พระพุทธรูปปางสมาธิ

พระพุทธรูป "ปางสมาธิ" ถือเป็นหนึ่งในปางที่พบบ่อยที่สุด และมีความสำคัญอย่างยิ่งในทางพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นสัญลักษณ์แห่งการหลุดพ้นและการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ลักษณะของปางสมาธิ

พระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถ นั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ทั้งสองวางหงายซ้อนกันบนพระเพลา (ตัก) โดย พระหัตถ์ขวาทับพระหัตถ์ซ้าย นิ้วหัวแม่มือทั้งสองจรดกัน หลับพระเนตรลงเล็กน้อย หรือทอดพระเนตรลงต่ำ แสดงถึงความสงบและสมาธิอันแน่วแน่

ความหมายและเหตุการณ์สำคัญ

ปางสมาธิมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ การตรัสรู้ ณ ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ในคืนวันเพ็ญเดือน 6

มีนัยสำคัญดังนี้:

สัญลักษณ์แห่งการชนะตนเอง: หลังจากพระองค์ทรงผจญกับเหล่ามาร (กิเลสและอุปสรรคต่างๆ) ทรงใช้สมาธิและการพิจารณาจนเกิดปัญญาญาณ บรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณเป็นพระพุทธเจ้า

ความหยุดนิ่งและความมั่นคง: การวางพระหัตถ์ซ้อนกันสื่อถึงการรวมพลังทางจิตให้เป็นหนึ่งเดียว ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งเร้าภายนอก