10 จังหวัดที่ “เลี้ยงหมูน้อยที่สุดในประเทศไทย”
เมื่อครู่นี้ผู้เขียนได้อ่านบทความหนึ่งเกี่ยวกับโครงสร้างการเลี้ยงสุกรของประเทศไทย ซึ่งนับว่าเป็นภาคการเกษตรที่มีบทบาทสำคัญไม่น้อยต่อเศรษฐกิจของประเทศ เพราะเนื้อหมูถือเป็นอาหารหลักของคนไทย ตั้งแต่ครัวเรือนทั่วไปไปจนถึงร้านอาหารน้อยใหญ่ ล้วนต้องพึ่งพาผลผลิตจากฟาร์มสุกรที่กระจายอยู่ทั่วประเทศ
โดยปกติแล้ว หลายคนอาจคุ้นเคยกับจังหวัดที่มีการเลี้ยงหมูจำนวนมาก เช่นพื้นที่ภาคกลางหรือภาคตะวันออกที่มีฟาร์มขนาดใหญ่จำนวนไม่น้อย แต่สิ่งที่น่าสนใจกลับอยู่ในอีกมุมหนึ่งของข้อมูล นั่นคือ “จังหวัดที่เลี้ยงหมูน้อยที่สุดในประเทศไทย” ซึ่งบางแห่งมีจำนวนสุกรเพียงเล็กน้อย และแทบไม่มีฟาร์มขนาดใหญ่ตั้งอยู่เลย
จากข้อมูลด้านปศุสัตว์พบว่า จังหวัดที่มีจำนวนสุกรต่ำมักเป็นพื้นที่ที่มีข้อจำกัดด้านภูมิประเทศ หรือมีโครงสร้างเศรษฐกิจที่ไม่ได้เน้นการเกษตรอุตสาหกรรม เช่น จังหวัดท่องเที่ยว จังหวัดภูเขา หรือจังหวัดที่มีพื้นที่ป่าอนุรักษ์จำนวนมาก
จังหวัดที่มักถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่มีการเลี้ยงสุกรน้อยที่สุดของประเทศ ได้แก่
ภูเก็ต,
แม่ฮ่องสอน,
ระนอง,
กระบี่,
พังงา,
ตราด,
สตูล,
ยะลา,
นราธิวาส และ
ปัตตานี
เมื่อพิจารณาให้ลึกลงไป จะพบว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้หลายจังหวัดมีการเลี้ยงหมูน้อย ไม่ได้เกิดจากความขาดแคลนทรัพยากรเพียงอย่างเดียว แต่เกี่ยวข้องกับลักษณะพื้นที่และวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นด้วย
ตัวอย่างเช่น จังหวัดท่องเที่ยวอย่างภูเก็ต กระบี่ และพังงา พื้นที่จำนวนมากถูกใช้ไปกับธุรกิจท่องเที่ยว โรงแรม และที่อยู่อาศัย
อีกทั้งราคาที่ดินสูงมาก การทำฟาร์มสุกรขนาดใหญ่จึงไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจ
ส่วนจังหวัดอย่างแม่ฮ่องสอนนั้น ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงและพื้นที่ป่า การคมนาคมค่อนข้างจำกัด ทำให้การทำฟาร์มขนาดใหญ่ไม่สะดวกนัก เกษตรกรจึงมักเลี้ยงสัตว์ในระดับครัวเรือนเท่านั้น
ขณะที่จังหวัดในชายแดนภาคใต้ เช่น ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส วิถีชีวิตและวัฒนธรรมของประชากรในพื้นที่ก็มีส่วนสำคัญ เนื่องจากประชาชนจำนวนมากนับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งไม่บริโภคเนื้อหมู จึงทำให้การเลี้ยงสุกรไม่ได้เป็นอาชีพหลักของคนในพื้นที่
เมื่อมองภาพรวมแล้ว จะเห็นได้ชัดว่าจำนวนสุกรในแต่ละจังหวัดไม่ได้สะท้อนเพียงเรื่องการเกษตรเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงภูมิประเทศ เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของผู้คนในพื้นที่นั้น ๆ อย่างน่าสนใจ
ประเทศไทยจึงเป็นประเทศที่มีความหลากหลายสูงมาก บางจังหวัดมีฟาร์มสุกรขนาดใหญ่เลี้ยงหมูเป็นหลักล้านตัว ขณะที่บางจังหวัดกลับมีเพียงฟาร์มเล็ก ๆ กระจายอยู่ประปรายเท่านั้น
และนี่เองคืออีกมุมหนึ่งของประเทศไทยที่หลายคนอาจไม่เคยสังเกตมาก่อน ว่าแม้เราจะกินหมูแทบทุกวัน แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกจังหวัดจะเป็นแหล่งเลี้ยงหมูของประเทศเสมอไป
เขียนโดย หนึ่งล้านเรื่องเล่า
จังหวัดที่ชาวต่างชาติชอบที่สุด สำหรับการมาใช้ชีวิตหลังวัยเกษียณ
ทำไมพังพอนถึงกล้าสู้กับงูเห่า ทั้งที่ไม่ได้กันพิษได้ทุกอย่าง
ทำไมอายุ 30-40 แล้วยังรู้สึกเหมือนเด็ก?
มอเตอร์ไซค์สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำไมรถสองล้อเหล่านี้ถึงกลายเป็นตำนานสนามรบ
7 มหาวิทยาลัยไทยพื้นที่กว้างระดับเมืองย่อม ที่ไม่ได้มีแค่อาคารเรียน
ที่มาของชื่อกรุงเทพมหานคร ทำไมชื่อเมืองหลวงของไทยถึงยาวอลังการจนติดอันดับโลก
รักให้ยืนยาว ไม่ใช่แค่หวาน แต่ต้องอยู่ด้วยกันแล้วไม่เหนื่อยใจ
เห็นคุณค่าในตัวเองไม่ใช่แค่คิดบวก รู้จัก 6 เสาหลักที่ทำให้ใจมั่นคงขึ้น
เปรตอาจไม่ได้สูงเท่าต้นตาลอย่างที่หลายคนคิด พระพุทธเจ้าตรัสลักษณะของเปรตไว้อย่างไร
แบรนด์สินค้าไทยที่โด่งดังมากในหมู่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ
เปิดตำนาน “ฮกลกซิ่ว” จากพรศิลาแห่งเทพเจ้า สู่หินมงคลเปลี่ยนชีวิต
ปลานิลกับปลาทับทิม ต่างกันตรงไหน ทำไมเลี้ยงแล้วคุ้มไม่เหมือนกัน
วิสคาช่า สัตว์หน้าเบื่อโลกที่ไม่ได้เบื่อจริง แต่ชีวิตบนภูเขาทำให้ดูเหมือนปลง
ทำไมอายุ 30-40 แล้วยังรู้สึกเหมือนเด็ก?
ถ้าไทยได้ไปฟุตบอลโลกจริง ซอฟต์พาวเวอร์อะไรจะถูกโลกจำเป็นอย่างแรก
ห้างสรรพสินค้าไทยที่ลูกค้าเยอะที่สุด มีคนเข้าใช้บริการจำนวนมากที่สุด
เปิดตำนาน “ฮกลกซิ่ว” จากพรศิลาแห่งเทพเจ้า สู่หินมงคลเปลี่ยนชีวิต
😃 ชวนลองเข้ามาดูสิ่งธรรมดา ๆ ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกเซอร์ไพรส์แบบไม่ทันได้ตั้งตัว 😁



