รสชาติที่เหมือนกัน แต่การสื่อสารนั้นไม่เหมือนที่คุ้นเคย "ทำขนมในภาษาที่แตกต่าง"

การเรียนรู้นั้นสามารถทำได้หลากหลาย 

เปลี่ยนมุมมองแปลกแตกต่างกันไปเสมอเหมือน 

จะนำในส่วนของวัตถุดิบมาแปลทุกอย่างไป 

เริ่มทำนั้นจนเสร็จสินไปอร่อยหอมได้ทันตา 

   แน่นอนเสมอ ไม่ว่าจะที่ไหนขนมเป็นสิ่งที่เสริมในส่วนของความสุข ความหวานที่ขาดไม่ได้ จึงต้องมีบ้างในการทานอาหาร อร่อยหอมหวานอย่างที่สีสันนั้นหอมหวน ไม่มีใครได้ในส่วนที่เห็นแต่เมื่อเส้นทางนั้นเปลี่ยนไปจะต้องทำได้อย่างเปลี่ยนแปลง 

   วันแรกที่เรานั้นตัดสินใจในการเรียนเพราะว่าคิดว่าพร้อมแล้วในภาษาที่สามารถที่จะอ่านและฟังได้บ้างแล้ว วันที่เข้าไปเรานั้นได้ทำคนเดียว แต่คือหลังจากการที่เรานั้นมองในส่วนของการทำก่อนหน้านั้นจากครูผู้สอน และยังมีวัตถุดิบแนะนำบนกระดาน ถือว่าไม่ยากเลยในการทำตามขั้นตอน 

   ในการทำขนมนั้นจะค่อยเป็นค่อยไป เพราะว่าต้องมีเทคนิคที่ดีหน่อยไม่ค่อยเหมือนกัน สีสันและหน้าตาจะออกมาได้ยากหากว่าเรานั้นขาดในส่วนของความตั้งใจ 

  การสอนของครูที่ทำขนมเสียงหวาน และทำในห้องที่เย็นปั้นอย่างตั้งใจ สาเหตุที่สนใจวนการเรียนทำขนมนั้นคิดว่าตนเองนั้นมีหน้าร้าน คือร้านขายของกิ๊ฟช็อปเล็กๆ แต่หากว่าเรานั้นเพิ่มในการทำขนมขายบ้าง จะเป็นการเพิ่มรายได้อีกหนึ่งอย่าง เพราะว่าความตั้งใจ การเป็นแม่บ้าน เราจึงควรทร่จะคิดหารายได้ด้วยตนเองด้วยดีกว่าการที่เรานั้นนั่งอยู่บ้าน รอขายของอย่างเดียว 

   เลือกการทำขนมโมจิ เพราะว่าในส่วนของขนมโมจินั้นเราเองทำได้ไม่ยาก ขั้นตอนไม่เยอะและเก็บได้นาน ขายได้ในช่วงของเทศกาลของการไหว้ตรุษจีนและนำไปเป็นของฝากผู้ใหญ่ซึ่งหากว่าอร่อยคุณค่าดีก้อนใหญ่ ราคานั้นก็จะสูงตาม กลิ่นหอมนั้นทำให้กระตุ้นในส่วนของน้ำย่อยของคนนั้นออกมาได้ 

   โดยส่วนตัวนั้นชอบมาก ติดกระเป๋าทุกครั้งเมื่อเดินทาง การทำขนมนั้นจะต้องทำบ่อยเพื่อที่จะฝึกฝีวือของตนเอง แล้วเรานั้นจะสามารถที่จะรู้ในส่วนของวัตถุดิบ ขนาดหรือว่าจำนวนที่ใส่ได้เสมอ ลองทำในสิ่งที่เรานั้นชอบ เราจะทำได้ดีเลยทีเดียว เพราะความตั้งใจอะไรเราชอบจะต้องเต็มร้อยแน่นอน