"บองแอม" สลับรสชาติของหวานที่ไม่หวานเค็มมีจริง แต่ทานของคาวหวาน

หากว่าตัวเราต้องการในส่วนของความหวาน 

ในตำนานของหวานที่มีชื่อเล่าถึง

บองแอมเซียมอร่อยพร้อมตามีตำนาน 

มีสิ่งที่เรานั้นต้องการตามสายตามอง 

ฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอดเสนอ 

มีวุ้นที่ตนชอบฝึกปรือเสมอที่เห็น 

ผสมหันราดด้วยกะทิใส่นมหวั่น 

ชวนกันอร่อยประสาน หอมละมุนยิ่งหยุ่นใจ

   ของหวานตามความจริงนั้นเราชอบมาก ชอบที่จะมองหรือว่าจะมานในส่วนของขนมหวานที่เรานั้นมาเจอ หากว่าวิธรทำในตอนนี้ ที่บ้านของเรานั้นเรียกกันว่าขนม  

   การซื้อขนมจะใส่ถุงเลย แต่พอมาที่นี่ การทาน "บิงแฮม" หรือแปลว่าแต่พอเรานั้นชิม เลือกเสียเต็มแก็เลย อยากทานอันไหน คือเรานั้นสามารถที่จะทำตาม พอมาถึงทุกคนนั้นบอกเราว่าใช่น่าจะอร่อยนะ หวาน 

   เป็นที่มาของคนหิวและไม่ได้ทานในส่วนของหวานนั้นนานมาก จึงเริ่มในการลองกิน มีเม็ดขนุน วุ้นกะทิ ฝอยทอง เมื่อเรานั้นชี้ ที่บ้านเรานั้นจะมอบให้แต่ละถุงหรือว่าถามเรานั้นว่าต่องการแยกจากกันหรือว่ารวมกัน

   สิ่งที่เขานั้นใส่ให้เราคือ ใส่แก้วพลาสติก พอเห็นเขาหยิบเรานั้นเริ่มมองแล้วไม่ใช่แล้ว จะได้อย่างไร ทำไมใส่แก้ว หันมาถามเขาบอกว่าใส่แก้วนี่ละ มากกว่ากว่านั้นคือใส่น้ำแข็งให้เราด้วย นอกจากนั้นยังนำในส่วนของกะทิสดราดลงไป ตอนนั้นได้แต่ยืนมองและงง จะนำมาผสมกันทำไมเพราะอะไร 

  สิ่งที่เรานั้นชี้แต่ละอย่างนั้นไม่ได้แยกกัน แต่นำมารวมกัน ตักใส่หมดเลยในสิ่งที่เรานั้นไม่กิน ช้อนนั้นตักเร็วมาก มองเหมือนกันกับการแถมที่เรานั้นไม่ต้องการ ตักตามใจของเราหากว่าต้องการอะไร ราคานั้นคิดคือถ้วยละ 2500 เรียล  เราเองก็มองคิดในใจว่าหากว่าเราน้้นจะมองจะไม่ยอมทร่จะให้เขานั้นผสม แต่เขานะ้นมองเราว่าเราแปลก 

   มาดูในสิ่งที่ได้ คิดในใจว่าทำไมต้องใส่ กะทิ และยังมาใส่นมข้นหวาน ราดงา แต่ลพอย่างอยาากจะร้อง เพราะว่าต้องการที่ไม่ผสม แต่ว่าคิดคำยังไม่ออก เขานั้นจับผสมกันทั้งหมดเลย 

   เหมือนการกินของหวานจริง ตามความหมาย เราเลยได้กินซด แต่ปรากฎว่ามันไม่หวาน จะมีความเค็มผสมกันอยู่ แปลก อาหารที่เรานั้นทานคือความหวานนั้นมาเต็มแต่หากว่าเรานั้นไม่ได้เน้นความหวาน เรานั้นจะเลือกในส่วนของขนมหวานอย่างเดียว เขาบอกว่าต้องใส่ น้ำแข็งอย่างไร 

  ของหวานที่เหมือนกันชื่อเรียกเหมือนกัน แต่การทานนั้นมีความแตกต่างกันอย่างแน่นอน กี่ส่วนที่เรานั้นคงที่ ไม่ใช่ ไม่มี ไม่เหมือน ทุกก้าวที่ดรานั้นเดินจะสื่อผสมกันผสานเส้นทางเดิน วันนี้เรานั้นอาจจะยังไม่ได้ แต่จะได้เองในกาลต่อมา