ความเป็นมาของ"นมโรงเรียน"อดีตจนถึงปัจจุบัน

ประวัติความเป็นมาของโครงการนมโรงเรียน

(โครงการอาหารเสริม (นม) โรงเรียน)

มีการเปลี่ยนแปลงสำคัญในแต่ละยุคสมัยเพื่อพัฒนาคุณภาพนมและ

ระบบการบริหารจัดการ ดังนี้

จุดเริ่มต้นและการก่อตั้ง (พ.ศ. 2535)

โครงการนี้จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลตั้งแต่  ปีงบประมาณ 2535  โดยมีวัตถุประสงค์หลัก 2 ประการ คือ  แก้ปัญหาการขาดสารอาหารและภาวะทุพโภชนาการในเด็ก  ตามคำแนะนำขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) และเพื่อ ช่วยเหลือเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนม  ให้สามารถขายน้ำนมดิบได้ ในระยะแรกโครงการอยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการนโยบายและพัฒนาการปศุสัตว์แห่งชาติ และให้เด็กนักเรียนได้ดื่มนมเป็นเวลา 120 วันต่อปี

การเข้าสู่ระบบคณะกรรมการโคนมและปัญหาคุณภาพ

(พ.ศ. 2551 - 2552)

พ.ศ. 2551

มีการประกาศใช้  พระราชบัญญัติโคนมและผลิตภัณฑ์นม พ.ศ. 2551 ซึ่งกำหนดให้มี คณะกรรมการโคนมและผลิตภัณฑ์นม (Milk Board) โดยมีปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นประธาน และผู้อำนวยการองค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย (อ.ส.ค.) เป็นเลขานุการ

พ.ศ. 2552

เกิดวิกฤต  นมดิบล้นตลาด  และปัญหานมโรงเรียนคุณภาพต่ำ   เนื่องจากการแข่งขันราคาที่ต่ำเกินไปเพื่อให้ชนะการประกวดราคา

มติ ครม. 15 ธ.ค. 2552

คณะรัฐมนตรีจึงมีมติให้ทบทวนระบบ โดยให้หน่วยงานจัดซื้อจัดซื้อนมจาก อ.ส.ค. โดยวิธีกรณีพิเศษ เพื่อให้ อ.ส.ค. เป็นตัวกลางในการจัดสรรสิทธิและควบคุมคุณภาพผ่านผู้ประกอบการที่เข้าร่วมโครงการ

การปฏิรูประบบครั้งใหญ่ (พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน)

เพื่อให้เกิดความโปร่งใสและแก้ปัญหาผลประโยชน์ทับซ้อนตามข้อเสนอแนะของ ป.ป.ช. รัฐบาลจึงได้มีมติ ครม. เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2562 เห็นชอบให้ปฏิรูประบบการบริหารจัดการนมโรงเรียนใหม่ทั้งหมด, โดยมีสาระสำคัญคือ

แยกโครงสร้างบริหาร

จัดตั้ง คณะกรรมการอาหารนมเพื่อเด็กและเยาวชน  ขึ้นมาใหม่แยกต่างหากจาก Milk Board เพื่อป้องกันปัญหาผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมานั่งเป็นกรรมการ

การใช้เทคโนโลยี

นำระบบฐานข้อมูล Big Data และระบบการตรวจสอบย้อนกลับ (Traceability) มาใช้เพื่อให้ทราบแหล่งที่มาของนมตั้งแต่ฟาร์มจนถึงโรงเรียน

เพิ่มประสิทธิภาพการกำกับดูแล

กระจายอำนาจสู่ระดับท้องถิ่นผ่านคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนระดับกลุ่มพื้นที่ 5 กลุ่ม เพื่อช่วยดูแลโครงการให้ทั่วถึงและยั่งยืน

ขยายเป้าหมายการบริโภค

ตั้งเป้าหมายเพิ่มการบริโภคนมของคนไทยจาก 18 ลิตร เป็น

25 ลิตรต่อคนต่อปี

ปัจจุบันโครงการได้พัฒนามาตรฐานการรับซื้อน้ำนมดิบและหลักเกณฑ์การจัดสรรสิทธิที่เข้มงวดขึ้น โดยให้ความสำคัญกับคุณภาพน้ำนมดิบและศักยภาพการผลิตของผู้ประกอบการเป็นหลัก