โรคกลัวการถูกสัมผัส กลัวการถูกสัมผัสร่างกาย โดยเฉพาะกับเพศตรงข้าม หรือ คนแปลกหน้า

โรคกลัวการถูกสัมผัส (Aphenphosmphobia) คือ โรคเกี่ยวกับความวิตกกังวลที่มีลักษณะกลัวการถูกสัมผัสร่างกาย โดยเฉพาะกับเพศตรงข้าม หรือ คนแปลกหน้าที่ตัวผู้ป่วยไม่ได้รับการยินยอม ทำให้เกิดความไม่สบายใจเมื่อต้องอยู่ในที่คนพลุกพล่าน  โดยส่วนมากมักพบโรคนี้ในเพศหญิง

สาเหตุของโรคกลัวการถูกสัมผัส อาจมาจากเหตุการณ์สะเทือนจิตใจตั้งแต่เยาว์วัย หรือ ช่วงวัยกลางคน อย่างเช่น ถูกละเมิดทางเพศ การใช้ความรุนแรง การทำร้ายร่างกาย การถูกกักขัง

อาการของโรคกลัวการถูกสัมผัส 

• รู้สึกกลัว วิตกกังวล บางครั้งโกรธทันทีเมื่อถูกการสัมผัส

• เมื่อถูกสัมผัสร่างกาย จะทำให้อัตราการเต้นของหัวใจถี่ขึ้น

• เหงื่อออก ร่างกายรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ

• พยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่มีโอกาสถูกสัมผัสจากผู้คน

• เป็นลม หมดสติกะทันหัน

อาการข้างต้นนี้สามารถก่อเกิดโรคความกลัวอื่น ๆ ดังนี้

• ความกลัวเชื้อโรค(mysophobia) โรคความกลัวที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสสิ่งปนเปื้อน หรือ การสัมผัสกับสิ่งที่ไม่สะอาด อย่างเช่น ฝุ่นละอองบนโต๊ะ

• ความกลัวฝูงชน (ochlophobia) คือ ภาวะที่ผู้ที่ป่วยมีความกลัวสังคมหรือฝูงชนเยอะ ๆ ในที่สาธารณะ เพราะจะทำให้เกิดความกังวล หวาดกลัวต่อการโดนสัมผัสจากผู้คนแปลกหน้า

หากใครที่อยู่กับภาวะนี้เป็นระยะเวลานานโดยไม่ได้รับการรักษา ส่งผลให้เป็นโรคซึมเศร้าได้ในอนาคต ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพทางด้านจิตใจอย่างมากทีเดียว

วิธีรักษาอาการของโรคกลัวการถูกสัมผัส 

• การบำบัดด้วยเทคนิค (Cognitive behavioral therapy ; CBT) ที่นักบำบัดจะทำการพูดคุย ช่วยปรับพฤติกรรมรวมถึงกระบวนการคิดในด้านลบเมื่อถูกสัมผัส

• การบำบัดด้วยการให้ผู้ป่วยเผชิญการสัมผัสร่างกาย โดยอาจให้คนแปลกหน้าร่วมการบำบัดสัมผัสร่างกายผู้ป่วย การรักษานี้มักใช้เวลา 1 สัปดาห์ หรือ อาจเป็นเดือน และเป็นการรักษาที่ควบคุมโดยนักบำบัดอย่างใกล้ชิด ด้วยสภาพแวดล้อมรอบข้างที่ปลอดภัย

• ฝึกการหายใจทำจิตใจให้ผ่อนคลาย โดยการออกกำลังกายหรือนั่งสมาธิ

• ใช้ยาบางชนิดที่ช่วยบรรเทาความวิตกกังวล