9 ประเทศ “กินเผ็ดที่สุดในโลก” เผ็ดจริงไม่อิงนิยาย หลายเมนูแรงจนเหงื่อแตก

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับวัฒนธรรมการกินอาหารรสเผ็ดของผู้คนทั่วโลกแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจไม่น้อย เพราะเรื่อง “ความเผ็ด” ที่หลายคนคิดว่าเป็นเพียงรสนิยมในการกินอาหาร แท้จริงแล้วกลับสะท้อนถึงภูมิประเทศ ภูมิอากาศ และวัฒนธรรมการกินที่สืบทอดกันมายาวนานในแต่ละประเทศอย่างลึกซึ้ง

บางประเทศถือว่าพริกเป็นเพียงเครื่องปรุงเพิ่มรสชาติ แต่ในบางดินแดน พริกกลับกลายเป็นพระเอกของจานอาหารจนแทบขาดไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นพริกสด พริกแห้ง หรือเครื่องแกงที่ตำรวมกับพริกจำนวนมาก จนทำให้อาหารในประเทศเหล่านั้นมีชื่อเสียงเรื่องความเผ็ดร้อนชนิดที่ว่าใครไม่คุ้นเคยอาจต้องมีน้ำตาซึมกันกลางโต๊ะอาหาร

จากการรวบรวมข้อมูลด้านวัฒนธรรมอาหารของหลายแหล่ง พบว่ามีหลายประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องการกินอาหารเผ็ดเป็นพิเศษ และมักถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มประเทศที่มีอาหารเผ็ดที่สุดของโลก ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือประเทศไทยของเรานั่นเอง อาหารไทยหลายเมนูเป็นที่รู้จักในระดับสากลว่าเผ็ดจัดจ้าน ไม่ว่าจะเป็นต้มยำ ส้มตำ หรือแกงเผ็ดต่าง ๆ ที่ใช้พริกเป็นส่วนประกอบสำคัญ ชาวต่างชาติไม่น้อยถึงกับยอมรับว่า “ระดับความเผ็ดแบบไทย” นั้นเหนือความคาดหมายเสมอ

นอกจากประเทศไทยแล้ว ประเทศอินเดียก็ถือเป็นอีกดินแดนหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องอาหารรสจัด ด้วยวัฒนธรรมการใช้เครื่องเทศที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นพริก ยี่หร่า ขมิ้น หรือกระวาน ทำให้แกงกะหรี่และอาหารพื้นเมืองหลายชนิดมีรสเผ็ดร้อนและกลิ่นหอมเฉพาะตัว ส่วนในทวีปอเมริกา ประเทศเม็กซิโกก็มีชื่อเสียงด้านการใช้พริกหลายสายพันธุ์ในอาหารประจำวัน ตั้งแต่พริกฮาลาปิโนไปจนถึงฮาบาเนโรที่ขึ้นชื่อเรื่องความเผ็ดร้อน จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของซอสซัลซาและอาหารเม็กซิกันจำนวนมาก

ในเอเชียเอง ประเทศจีนบางภูมิภาคอย่างมณฑลเสฉวนและหูหนานก็ขึ้นชื่อเรื่องอาหารเผ็ดไม่แพ้ใคร อาหารท้องถิ่นนิยมใช้พริกจำนวนมากร่วมกับพริกหอมเสฉวนที่ให้ความรู้สึกเผ็ดและชาลิ้นในเวลาเดียวกัน จนกลายเป็นเสน่ห์เฉพาะของอาหารเสฉวนที่คนรักอาหารทั่วโลกจดจำได้ดี

ขณะที่ประเทศศรีลังกาในเอเชียใต้ก็มีอาหารที่เผ็ดจัดจ้านไม่แพ้กัน เครื่องแกงพื้นบ้านของที่นั่นมักใส่พริกแห้งและเครื่องเทศเข้มข้น ทำให้เมนูแกงต่าง ๆ มีรสเผ็ดลึกและเข้มข้น ส่วนเกาหลีใต้ก็เป็นอีกประเทศหนึ่งที่ใช้พริกอย่างแพร่หลายในอาหารประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นกิมจิ ซุปเผ็ด หรือเมนูยอดนิยมอย่างต็อกบกกี ซึ่งใช้ซอสพริกหมักที่เรียกว่า “โคชูจัง” เป็นส่วนสำคัญ

หากขยับมาทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศมาเลเซียก็เป็นอีกชาติที่มีอาหารเผ็ดเป็นเอกลักษณ์ อาหารหลายเมนูนิยมใช้ “ซัมบัล” หรือซอสพริกผสมเครื่องเทศเป็นตัวชูรส ทำให้ได้รสชาติที่ทั้งเผ็ด หอม และเข้มข้นในคราวเดียวกัน

ส่วนในฝั่งแคริบเบียน ประเทศจาเมกาก็มีชื่อเสียงจากพริกสายพันธุ์ที่เผ็ดจัดอย่าง “สก็อตช์บอนเน็ต” ซึ่งมักถูกนำไปใช้ปรุงเมนูยอดนิยมอย่างไก่ย่างเครื่องเทศ หรือที่รู้จักกันในชื่อ Jerk Chicken ที่มีทั้งความเผ็ดและกลิ่นเครื่องเทศเข้มข้น ขณะที่ประเทศเอธิโอเปียในทวีปแอฟริกาก็มีเครื่องเทศพื้นเมืองชื่อว่า “เบอร์เบเร” ซึ่งเป็นส่วนผสมของพริกกับเครื่องเทศหลายชนิด ทำให้เมนูอาหารอย่างสตูไก่หรือแกงต่าง ๆ มีรสเผ็ดจัดและเข้มข้นอย่างน่าประทับใจ

เรื่องที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ นักวิจัยบางส่วนพบว่าการกินอาหารที่มีพริกและเครื่องเทศเป็นประจำอาจมีส่วนช่วยกระตุ้นระบบเผาผลาญ และอาจเกี่ยวข้องกับการลดความเสี่ยงของโรคบางชนิดได้ เนื่องจากสารสำคัญในพริกที่เรียกว่า “แคปไซซิน” มีคุณสมบัติช่วยต้านการอักเสบและส่งผลดีต่อระบบไหลเวียนเลือด

เมื่อมองภาพรวมแล้วจะเห็นได้ว่า ความเผ็ดไม่ได้เป็นเพียงรสชาติหนึ่งของอาหารเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการกินที่สะท้อนตัวตนของผู้คนในแต่ละดินแดนอย่างชัดเจน และสำหรับใครที่ชื่นชอบอาหารรสจัดจ้าน โลกใบนี้ก็ยังมีอีกหลายประเทศที่พร้อมจะท้าทายความสามารถของลิ้นและต่อมรับรสอยู่เสมอ

บางครั้งความสุขของการกินอาจไม่ได้อยู่ที่ความหวานหรือความมันเพียงอย่างเดียว แต่อาจอยู่ที่ “ความเผ็ดร้อน” ที่ทำให้เหงื่อซึมและหัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เพราะสำหรับคนรักพริกแล้ว ความเผ็ดก็คือเสน่ห์อย่างหนึ่งของชีวิตนั่นเอง

ที่มาของข้อมูล:

1. WorldAtlas

2. World Population Review

3. SpiceRally

4. The Chilli Workshop