"เจ้านกการเวก" นกกินลมนับเป็นนกที่บินสูงและเสียงไพเราะ นกในตำนานปรากฏในไตรภูมิพระร่วง ไม่ได้เจอได้ง่ายในธรรมชาติ

การเวกคือชื่อเรียกที่คนคุ้นหู 

เชื่อกันว่าเจ้าเคยอยู่อาศัยในป่าหิมพานต์นั้น

วิทยาศาสตร์บอกว่าเจ้าคือนกปักษาสวรรค์ 

มีขนสวยงามพบในแถบนิวซีแลนด์ออสเตรเลีย

วันนี้เจ้าบินมาเพื่อให้เห็น และยังเป็นนกที่สวยไร้คนมองหา การเวกเสียงไพเราะบินสูงมา 

เรารักและมองเจ้าไม่คลาดสายตาเพราะงดงาม

   ยากหนักที่เรานั้นจะได้เห็นในส่วนของนกการเวกบินมายังบ้านเรือน ก่อนหน้านั้นอาจจะเป็นเพราะว่านกนั้นอยู่ในป่าจริงแต่เมื่อมนุษย์นั้นมีการสร้างบ้านเรือน เพื่อจะอยู่อาศัยจึงทำให้ลุคล้ำเข้าไปในดินแดนของเจ้านกน้อย มองสายน้ำ มองป่าเขา และมองชีวิตน้อยๆที่ต้องที่อยู่ที่ใหม่ 

    นี่อาจจะเป็นสัญลักษณ์บางอย่างว่าทำไมเรานั้นถึงได้เจอในส่วนของนกที่จะปรากฏในวรรณคดี  นกการเวกนั้นมีการเล่าเรื่องไว้ในสวนของตำนานหลายเรื่องในวรรณคดี เรื่องแรกนั้นคือ ไตรภูมิพระร่วง และต่อมานั้นคือวรรณคดีพุทธศาสนา ชีวิตของนกชนิดนี้นั้นมีการกล่าวว่าอาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์ เสียงไพเราะที่นกนั้นเปล่งเสียงออกมานั้นทำให้เหล่าสัตว์หลายๆ ชนิดนั้นต้องหยุดเพื่อที่จะฟัง  

    ปักษาวายุภักษ์ หรือว่าจะว่าคือนกกินลม  หรืออาจจะเคยได้ยินบ่อยนั่นคือมีการนำมาตั้งเป็นชื่อของคนนั้นคือ ปักษาสวรรค์บ้าง การเวก คือความหมายเดียวกัน 

     ในไตรภูมิพระร่วงนั้นเราเคยอ่าน บอกว่านกการเวกนี้ ขนของนกนั้นสามารถที่จะกลายเป็นทองคำได้เลย เมื่อมีการเปล่งเสียงนั้นสัตว์ทั้งหลายนั้นต้องหยุดเพื่อที่จะฟังจึงเสียงใสและไพเราะทั้งป่า 

     พอมาในทางของพระพุทธศาสนานั้นพระพุทธเจ้านั้นได้บอกว่า เสียงของพระพุทธเจ้านั้นถูกเปรียบว่าเหมือนเสียงของนกการเวก และในคัมภีร์บางอันที่ชื่อว่าคัมภีร์ปัญจสุทนี ได้มีการระบุว่ากินน้ำของมะม่วงสุกนั้นเพื่อที่จะเป็นอาหาร 

  แต่สำหรับเรานั้นเห็นเจ้านกการเวกน่าจะเป็นครั้งแรกเลยสนใจเก็บภาพไว้ เธอเหมือนหญิงสาวไว้ผมเปียใส่ชุดนักเรียน สวยงามสวยสีดำนี้ดำขำสวยสดใส  มีความเป็นอิสระมากในการที่จะบินไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระไร้การควบคุม 

    วัฒนธรรมนั้นให้ความสำคัญกับนำการเวกอย่างมาก อาจจะเป็นเพราะการหลงในเสียงและความไพเราะ ไม่แปลกเลยว่าทำไมจะได้รับการยกย่องเพราะความงามและความน่ารัก

   นกที่เรานั้นเคยเจอมีหลายชนิด ในส่วนของนกการเวกนี้ มีลำตัวที่สั้นกลมน่ารัก หัวตุ้มๆ และไม่ค่อยตื่นตัวนิ่งบ้างแต่ก็มองดูแล้วสุขุมหน้านั้นจะชูขึ้นด้านบนไม่สนใจในการพูดคุยของเรา ทุกการเคลื่อนไหวคือความสุขของการมองอย่างแท้จริง