ประตูแห่งความสุข เหมือนทะลุเข้าไปในโลกของความสงบ "สถานที่ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน (วัดพระธาตุทรายทอง)

สถานที่แห่งนี้คือประตูแห่งความสุข คนหลายคนนั้นมีความทุกข์จากใจมาที่นี่ 

เมื่อรถลอดผ่านไปใจจิตตรึง  เข้าบ้านกุฏิที่ตนนั้นจองหนเพื่อที่จะบำเพ็ญเพียร

ยิ่งใหญ่อากาศนั้นได้ในความสุข  มองอย่างไม่มีมุมลุกเพื่อที่จะสร้างสรรค์ 

งดงามเหมือนที่คิดในเรื่องที่เรานั้นฝ่าฟัน  เสมอเหมือนในความรักที่แน่นนอนในความจริ

   เรื่องราวของเรานั้นไม่ได้มีหลายครั้งให้เรานั้นได้คิดหรือว่ามีการกลับไปปรับเปลี่ยนในหลากหลายส่วน ก่อนหน้าที่เส้นทางของเรานั้นคือชอบมากในการที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปเพิ่มในส่วนของบารมีให้กับตนเอง บารมีนั้นคือบารมีที่สามารถที่จะสร้างได้ด้วยตนเองเสมอ กี่ครั้งของการเดินทางกี่ครั้งของความสุข ไม่มีสิ่งไหนที่เรานั้นจะสามารถที่จะเปลี่ยนเส้นทางนั้นได้ตลอด 

    เมื่อเดินทางถึงในส่วนของจังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นเราเองเดินทางไปยังวัดพระธาตุทรายทอง ในตอนนั้นคืออยู่ไม่ไกลจากบริเวณของบ้านของผู้เป็นแม่ทางธรรมของเรา อยากจะบอกว่าน่าจะเป็นครั้งแรกที่เรานั้นได้เดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งในการที่จะแก้ในส่วนของของที่มีคนนั้นต้องการที่จะทำร้าย ทำใส่ จึงได้มาทำในส่วนของพิธีแก้ หากว่าเรานั้นถามว่าเชื่อไหม บางอย่างเราเองเคยทำและเป็นได้อย่างที่เรานั้นคิด 

  ตอนนั้นมีคนต้องการที่จะแกล้งและทำร้ายเรา  แต่เมื่อเรานั้นไปถึงเขากลับทำไปแล้ว เราเองไม่ได้สนใจ เรานั้นทำหน้าที่ของเรานั้นให้ดีที่สุด และมีการเสริมในส่วนของเรื่องความเชื่อของการสวดมนต์และสร้างในส่วนของบารมีให้กับเรา ด้วยการจุดธูปและเทียนที่มีจำนวนพอสมควร เพื่อที่จะทำพิธีจากนั้นเราทำมากกว่าสองอาทิตย์จนถึงวันในการที่จะทำกิจกรรม 

  การอ้อนวอนหรือว่าขอในส่วนที่จะเป็นไปได้ให้มันนั้นลุล่วงไปด้วยดี เรานั้นมีความมั่นใจและมีความสุขมากขึ้น แล้วพอวันนั้นมาถึงทุกอย่างนั้นเป็นอย่างที่เรานั้นมีความตั้งใจอย่างมาก   สีสันอย่างที่เรานั้นตอบ คือความชอบที่มุ่งหว้งให้เรานั้นสร้างในส่วนของความสุข  จนทำให้สิ่งที่เรานั้นไม่คิดคือ มีคนนั้นมาร่วมด้วยความสนใจจำนวนมาก หากว่าเรานั้นลองคิดว่าการที่จะมีในส่วนของการสัมนาสองแผ่นดินนั้นคนเรานั้นจะมารวมกันอย่างมากหรือไม่ มีการรับชมฟรี ฟังสัมนาไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย จากนั้นยังได้ทานอาหารฟรี อาหารเบรค อาหารที่หาทานได้ยากจึงทำให้มีผู้คนนั้นมารวมตัวกันจำนวนมากจนต้องได้ยืน เยอะมากที่สุดยิ้มเลยเรา 

   การก้าวเดินเข้าไปในความเข้าใจที่เรานั้นตัดสินใจแล้ว ยากมากที่เรานั้นจะเดินกลับออกมา เพราะว่าเมื่อเวลานั้นมาถึงเราเองจะสามารถที่จะใช้ชีวิตนั้นได้ปกติเพราะว่าความเคยชิน หากว่าเรานั้นรักใครเรานั้นแนะนำให้เขานั้นมาจัดที่จัดทางของชีวิตของตนเองให้ได้ดีที่สุด