกระดูก เนื้อ และอวัยวะภายใน แต่ในเชิงวัฒนธรรม ความผิดปกตินี้กลับถูกมองว่าเป็นความพิเศษ
​สายพันธุ์เลื่องชื่อ: อายัม เซมานี่ (Ayam Cemani) จากอินโดนีเซีย เจ้าของฉายา “ปีศาจไก่ดำ” ที่ดำสนิททั้งตัว
​ความเชื่อ: บันทึกโบราณของจีนในสมัยราชวงศ์หมิงระบุว่า ไก่ดำคือ ยาบำรุงโลหิตชั้นยอด เหมาะสำหรับสตรีหลังคลอด บุตร มนุษย์จึงผูกพันกับไก่ดำในฐานะ “ยาศักดิ์สิทธิ์” มาอย่างยาวนาน

​          2. หมูดำคุโรบุตะ (ญี่ปุ่น): ความเชื่อในความพิถีพิถันและธรรมชาติ
​หมูดำ หรือ คุโรบุตะ (Kurobuta) มีต้นกำเนิดจากหมูพันธุ์เบิร์กเชียร์ของอังกฤษที่ถูกนำเข้าสู่ญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 19 และเติบโตอย่างยิ่งใหญ่ที่จังหวัดคาโกชิมะ
​ความเชื่อและวิถี: ชาวญี่ปุ่นไม่ได้มองหมูดำเป็นเพียงปศุสัตว์ แต่เลี้ยงดูด้วยความพิถีพิถัน ให้กินเศษผักและอาหารธรรมชาติในภูมิประเทศที่เป็นภูเขาไฟ
​คุณค่า: สีดำของหมูดำในบริบทนี้ จึงเป็นตัวแทนของ ความใส่ใจ มาตรฐานขั้นสูง และรสชาติที่นุ่มนวล จนกลายเป็นศูนย์กลางการผลิตหมูดำที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก

​          3. คาเวียร์สีดำ (รัสเซีย): เพชรแห่งสายน้ำและสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ
​ไข่ปลาคาเวียร์สีดำจากปลาสเตอร์เจียน (Sturgeon) ปลาโบราณที่มีวิวัฒนาการยาวนานกว่า 200 ล้านปี คือนิยามของความหรูหราที่ต้องแลกมาด้วยเวลา เพราะปลาตัวเมียต้องใช้เวลามากกว่า 15 ปีในการให้ไข่ครั้งแรก
​ความเชื่อโบราณ: ชาวเปอร์เซียเชื่อว่าคาเวียร์คือ ยาอายุวัฒนะ
​สัญลักษณ์แห่งชนชั้น: ในสมัยพระเจ้าซาร์นิโคลัสแห่งรัสเซีย คาเวียร์สีดำคือสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งของราชสำนัก และในยุโรปยุคกลาง มันคืออาหารที่เสิร์ฟเฉพาะในงานเลี้ยงของชนชั้นสูงเท่านั้น

​          4. เสือดำ (ไทย): ด้านมืดของความเชื่อและอำนาจที่เหนือกฎหมาย
​เมื่อพิจารณาวัตถุดิบสีดำจากสามประเทศแรกที่มีมูลค่าจากคุณค่าทางอาหารและเวลา วัตถุดิบสีดำชนิดสุดท้ายจากประเทศไทยกลับ “แพงที่สุด” และสะท้อนความเชื่อที่มืดมนที่สุด นั่นคือ เสือดำ
​"เสือดำ สัตว์ป่าคุ้มครองตาม พ.ร.บ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 253ค2 ซึ่งการล่า ครอบครอง หรือค้า ถือเป็นความผิดทางกฎหมาย"

​          แต่ในสังคมไทย เสือดำกลับถูกเปลี่ยนให้เป็น "วัตถุดิบ" ในความเชื่อเรื่องการบริโภคเพื่อเสริมบารมีและเป็นยารักษาโรคตามความเชื่อผิดๆ คลิปนี้ได้สะท้อนความจริงอันเจ็บปวดในสังคมผ่านอารมณ์ขันร้ายๆ ว่า เสือดำคือสิ่งที่มีเงินอย่างเดียวก็กินไม่ได้ "ต้องมีเงินและมีอำนาจด้วยเท่านั้นถึงจะกินได้" มันจึงไม่ใช่เรื่องของอาหาร แต่เป็นเรื่องของการแสดงออกถึงอภิสิทธิ์และอำนาจที่อยู่เหนือกฎหมาย
​

​ความเชื่อเกี่ยวกับ “ของดำ” จากทั่วโลกแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการทางความคิดของมนุษย์ ตั้งแต่การมองสีดำเป็นยารักษาโรค (ไก่ดำ) การยกระดับสู่อาหารชั้นเลิศด้วยความประณีต (หมูดำ) การเป็นเครื่องหมายแสดงฐานะทางสังคม (คาเวียร์) ไปจนถึง จุดสูงสุดอันบิดเบี้ยว ของความเชื่อในสังคมไทย (เสือดำ) ที่สีดำไม่ได้ทำหน้าที่เป็นอาหารอีกต่อไป แต่เป็นเครื่องมือสะท้อน "ด้านมืด" ของอำนาจมนุษย์ที่พยายามจะเอาชนะธรรมชาติและกฎหมายอย่างไม่สิ้นสุด