มาจากตำนานความรักที่มาพร้อมความเจ็บเสมอ "ถ้าจะรักต้องพร้อมที่จะเจ็บ"

นิ้วมือข้างซ้ายวางไว้ในส่วนของหัวใจ 

สื่อประสานถึงความหมายว่าห่วงหา 

ทุกชีวิตต้องเดินตามกาลเวลา เชื่อว่าเส้นทางนั้นดีเสมอควร ชีวิตเสมอควรด้วยเส้นทางที่เลือกไป

เส้นทางของรักมีหลายแบบ อาจจะเพราะว่าชมในว่วนของแถบความสดใส กี่เท้าที่เรานั้นสร้างขึ้นไป สุดท้ายใจที่โหดร้ายของหญิงงาม 

   ไม่มีรักใดไม่เจ็บ ไม่มีรักใดสร้างความสุขเสมอ  เส้นทางที่เดินเผชิญกับสายตา ห่วงหาและห่วงใยใกล้เส้นเดิม กี่ครั้งที่เรานั้นต้องเดินถือเรื่องราวที่สุดปรือเหนือกาลสถานที่ เราเองเคยมีความรักในตอนเด็กคือความรักของพ่อและแม่ พ่อแม่มอบคงามรักให้เรา แต่หลังจากนั้นเราจะมอบความรักให้กับคนอื่นได้ เรานั้นต้องรู้จักมอบความรักกับคนอื่นก่อน 

    รักที่มอบให้คนเรานั้นได้ไม่เท่ากันบางคนส่งความรักไปถึงในส่วนของเส้นทาง ที่เดิน อาจจะใกล้บ้างไกลบ้าง แต่สุดท้ายแล้วเราจะพบกับทุกอย่าง ของความจริงในโลก 

   ตำนานหญิงสาวที่มีเส้นทางในการเดินทางไม่ว่าจะไปไหนมาไหน เราจะเห็นชีวิต ที่รอคอย หญิงสาวที่รอคอยชายหนุ่มมานานแสนนาน สุดท้ายแล้วเขานั้นจะรอเรื่อยไปจนกลายเป็นหิน หินที่รอคอยคนรัก หินที่ปรารถนาจะมอบความสุข หินนั้นถูกเปรียบกับหัวใจ ว่าหัวใจของคนเรานั้นต่อให้เป็นหินใหญ่ขนาดไหน เมื่อถึงกาลสุดท้ายแล้วใจที่ว่าแข็งนั้นก็อ่อนลงได้ 

   เปรียบเทียบได้กับใจของคน คนเรานั้นมีใจแข็งเหมือนหิน แต่หินนั้นมีวันที่จะกร่อนลงได้เหมือนกัน เมื่อมีการหยดของหินลงบ่อยครั้ง สุดท้ายแล้วหินนั้นก็จะกร่อนกลายเป็นร่องรอยของหยดน้ำนั้น  ทุกสิ่งมีกาลเวลาของมันเสมอ ใครที่เข้มแข็ง ตำนานที่เรานั้นได้มีโอกาสเดินทางไปยัง

  ฮ่องกง ในฮ่องกงนั้นมีหญิงสาวที่เดินทางมารอชายหนุ่มที่เป็นคนรักของตนเอง รอนานจนเช้าเย็นผ่านไปหลายวัน หลายคืนจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี สุดท้าย แล้วเขาก็ต้องสละชีวิตตนเองเพราะว่าความซื่อสัตย์ในรัก จึงมีการกล่าวว่า ความรักคือความเจ็บปวด ใจที่แข็งแรง จึงได้กล่าวว่า หนทางที่เดินไปนั่นคือ ถนนแห่งคู่รัก เพื่อเป็นการเตือนในส่วนของความรัก พร้อมความเจ็บ แต่ความรักคือความสุขหากว่าเรานั้นรักอย่างถูกวิธี หรือถูกขั้นตอนอย่ารอรักทั้งที่เรายังไม่สามารถจัดการกับชีวิตของตนเองได้ หากผิดหวังในรักมันหมายถึงชีวิตทั้งชีวิตต้องสูญไป