ไขความลับอาหารเช้า ทำไมปลาท่องโก๋ต้องทอดติดกันเป็นคู่? เบื้องหลังที่มีทั้งศาสตร์การทอดและตำนานจีนโบราณ

เวลาซื้อปลาท่องโก๋กินตอนเช้า เคยสงสัยไหมว่าทำไมแป้งทอดชนิดนี้ต้องทำเป็นสองแท่งติดกันเสมอ? ทั้งที่แยกทอดทีละชิ้นก็น่าจะง่ายกว่า แต่ไม่ว่าจะเป็นร้านรถเข็นริมทางหรือร้านสูตรโบราณ เราก็มักจะเห็นพวกมันมาในรูปแบบ "คู่แฝด" เสมอ ซึ่งเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยความบังเอิญ แต่เบื้องหลังมีทั้งเทคนิคทางวิทยาศาสตร์และตำนานลึกซึ้งซ่อนอยู่

    ซึ่งความจริงแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแบบบังเอิญ เพราะเบื้องหลังปลาท่องโก๋ มีทั้งศาสตร์การทอด และ ตำนานจากจีนโบราณซ่อนอยู่

   เหตุผลแรก คือเรื่องของ “เทคนิคการทำอาหาร” ปลาท่องโก๋แบบดั้งเดิม จะใช้แป้ง 2 เส้นวางประกบกัน ก่อนใช้ไม้กดตรงกลางเบา ๆ แล้วจึงนำลงทอดในน้ำมันร้อน เมื่อโดนความร้อน ไอน้ำด้านในจะดันให้แป้งพองตัว และแยกออกจากกันเล็กน้อย ผลลัพธ์ที่ได้คือ ด้านนอกกรอบฟู ด้านในโปร่งและนุ่ม มีช่องอากาศตรงกลาง กินแล้วไม่แน่นจนเกินไป นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมปลาท่องโก๋ที่ดี มักจะดูพอง เบา และมีลักษณะเป็น “คู่ติดกัน” เพราะถ้าทำเป็นแท่งเดียว เนื้อแป้งจะตัน แข็ง และไม่ฟูแบบที่หลายคนคุ้นเคย

   เหตุที่2 มาดูเหตุของตำนานและความเชื่อกัน โดยเชื่อกันว่ามันอาจเป็น “แป้งแห่งการสาปแช่ง”
เพราะนอกจากเรื่องการทอดแล้ว ปลาท่องโก๋ยังมีตำนานทางวัฒนธรรมจีนที่เล่าต่อกันมานานหลายร้อยปี ต้นกำเนิดของปลาท่องโก๋ หรือที่ชาวจีนเรียกว่า “อิ่วจาก้วย” มีเรื่องเชื่อมโยงกับวีรบุรุษชื่อ “งักฮุย” ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ว่ากันว่า งักฮุย ถูกใส่ร้ายและประหารชีวิต เพราะขุนนางชื่อ “ฉินข่าย” กับภรรยา

ชาวบ้านที่โกรธแค้น จึงนำแป้งมาปั้นเป็น “คนสองคนติดกัน” แทนตัวขุนนางและภรรยา แล้วโยนลงกระทะน้ำมันเดือด เปรียบเหมือนการลงโทษ

นั่นจึงกลายเป็นอีกหนึ่งความเชื่อว่า.ทำไมปลาท่องโก๋แบบดั้งเดิม ถึงต้องเป็น “สองชิ้นติดกัน” เสมอ
   แม้ปัจจุบันเรื่องนี้จะกลายเป็นเพียงตำนานที่เล่าต่อกันมา แต่ก็ทำให้ปลาท่องโก๋ไม่ใช่แค่อาหารธรรมดาอีกต่อไป จากแป้งทอดจีนธรรมดา สู่ของคู่โต๊ะอาหารเช้าคนไทย จนทุกวันนี้ ปลาท่องโก๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอาหารไทยไปแล้วทั้งกินกับน้ำเต้าหู้ โจ๊ก กาแฟ

หรือแม้แต่นมข้นหวาน บางร้านดัดแปลงเป็นแบบแท่งเดี่ยว แบบมินิ หรือใส่ไส้ต่าง ๆ แต่ถ้าเป็นสูตรจีนดั้งเดิมจริง ๆ เราจะยังเห็น “แป้งสองชิ้นติดกัน” อยู่เสมอ เอกลักษณ์ของปลาท่องโก๋ ไม่ได้อยู่แค่ความกรอบแต่อยู่ที่ “ความเป็นคู่” ที่ติดตัวมันมาตั้งแต่โบราน