สักครั้งในมุมมองของคำว่า "อาหารกับศิลปะประกอบกันได้อย่าลงตัว" 🦀แม่ไข่ไก่หลง

จับและทานกินและเคี้ยวคือความอร่อย

ราดด้วยน้ำพริกลงน้อยๆ หากว่าไม่ชอบจัดจ้าน

นำมาจากสัตว์นานาธรรมชาติสรร

ต่อหน้าสร้างสรรค์สิ่งที่งดงามในความอร่อยไป

หอมกลิ่นที่จรุงมากฟุ้งเกินนับได้ อร่อยพร้อมกันไป เหลือเพียงได้ในความงาม 

    ในทุกการเดินทางของสิ่งที่สร้างเรามาดูในส่วนของอาหาร มีในส่วนของสิ่งที่สรรหามาหลายอย่างในมุมมองของความหลากหลาย สิ่งแรกที่ได้คือการนำในส่วนของอาหารหลายอย่างยั้นมาประกอบกันไป มองให้ต่างมุม มองให้ได้และเหมาะสม แต่เมื่อหลายอย่างเปลี่ยนไป การคงที่และความสดใสจะนำมาได้ดีและสื่อสารเข้าถึง 

   ก่อนที่ทุกอย่างนั้นจะกลับมา ความสมบูรณ์นั้นจะลงตัวได้ ด้วยเพราะว่า การสร้างหากว่าเรานั้นไปในส่วนของร้านอาหาร และได้เห็นว่าร้านต่างไป นั้นมีการทำอาหาร เหมือนกัน อย่างเดียวกัน แต่ว่ามีอีกในส่วนของหนึ่งร้านนั้น เขายังคงสร้างในหลากหลายมิติ คือ สร้างมุมสร้างมุมให้ความเข้าใจ จนนำมาสู่การสื่อสาร หากความรักโต้แย้งหลายอย่างได้ จะยังคงมากกว่าที่มองอย่างมุ่งหวัง

   เราเองเคยไปทานอาหารในส่วนของร้านหนึ่งตอนนั้นเรามองว่ายากมากที่จะไปในส่วนของร้านนั้น พยายามไปพยายามเดิน แต่สุดท้ายแล้ว เราเห็นว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นใช่เลย ในด้านของความสุข และการสื่อสาร ก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินความรักความเข้าใจหรือสิ่งที่ทำได้มากกว่านั้นจะยังคงอยู่ได้ยิ่งกว่าที่เห็น ไม่เคยมีใครต้องการสิ่งที่ไม่ดีให้กับตนเอง อย่ามองความสุขก่อนที่จะเดินผ่านเส้นทาง 

   เดินในทางที่เรานั้นชอบ เดินในสถานที่บอกว่าให้รางวัลตัวเอง รางวัลของความสุขจะอยู่ได้อย่างแน่นอน การเดินทางของทานแล้วจะอร่อยเผ็ดร้อนทานกับข้าวสวย การทำอาหารนั้นจะสร้างความสะดวกสบายให้กับคนที่ทานอาหาร ทานอย่างสุข สุขที่ได้ทาน อร่อยแต่ว่าไม่ได้บ่อยเพราะคนเรานั้นไม่ได้มีเวลาว่าวเยอะเลย