"ลมหายใจสุดท้ายจากสายน้ำ"ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งสายน้ำที่เห็นมาตั้งแต่เกิดจะพรากชีวิตหนูน้อยไปจากกัน

เสียงทร่ไม่ได้ยินเหตุการณ์ที่รวดเร็ว

เสมอเหมือนความรักที่เคยหมดไป 

ลมหายใจของเด็กสาวที่ลืมตามาก็เจอ

ถึงเวลานี้ไม่มีใครที่สามารถ

องอาจกล้าหาญชาญสมร น้ำไหลลึกยิ่งกว่าการมองถึง สุดรำพึงกับการจากลา วินาทีแห่งความตาย ดึงฉุดลากยังไม่ไหว สองมือจับแกว่งไกวยากจะหยั่งหา แม้รักแม้สิ้นหนทางนำศรัทธา แล้วใครจะถึงคราเมื่อเห็นในสายใย

   กับอีกครั้งที่ความรู้สึกนั้นยังคงวนเวียนมาอีกรอบ ใครบอกว่าอยู่กับสิ่งนั้นมองสิ่งนั้นแล้วจะหยุดยั้งเวลาได้ หากย้อนกลับไปได้จะอยู่ด้วยตลอด หากกลับไปได้จะพาน้องไปด้วยในทุกหน นี่คือคำพูดของคนที่ได้ยินเมื่อรักจากไปปีแล้ว มองเสมอ มองแแล้วเศร้าด้วย 

   ความรัก ความรู้สึกเมื่อรู้ข่าว การจากไปทั้งที่เราเองไม่สามารถช่วยอะไร ไปถึงแต่ไปนั่งรอ ไปนั่งมองสายน้ำ น้ำที่ไม่ไหวติง กับกลืนกินสาวน้อยที่ไม่สามารถตะเกียกตะกายขึ้นมา กินน้ำหยุดหายใจ ไม่อ่อนไหวต่อสิ่งไหน ความหนาวเย็นมากมายเสนอมา แต่แล้วกาลเวลากับพาเจ้าหนูจากไป 

   ในเวิ้งน้ำนี้ เราอาจจะกลัวกับทุกอย่าง กลัวในสิ่งที่หมาย กลัวว่าวันหนึ่งนั้นจะเจอกับอะไรมากกว่า หากบอกว่า กลับบ้านมาแล้ว จะไม่ไปเล่นจะไม่ไปในตรงนั้น เส้นทางคืออะไรใครรู้ได้ คิดไหมว่าวันหนึ่งนั้นจะต้องลงไปในนั้น การลงไปในน้ำ  

   จักรยานพาลงไป จักรยานใหญ่ ไม่มีแม้การหยุด กระโดดลงไปในสระ ซึ่งความลุกอาจจะเท่าตึก เกือบสามชั้น มองได้เพียงมอง หากว่าการลงไปในน้ำแล้วทำให้ช่วยขึ้นมาได้ แต่จะต้องสูญเสียคนที่ลงไปช่วยนั้นยากเช่นกัน การใช้บุคคลที่แข็งแรงแข็งแกร่งยังต้านทานทุกอย่างได้เสมอ 

   คำตอบของการตั้งคำถาม คือสิ่งเดียวคือการกลายร่างจากที่มีชีวิตกลับกลายเป็นไร้แม้ลมหายใจ ร่างนิ่งสนิท น้ำในท้องที่มากมาย ตอนนั้นความตื่นเต้นทำให้ไร้แม้การพยายามว่ายตะเกียกตะกาย กินน้ำเข้าไปร่างกายได้ในสัดส่วน ท้องค่อยๆ ปล่อยน้ำออกมาจนเหลือเพียงความว่างเปล่า 

   สิ้นแล้วลมหายใจ สิ้นแล้วการเติบโต สิ้นแล้วการทักทาย หมดสิ้นในส่วนที่เรานั้นพยายามมอง  หากจะกลับไปหาจะกลับไปแก้ไข คงไม่มีใครเกิดขึ้นมาแล้วย้อนเวลากลับไปที่เดิมได้ เสียงร่ำไห้ยังไม่หมดไป แต่หัวใจไร้แม้ทุกคำถาม อยู่กับทุกสิ่ง เดินไปกับทุกอย่าง ไร้แม้หนทางเพราะร่างที่ไร้ลมหายใจ ก็ต้องเผาไปเหลือเพียงชื่อและกระดูก รูปภาพไว้ให้ดูต่างหน้า 

   ไม่อยากให้เกิดกับใคร แต่กรรมที่สร้างไว้จะยังคงหลงเหลือในทุกการพบเจอ