ปิดด่านบ้านใกล้เรือนเคียง "เพื่อนบ้านที่ยิ่งใหญ่คือเพื่อนบ้านที่คอยช่วยเหลือกัน"

เพื่อนบ้านคือคนที่เรานั้นจะต้องไปมาหาสู่กัน 

เคยนอนเคยเล่นอยู่ตามที่เรานั้นต้องการ 

กลับเปลี่ยนแปลงตามกาลที่เล่ามาเรื่องที่ฝัน

สร้างกำแพงบดบังตลอดแนว 

ยึดดินแดนคืนให้หมด เลิกคบกันไปเลย 

  ตามเส้นทางที่เรานั้นเดินมาในหลากหลาย ที่มีในส่วนของมุมมอง แต่ก่อนเรานั้นอาจจะเดินทางออกมาเที่ยวระหว่างสองประเทศได้เลย แต่หลังจากที่เรานั้นมีเหตุการณ์เกิดการสเกิดการสูญเสียเกิดขึ้นไม่ว่าจะการเพิ่มในส่วนของลูกระเบิดหรือการฆ่าหลากหลายชีวิตด้วยการยิงหรือฆ่าแลกด้วยชีวิต

   หากถามว่าให้เรานั้นกลัยไปเหมือนเดิม ในหลากหลายความคิดนั้นอาจจะบอกว่าคงจะยากมากกับการที่จะกลับไปอย่างที่เคยไปมาหาสู่กัน 

   ในความคิดนั้นที่มีการฆ่ากันด้วยไร้เยื่อใย จะยิ่งเพิ่มทวีความไม่ชอบขึ้นมา ถามว่าเรานั้นรู้สึกไหมในฐานะคนไทยหนึ่งคน ใจจริงคือรู้สึกไม่เหมือนเดิมเพราะเขานั้นทำร้ายคนที่เขาสามารถที่จะทำร้านเราในส่วนของร่างกายเรานั้นไม่ต้องการ เพราะมันคือความเจ็บปวด จะบอกว่าเรานั้นใจดำก็ใช่ เพราะคงไม่มีใครยอมให้ใครทำร้ายและเจ็บปวด ทั้งทางใจและทางกายอย่างไม่ได้ผิดแน่นอน 

  สิ่งการันตีในความเข้าใจ คือเราไม่ต้องการการคงหาและเจอะเจอ ปิดตายด่าน สร้างกำแพงตลอดแนว คือสิ่งที่ให้ค่าความปลอดภัยของคนที่มีที่ติดชายแดน หากว่าไม่แบ่งแยกอย่างดี วันใดวันหนึ่งเขานั้นอาจจะลุกล้ำเข้ามาเพื่อสร้างบ้าน สร้าที่อยู่อาศัยเสมอเหมือนได้อย่างแน่นอน 

   ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไป ชีวิตที่เดินทางมาอย่างยาวนานนั้นอาจจะเข้มแข็งได้หรือไม่นั้นไม่อาจจะพูดถึงได้ชิ้นส่วนของชีวิตจะยั่งยืนได้เสมอไหมเราเองเป็นคนกำหนด  ใครที่เคยทำร้านเราสักวันเขานั้นจะกลับมาเช่นเดิมอย่างแน่ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

  หากว่าเพื่อนบ้านคงจะต้องสมานฉันท์กันในทุกเส้นทาง ใช่ว่าต้องการพื้นที่ที่ตนนั้นเคยเข้ามาอาศัยอยู่เมื่อยามหนีสงครามแล้วก็จากไปอย่างน่าทึ่งและหมดในเส้นทางที่เดินต่อไป ลองนึกคิดคนที่ฆ่าเราหากว่า เรายังมีชีวิตอยู่ไม่วันใดวันหนึ่งเขานั้นจะต้องพยายามอีกอย่างแน่นอน