ปลาตกเบ็ดใต้ทะเลลึก ใช้แสงล่อเหยื่อมากินแบบไม่ทันรู้ตัว

ปลาตกเบ็ดทะเลลึก (Deep-sea Anglerfish) ต้องบอกก่อนว่าพวกมัน ไม่ได้อันตรายต่อมนุษย์เลยครับ เพราะพวกมันอาศัยอยู่ลึกลงไปใต้ทะเลตั้งแต่ 1,000 ถึง 4,000 เมตร ซึ่งเป็นเขตที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง (Bathypelagic zone) แถมตัวจริงส่วนใหญ่ยังมีขนาดค่อนข้างเล็ก (ประมาณลุกฟุตบอลหรือเล็กกว่านั้น) มนุษย์เราจึงไม่มีโอกาสได้เจอพวกมันในธรรมชาติแน่นอน
แต่ถ้าในโลกของสัตว์ทะเลลึกด้วยกัน ปลาตกเบ็ดตัวที่ได้ชื่อว่าเป็น เพชฌฆาตที่ดุร้ายและอันตรายที่สุดต่อเหยื่อ คือสายพันธุ์นี้ครับ

ปลาแองเลอร์หลังค่อม (Humpback Anglerfish)
ชื่อวิทยาศาสตร์: Melanocetus johnsonii
เจ้าปลาหน้าตาเหมือนหลุดมาจากฝันร้ายตัวนี้แหละครับที่เป็นที่สุดแห่งความอันตรายในหมู่นักล่าใต้ทะเลลึก ด้วยอาวุธและพฤติกรรมการล่าที่สมบูรณ์แบบ

เบ็ดเรืองแสงล่อเหยื่อ (Esca) ที่บริเวณหัวของมันจะมีติ่งเนื้อที่ยื่นออกมาคล้ายคันเบ็ด ซึ่งภายในบรรจุแบคทีเรียเรืองแสง (Bioluminescent bacteria) เอาไว้ ในความมืดมิดของทะเลลึก แสงนี้จะดึงดูดปลาเล็กและสัตว์ทะเลอื่นๆ ให้ว่ายเข้ามาหาด้วยความอยากรู้

สังเกตจากในภาพ ฟันของมันยาวและแหลมคมมาก แถมยังมีลักษณะงุ้มเข้าด้านใน ปากที่กว้างขวางนี้ทำหน้าที่เหมือน "กับดัก" ที่เมื่อเหยื่อหลงเข้ามาแล้ว จะไม่มีทางว่ายย้อนกลับออกไปได้เลย

สิ่งที่ทำให้มันอันตรายที่สุดคือ ความตะกละ ทะเลลึกเป็นอาหารหาได้ยากมาก มันจึงวิวัฒนาการให้กระเพาะและร่างกายสามารถขยายตัวได้อย่างน่าทึ่ง จนมันสามารถกลืนเหยื่อที่มีขนาดตัว ใหญ่กว่าตัวเองถึง 2 เท่า ลงท้องได้อย่างสบายๆ
ข้อเท็จจริงสุดแปลก: เฉพาะ ปลาตัวเมียเท่านั้นที่มีหน้าตาดุร้าย มีเบ็ดเรืองแสง และมีขนาดใหญ่ ส่วนปลาตัวผู้จะมีขนาดเล็กกว่ามาก (บางสายพันธุ์เล็กกว่าเป็นสิบเท่า) และไม่มีเบ็ด โดยตัวผู้จะมีหน้าที่เพียงอย่างเดียวในชีวิตคือการตามหาตัวเมีย จากนั้นจะใช้ปากเกาะติดกับตัวเมียและหลอมรวมเนื้อเยื่อรวมถึงระบบเลือดเข้าเป็นหนึ่งเดียว กลายสภาพเป็น "ปรสิต" คอยส่งน้ำเชื้อให้ตัวเมียไปตลอดชีวิต