ดึงสติสายช้อปก่อนเงินเดือนออก! อย่าเพิ่งเดินเข้าช้อป ถ้ายังไม่ได้อ่านโพสต์นี้

มนุษย์เงินเดือนและขาช้อปทั้งหลายเร่เข้ามาฟังทางนี้เลยจ้า ช่วงใกล้วันเงินเดือนออก แถมมีโครงการ “ไทยช่วยไทยพลัส” มากระตุ้นต่อมอยากได้ เชื่อว่าหลายคนเตรียมพร้อมช้อปแบบจัดเต็มแน่นอน แต่เดี๋ยวก่อนนะ สารภาพมาซะดี ๆ ว่ามีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหม ที่ตั้งใจไปซื้อข้างซื้อของไม่กี่อย่างที่จำเป็นแท้ๆ

แต่พอรู้ตัวอีกที ขากลับตัวปลิวออกมาพร้อมถุงพลาสติกเต็มสองมือ ในนั้นมีทั้งเสื้อยืดลดราคา 50% มีขนมขบเคี้ยวรสใหม่ที่เขาเพิ่งวางขาย แถมนมกล่องลดราคาอีกเต็มพิกัด ส่วนยาสีฟันที่ตั้งใจจะไปซื้อตั้งแต่แรกน่ะเหรอ... ลืมสนิทเลยจ้า!

ถ้ากำลังเจอวงจรชีวิตแบบนี้ซ้ำ ๆ ซาก ๆ ขอบอกเลยว่าคุณไม่ได้คิดไปเอง และไม่ได้เป็นคนไม่มีวินัยขนาดนั้นหรอกนะ โดยเฉพาในห้างสรรพสินค้าทุกแห่งบนโลกนี้ออกแบบมาตามหลักจิตวิทยาเพื่อ “ตก” เงินในกระเป๋าอยู่แล้ว เคยสังเกตกันไหมล่ะว่าทำไมเข้าห้างทีไรเหมือนหลุดไปอีกมิติ?

นั่นเพราะมีการคิดมาอย่างแยบยลมาก ตั้งแต่การเปิดเพลงจังหวะเนิบ ๆ ชวนฝันเพื่อให้เราเดินช้าลง การไม่ติดนาฬิกาหรือหน้าต่างเลยเพื่อให้ลืมเวลา ไปจนถึงการเอาของจำเป็นอย่างโซนซูเปอร์มาร์เก็ตไปไว้ด้านในสุดของห้าง เพื่อบังคับให้ต้องเดินผ่านป้ายเซลส์ตัวแดง ๆ โซนเสื้อผ้าแฟชั่นที่ล่อตาล่อใจนับสิบป้ายระหว่างทางนั่นแหละ

ในเมื่อชีวิตนี้หลีกเลี่ยงการเข้าห้างไม่ได้ งั้นมาสู้กลับด้วย “ยุทธศาสตร์นักช้อปสายลับ” กันดีกว่า เพื่อที่จะได้ก้าวเข้าสู่สนามรบแบบได้ของครบและเงินเหลือทอน ด้วย 4 เทคนิคง่าย ๆ ที่เอาไปทำตามได้จริงเลย

เริ่มแรกเลยคือเราต้องลิสต์รายการของที่จะซื้อลงมือถือเอาไว้ก่อน และห้ามวอกแวกเด็ดขาด ก่อนที่เท้าจะก้าวพ้นประตูบ้านเนี่ย จดรายการของที่จำเป็นต้องซื้อจริง ๆ ออกมาเป็นข้อ ๆ เลย ทริกสำคัญคือให้จดเฉพาะสิ่งที่จะใช้วันนี้หรือสัปดาห์นี้เท่านั้นนะ

เมื่อไปถึงห้างแล้ว ให้โฟกัสที่ลิสต์ในมือถือเหมือนเป็นภารกิจระดับชาติ ทางไหนจะมีป้ายลดราคาครึ่งราคา หรือของแถมสุดน่ารักขนาดไหน ถ้ามันไม่ได้อยู่ในลิสต์ ให้ท่องไว้ในใจเลยว่า “สิ่งนี้ไม่มีอยู่จริงในโลก” แล้วเดินผ่านไปอย่างผู้ชนะเลย

ข้อต่อมาอันนี้ได้ผลชะงัดนัก คือให้เปลี่ยนจาก “รถเข็นคันใหญ่” มาเป็น “ถือตะกร้า” แทน เพราะมนุษย์มีสัญชาตญาณที่จะชอบเติมเต็มพื้นที่ว่าง ๆ พอเข็นรถคันใหญ่ จะรู้สึกว่าเออ...ใส่ของเพิ่มอีกชิ้นสองชิ้นก็คงไม่เป็นไรหรอก รถยังว่างอยู่เลย

แต่ถ้าเปลี่ยนมาถือตะกร้าแทน น้ำหนักของตะกร้าที่มันจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่หยิบของนอกลิสต์ จะเป็นตัวช่วยดึงสติและบีบบังคับทางกายภาพให้รีบเดินไปที่แคชเชียร์ทันทีก่อนที่แขนจะเคล็ดไปเสียก่อน

นอกจากนี้ต้องใช้กฎ “เดินสับความเร็วแสง” ในโซนอันตรายด้วยนะ รู้ไหมว่าโซนอันตรายที่ว่านี้คือตรงไหน? ก็คือชั้นวางของที่อยู่ตรงระดับสายตาเราพอดี และบริเวณใกล้ ๆ เคาน์เตอร์คิดเงินนั่นแหละ โซนพวกนี้มักจะเต็มไปด้วยของกระจุกกระจิกราคาหลักสิบที่ทำให้คิดง่าย ๆ ว่า หยิบ ๆ ไปเถอะ ไม่กี่บาทเอง

แต่พอเอามารวมกันตอนจ่ายเงินกลับกลายเป็นหลักร้อยหลักพันเฉยเลย ทริกคือเมื่อต้องเดินผ่านโซนเหล่านี้ ให้ก้มหน้ามองแต่ลิสต์ในมือถือ หรือเดินสับฝีเท้าให้ไวที่สุด อย่าเปิดโอกาสให้สายตาได้สบตากับแพ็กเกจจิ้งน่ารัก ๆ เด็ดขาด

สุดท้ายคือต้องตั้งเวลาถอยทัพอย่างชัดเจน ยิ่งสิงสถิตอยู่ในห้างนานเท่าไหร่ โอกาสที่เงินจะไหลออกจากกระเป๋าก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัวแน่นอน ดังนั้น ลองกำหนดเวลาให้ตัวเองอย่างจริงจังไปเลย เช่น ภารกิจซื้อของวันนี้ต้องจบภายใน 45 นาทีเท่านั้นนะ

การกดดันตัวเองด้วยเวลาจะทำให้สมองโฟกัสเฉพาะการเดินไปหยิบของที่จำเป็น โดยไม่มีเวลาเหลือพอให้เดินเตร็ดเตร่ดูเสื้อผ้าหรือของลดราคาอื่น ๆ เลย

เอาเข้าจริง ๆ การเดินห้างให้ประหยัดและได้ของครบ เป็นเรื่องของการรู้เท่าทันกลไกการตลาดและการควบคุมใจตัวเองล้วน ๆ เลย สิ้นเดือนนี้ลองนำยุทธศาสตร์นี้ไปปรับใช้กันดูนะ เดินเข้าห้างแบบคนมีเป้าหมาย และเดินกลับออกมาพร้อมกระเป๋าตังค์ที่ยังมีเงินเหลือๆ รับรองว่าชนะห้างเห็น ๆ แน่นอนจ้า