อินเทอร์เน็ตไม่ได้ลอยอยู่ในอากาศเป็นหลัก แต่ "นอนอยู่ก้นทะเล"

แม้ในยุคที่เราเห็นดาวเทียมอย่าง Starlink มีบทบาทมากขึ้น แต่ในความเป็นจริง อินเทอร์เน็ตทั่วโลกกว่า 95-99% ยังคงวิ่งผ่าน "สายเคเบิลใต้น้ำ" (Submarine Cables) เป็นหลัก
โครงสร้างพื้นฐานของอินเทอร์เน็ตโลกสามารถแบ่งแหล่งที่มาหลักได้ดังนี้
 1. สายเคเบิลใต้น้ำ (Submarine Fiber Optic Cables) - หัวใจหลัก
สัดส่วน: รับส่งข้อมูลระหว่างทวีตเตอร์เกือบทั้งหมดของโลก
ลักษณะ:เป็นสายใยแก้วนำแสงขนาดประมาณขวดน้ำอัดลมที่วางอยู่บนพื้นมหาสมุทร เชื่อมต่อเมืองชายฝั่งทั่วโลกเข้าด้วยกัน
ทำไมถึงใช้เป็นหลัก:เพราะสามารถส่งข้อมูลได้ปริมาณมหาศาล (Bandwidth สูง) และมีความหน่วงของสัญญาณ (Latency) ต่ำกว่าดาวเทียมมาก เหมาะสำหรับการดูวิดีโอ 4K, การเทรดหุ้น หรือการใช้งาน AI ในปัจจุบัน

2. โครงข่ายภาคพื้นดิน (Terrestrial Fiber และ Microwave)
บทบาท:เมื่อสัญญาณขึ้นมาจากสายเคเบิลใต้น้ำแล้ว จะถูกส่งต่อไปตามสายไฟเบอร์ที่ฝังอยู่ใต้ดินหรือพาดตามเสาไฟ เพื่อกระจายไปยังบ้านเรือนและอาคารต่างๆ
Microwave: ในบางพื้นที่ที่ลากสายลำบาก จะใช้การส่งสัญญาณวิทยุแบบจุดต่อจุด (Point-to-point) ผ่านเสาส่งสัญญาณ

 3. ดาวเทียม (Satellite Internet) - ตัวช่วยในพื้นที่ห่างไกล
สัดส่วน: รับส่งข้อมูลน้อยกว่า 5% ของทั้งโลก
บทบาท:ใช้สำหรับพื้นที่ที่สายเคเบิลเข้าไม่ถึง เช่น กลางมหาสมุทร บนเครื่องบิน ป่าลึก หรือพื้นที่ทุรกันดาร
การเปลี่ยนแปลง: ปัจจุบันมีการใช้ดาวเทียมวงโคจรต่ำ (LEO) อย่าง Starlink มากขึ้น ซึ่งช่วยลดความหน่วงของสัญญาณได้ดีกว่าดาวเทียมรุ่นเก่า แต่ก็ยังไม่สามารถมาแทนที่สายเคเบิลใต้น้ำในแง่ของปริมาณการรับส่งข้อมูลทั้งหมดได้

 4. ศูนย์ข้อมูล (Data Centers) - แหล่งพักข้อมูล
ถึงแม้สัญญาณจะวิ่งผ่านสายเคเบิล แต่ "เนื้อหา" หรือข้อมูลส่วนใหญ่ที่เราเรียกใช้ (เช่น Facebook, Google, Netflix) จะถูกเก็บไว้ใน Data Centersขนาดใหญ่ที่กระจายอยู่ทั่วโลก เพื่อให้ผู้ใช้งานเข้าถึงข้อมูลได้เร็วขึ้นโดยไม่ต้องวิ่งไปดึงข้อมูลจากทวีตเตอร์อื่นตลอดเวลา

อินเทอร์เน็ตไม่ได้ลอยอยู่ในอากาศเป็นหลัก แต่"นอนอยู่ก้นทะเล" ในรูปแบบสายเคเบิลใยแก้วนำแสงครับ