"ประวัติศาสตร์ต้องจารึก" ดินสอปักเข้าไปในก้นของเด็ก 11 ขวบ" เพราะว่าเพื่อนนั้นแกล้ง สื่อสารที่มากกว่าการกระทำ

สิ่งที่คาดว่าเป็นไปไม่ได้กลับเป็นไปได้เสมอ เรื่องราวของเด็กๆ นั้นมีความแตกต่างมากกมาย 

สื่อสารประสบการณ์ใหม่นั้นเข้าใจและไต่ถาม ดินสอคือสิ่งที่ใช้ในการเขียน

แต่ว่าด้วยความไร้เดียงสาของเด็กได้ในความหมาย ประกอบกันทำให้เกิดมหันตภัย 

กลายเป็นสิ่งที่สร้างเรื่องเลวร้ายให้คนเรานั้นประสบพบและเจอกัน

 สิ่งที่เด็กๆนั้นเล่นอาจจะนำมาสู่หายนะหรือว่าความหวาดกลัวที่ไร้การควบคุม

   หากการสื่อสารที่เรานั้นคาดหมาย มุ่งส่งประสานไปในส่วนของสิ่งที่เรานั้นเข้าใจ มากกว่านั้นคือ เส้นทางของความสุขเข้าใจและเข้าถึง กี่เส้นทางที่เรานั้นประสบความสำเร็จ เราจะมาเจอในข้อความก่อนหน้าที่เราพบ เขาบอกว่าหากว่าไม่มีใครเข้าใจในส่วนของสิ่งที่ประสบ เราจะพบข้อความอย่างหนึ่ง เราเองอาจจะบอกว่าเด็กนั้นไม่สามารถที่จะสื่ออะไรได้มากกว่า ก่อนหน้านั้นเราจะเห็นว่าเด็กนั้นเล่นด้วยความไม่รู้ และสิ่งที่นำมานั้นรู้ได้ไม่เท่าถึงการณ์  ว่ามันจะเกิดอันตรายนั้นหรือไม่ 

   เหมือนเรื่องที่จะมีการเล่าให้ฟังในตอนนี้คือ ในตอนที่เด็กนั้นกำลังเล่นในส่วนที่แปลก คือต้องการเพียงความสนุกในการที่จะแกล้งเพื่อน จึงเริ่มในการนำดินสอของตนเองนั้นออกมาตั้งในเก้าอี้ของเพื่อน เมื่อนำดินสอนั้นมาวางทำให้เกิดในส่วนที่เรานั้นเรียกว่า สิ่งที่จะทำให้เพื่อนนั้นเกือบที่จะเสียชีวิต พอมีการตั้งไว้แล้วเพื่อนคนนั้นเดินมาเพื่อที่จะนั่งในเก้าอี้ เมื่อนั่งลงไปอย่างแรงนั้นทำให้ดินสอนั้นทิ่มลงไปที่ก้นของเด็กคนนั้นพอดี ทะลุเข้าไปอย่างลึกมากกว่า 12.4 เซนติเมตร จนทำให้ถูกนำตัวส่งในโรงพยาบาลนั้นทันทีทันใด ร่างกายที่ต้องการเข้าใจมาก 

    ความจริงของการเกิดเรื่องกับเด็กนั้นมีหลากหลายในส่วนของรูปแบบที่มากกว่าเสมอ ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมจะต้องสื่อประสบกับสิ่งที่ค่อนข้างจะสร้างในส่วนของความเข้าใจ กี่ครั้งที่เรานั้นคิดว่าไม่น่าจะเกิดแต่กลับแสดงความรุนแรงนั้นมากกว่าเสมอ เหมือนการที่เด็กนั้นเขียนดินสอ เขียนไปเขียนมาทิ่มในส่วนของใบหน้าของเพื่อนทะลุเข้าไปยังสมองเพราะว่าดินสอนั้นมีความแหลมอย่างมาก 

   ไม่มีใครเข้าใจในส่วนของความคิดเด็ก เด็กนั้นมีความสนุกสนานและต้องการที่จะเล่นเพียงเท่านั้น แต่เมื่อเรื่องราวนั้นผ่านไป เส้นทางที่เตรียมการนั้นจึงมีสิ่งที่ค่อนข้างจะแตกต่างเสมอ อย่าคิดว่าสิ่งที่เล็กน้อยนั้นจะนำมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพราะว่าความสุขนั้นอาจจะเพียงไม่นาน และนำมาซึ่งเหตุการณ์ที่น่ากลัวเสมอ