ปี 2569 ประกันชีวิตยังโต คนไทยเริ่มมองค่ารักษาและวัยเกษียณใกล้ตัวขึ้น

เงินเดือนเข้าไม่กี่วัน หลายบ้านก็เริ่มแยกเงินออกเป็นหลายกอง ทั้งค่าบ้าน ค่ารถ ค่าเทอมลูก ค่าดูแลพ่อแม่ และเงินสำรองฉุกเฉิน พอค่าใช้จ่ายพื้นฐานแน่นขึ้น คำถามเรื่องประกันชีวิตจึงไม่ใช่แค่เรื่องที่ตัวแทนขายประกันพูดถึงอีกต่อไป แต่เริ่มกลายเป็นเรื่องที่คนวัยทำงานต้องหยิบมาคิดจริงจังมากขึ้น

โดยเฉพาะในปี 2569 ที่หลายครอบครัวเริ่มมองความเสี่ยงใกล้ตัวขึ้นพร้อมกันสองด้าน คือค่ารักษาพยาบาลที่มีโอกาสสูงกว่าที่คาด และเงินหลังเกษียณที่ไม่ควรรอให้ใกล้หยุดทำงานแล้วค่อยเริ่มวางแผน

ข้อมูลจากสมาคมประกันชีวิตไทยระบุว่า ปี 2568 ธุรกิจประกันชีวิตมีเบี้ยประกันชีวิตรับรวม 676,505 ล้านบาท เติบโต 3.45% และคาดว่าปี 2569 จะยังขยายตัวราว 2.50-3.50% ตัวเลขนี้สะท้อนว่าประกันไม่ได้ถูกมองเป็นแค่เงินก้อนหลังเสียชีวิตเท่านั้น แต่เริ่มถูกใช้เป็นเครื่องมือจัดการความเสี่ยงของครอบครัวมากขึ้น

เหตุผลแรกที่ทำให้คนสนใจประกันมากขึ้น คือค่ารักษาพยาบาลที่หลายบ้านเริ่มรู้สึกได้จากประสบการณ์จริง การเข้าโรงพยาบาลเอกชนเพียงไม่กี่คืนไม่ได้มีเฉพาะค่าห้อง แต่ยังมีค่ายา ค่าแพทย์ ค่าตรวจพิเศษ ค่าอุปกรณ์ และค่าใช้จ่ายย่อยอีกหลายรายการที่รวมกันแล้วสูงกว่าที่คิด

บางเคสการรักษาใหญ่ในโรงพยาบาลเอกชนอาจขยับไปถึงหลักแสนหรือมากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับโรค ห้องพัก และแนวทางการรักษา ทำให้ประกันสุขภาพกลายเป็นเรื่องที่คนทำงานจำนวนมากเริ่มพิจารณาเร็วกว่าที่เคย

ข้อมูลครึ่งแรกปี 2568 ของสมาคมประกันชีวิตไทยระบุว่า สัญญาเพิ่มเติมประกันสุขภาพมีเบี้ยประกันภัยรับรวม 61,219.52 ล้านบาท เติบโต 18.99% เมื่อเทียบกับปีก่อน ตัวเลขนี้ช่วยอธิบายภาพได้ชัดว่า คนซื้อประกันไม่ได้มองแค่ความคุ้มครองชีวิต แต่ต้องการตัวช่วยเมื่อต้องเจอค่ารักษาจริงในวันที่ยังมีชีวิตอยู่

อย่างไรก็ตาม การเลือกประกันสุขภาพไม่ควรดูแค่คำว่าเบี้ยถูกหรือวงเงินสูง เพราะรายละเอียดในกรมธรรม์เป็นจุดที่สำคัญมาก ผู้ซื้อควรอ่านให้ชัดว่าคุ้มครองค่าห้องเท่าไร ค่ารักษาผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกแยกกันอย่างไร มีวงเงินต่อครั้งหรือต่อปีหรือไม่ โรคเดิมถูกพิจารณาแบบไหน และมีระยะเวลารอคอยก่อนเคลมหรือเปล่า

จุดเล็ก ๆ เหล่านี้มักเป็นตัวตัดสินว่ากรมธรรม์ช่วยแบ่งเบาภาระได้จริงแค่ไหนในวันที่ต้องใช้สิทธิ ไม่ใช่แค่ดูดีในเอกสารเสนอขาย

อีกด้านหนึ่ง วัยเกษียณก็เริ่มกลายเป็นเรื่องที่คนอายุ 35-45 ปีรู้สึกว่าไม่ไกลเหมือนเดิม เพราะเป็นช่วงที่ภาระหลายอย่างมาพร้อมกัน บางคนยังผ่อนบ้าน บางคนมีลูกเล็ก บางคนต้องช่วยดูแลพ่อแม่ และยังต้องคิดถึงเงินใช้หลังหยุดทำงานของตัวเอง

ประกันชีวิตแบบบำนาญและแบบสะสมทรัพย์จึงถูกพูดถึงมากขึ้นในฐานะเครื่องมือเสริมวินัยทางการเงิน จุดแข็งของผลิตภัณฑ์กลุ่มนี้ไม่ใช่การแทนเงินเก็บทั้งหมด แต่ช่วยให้บางคนกันเงินระยะยาวได้เป็นระบบมากขึ้น โดยเฉพาะคนที่รู้ตัวว่าเก็บเงินเองไม่ค่อยอยู่ หรืออยากแยกเงินส่วนหนึ่งไว้สำหรับเป้าหมายหลังเกษียณอย่างชัดเจน

สำหรับคนที่เป็นรายได้หลักของบ้าน ทุนประกันชีวิตยังมีบทบาทต่างจากประกันสุขภาพ หากรายได้หลักหายไปกะทันหัน เงินก้อนจากกรมธรรม์อาจช่วยพยุงค่าบ้าน ค่าเล่าเรียน หนี้สิน หรือค่าใช้จ่ายรายเดือนในช่วงที่ครอบครัวยังต้องตั้งหลักใหม่ นี่จึงเป็นเหตุผลที่บางครอบครัวยอมจ่ายเบี้ยทุกปี แม้ยังไม่เคยมีการเคลมเกิดขึ้น

ส่วนผลิตภัณฑ์กลุ่ม Unit-Linked หรือประกันชีวิตควบการลงทุน ก็เริ่มถูกพูดถึงในกลุ่มคนที่อยากได้ทั้งความคุ้มครองชีวิตและโอกาสรับผลตอบแทนจากการลงทุน แต่จุดที่ต้องเข้าใจให้ตรงคือ ผลตอบแทนของผลิตภัณฑ์ประเภทนี้ผูกกับสินทรัพย์ลงทุน มีโอกาสขึ้นลง และไม่ควรถูกมองเหมือนเงินฝากที่ให้ผลตอบแทนแน่นอน

ก่อนตัดสินใจซื้อ ควรแยกโจทย์ของตัวเองให้ชัด ถ้ากังวลค่ารักษา ประกันสุขภาพอาจเป็นเรื่องที่ควรมองก่อน ถ้ามีคนในบ้านพึ่งพารายได้ ทุนประกันชีวิตอาจสำคัญกว่า แต่ถ้าต้องการเตรียมเงินหลังเกษียณ ต้องดูให้รอบว่าจ่ายเบี้ยระยะยาวไหวหรือไม่ ไม่ใช่ดูเฉพาะผลประโยชน์ปลายทางในเอกสารเสนอขาย

ประกันที่เหมาะกับคนหนึ่ง อาจกลายเป็นภาระหนักสำหรับอีกคน คนโสด คนมีลูก คนมีหนี้บ้าน คนมีโรคประจำตัว และคนใกล้เกษียณ ใช้โจทย์ชีวิตไม่เหมือนกัน การซื้อเพราะกลัวตกขบวนหรือเห็นคนอื่นซื้อ อาจทำให้ภาระเบี้ยต่อปีสูงเกินกำลังจริง

ปี 2569 จึงอาจไม่ใช่แค่ปีที่คนไทยซื้อประกันมากขึ้นเพราะถูกชวน แต่เป็นปีที่หลายครอบครัวเริ่มถามตัวเองตรงขึ้นว่า หากเจ็บป่วยหนัก รายได้สะดุด หรือถึงวัยเกษียณเร็วกว่าที่เตรียมไว้ เงินสำรองที่มีอยู่วันนี้พอรับมือได้จริงหรือไม่

การตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินควรอ่านเงื่อนไขกรมธรรม์และสัญญาให้ละเอียด พิจารณาสถานะการเงินของตัวเองก่อนทุกครั้ง และหากไม่แน่ใจ ควรสอบถามผู้เชี่ยวชาญหรือผู้แนะนำที่ได้รับใบอนุญาต เพื่อให้เข้าใจทั้งความคุ้มครอง ความเสี่ยง และภาระเบี้ยในระยะยาวก่อนตัดสินใจ