"การครอบผู้ป่วย" พิธีกรรมความเชื่อชองชาวภูไท การรักษาผู้ป่วย

นอนนิ่งแขนขาไม่มีแรงนั้นค่อนข้างยาก 

หมอศิริราชยังสงสัยในสิ่งที่เห็น 

จู่ๆ ร่างกายที่เคยเดินและวิ่งเล่น

กลับล้มลงอ่อนปวกเปียกทั้งกายใจ

ไม่สามารถจะเดินและเหินได้ 

พยายามเดินตาอไปยังจุดหมาย 

ต้องเพิ่งในส่วนของการครอบด้วยหมอชาวบ้านไป  ลองให้มันสุดทุกอย่างไปตามที่ตนนั้นเชื่อกัน

   เชื่อว่าทุกคนนั้นมีความคิดที่เหมือนกันไม่ว่าจะเจอในส่วนของหลายอย่างในแบบไหน ก็ต้องทำให้หมดทุกอย่างไปให้สุดในทุกการ แต่อย่างไรแล้ว สิ่งที่มีค่าคือการที่จะเก็บในสิ่งที่เราน้้นบอกว่าได้อย่างแน่นอน เหมือนอย่างที่เราเองนั้นเจอมาตั้งแต่เด็กคือ การรักษาในหลากหลายอย่าง รักษาในแบบที่เรานั้นควรแยกและติดตาม

   อย่างเรื่องของการรักษาในแบบของหมอทางที่เรานั้นเห็นนั้นคือ รักษาที่สถานที่ทางการแพทย์สมัยใหม่ ทำตามขั้นตอนหาในสว่นของสาเหตุของคนป่วยว่าเพราะอะไร แต่สุดท้ายแล้วคำตอบคือไม่รู้เพราะอะไร หายดีหมดแล้วหากว่าเรานั้นรักษาในแบบนี้กับคนอื่น 

   ในส่วนสุดท้ายนั่นคือวิธีการครอบ ครอบในทุกอย่าง นำขันธ์ห้านั้นมานั่งคุยกับบรรพบุรุษซึ่งในความเชื่อของชาวภูไทนั้นจะนำในส่วนของดวงวิญญาณนั้นมาไว้ที่บ้าน เรียกกลับมาได้ด้วยการขอเปิดทางเจอกับดวงวิญญาณที่ชื่อนั้นชื่อนี้ จากนั้นจะมีการคุยกับดวงวิญญาณ หรือคุยกับบองรักษาที่มีการสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน ว่าต้องการให้ทำอะไรขอปล่อยดวงวิญญาณที่มีการทำให่ได้รับในการเจ็บป่วยบ้าง 

   ในทางการพูดคือตกลงกันนั่นละ ตอนนั้นสิ่งที่พอจะจับใจความได้นั้นหมอส่องบอกว่า ของรักษาของบรรพบุรุษนั้นต้องการคนที่จะสืบทอด แต่ว่าเมื่อเวลานั้นล่วงเลยมากลับไม่มีใครมารับ ไม่สนใจที่จะกระทำต่อไป เพื่อเป็นการดูแล จึงทำให้โกรธ จึงได้กระทำต่อผู้เป็นภรรยา แต่ว่าทำอะไรไม่ได้ลงใส่ลูกสาวคนโต อาจจะเพราะจิตอ่อน

  ในการทำพิธีนี้คือพิธีกรรมที่เรียกว่า การครอบผู้ป่วย ให้ผู้ป่วยนั้นนอนหันศรีษะมาจากนั้นจะจุดเทียนและยืน นำเทียนน้้นหยดใส่ลงไปในถาดที่มีการใส่น้ำมนต์ และวนเทียนไปมารอบผู้ป่วย ครอบในสิ่งที่ไม่ดีนันให้ออกไป คงเหลือไว้แต่ในสิ่งที่ดีทำให้ผู้ป่วยอาจจะมีอาการดีขึ้น 

  ส่วนคนรอบข้างนั้นก็นั่งมอง ประมาณเกือบชั่วโมงในการทำถือว่านานมาก จากนั้นก็จะต้องให้หมอรักษามาเกยจ๋าดูว่าต้องการอะไรให้ทำอะไรบ้าง 

   จริงแล้วสิ่งที่จะช่วยให้คนที่อยู่รอบข้างดีขึ้นนั้นก็จะต้องทำในส่วนของวิธีหลายอย่างเผื่อว่าจะหายหรือว่าดีขึ้น แต่สิ่งเหล่านี้นั้นไม่มีใครที่จะพิสูจน์ได้เลย ว่าได้ผลจริงหรือไม่ ต้องใช้การฟังระยะยาว 

     หลังจากนั้นคือสิ่งที่ใช้ในการเลี้ยงอาหารสำหรับวิญญาณหรือสิ่งที่อยู่รอบ เรานั้นเชื่อว่าการที่เรานั้นจะทำอะไรก็ตาม หากว่าความต่างที่มาหรือสิ่งที่เรานั้นไม่รู้ เราจะต้องเคารพและยินดี แต่ก่อนหน้านี้นั้นเรายังเสมอในสิ่งที่สร้างมุมมองและคุณค่าตาลอด ในส่วนของสีสัน เรื่องราวยังคงสภาพที่แตกต่างด้วยกันตลอดมองหนทางให้มีค่าและเสมอเหมือนในทุกเรื่องราว ไม่มีใครบอกได้ว่าสิ่งไหนดี สิ่งไหนถูกต้องทั้งหมด ต้องมีทั้งดีและดีระดับปานกลาง อยู่ที่เรานั้นเอามาตรฐานอะไรช่วยในการวัดเท่านั้นเอง