"แสงแรกของวันใหม่" ไอหมอกยามเช้าของภูกระดึง เส้นทางที่ยิ่งใหญ่พร้อมหนทางอันยาวไกล

แสงแดดยามเช้าของวัน  เชื่อมสัมพันธ์เหมือนที่อย่างนั้นได้อย่างเหมาะสม 

ชีวิตเส้นทางที่เดินนั้นอย่างมั่นคง  เราทุกคนนั้นต่างรอและซื่อตรงในความเข้าใจ

ตอนเช้ามืดคนเรานั้นต้องตื่นและเดินออกไป ป่ายปีนเพื่อที่จะได้มาซึ่งความสวยงาม

เมื่อไปถึงต่างคนต่างนั่งรอ เวลาที่จะเห็นแสงที่หลากหลายส่อประสานสู่สายตา

สวยงามสดใสและดูได้อย่างภาคภูมิสายตา  และเลื่อนสู่เวลาในเส้นทางที่หลากความเมตตาดี

     ทุกเช้าของทุกวันเรานั้นไม่ได้เดินไปในเส้นทางที่หลากหลาย  ต่อเส้นทางเสมอนั้นกระทำอย่างไม่คาดสายตา เร่งมาเพื่อสู่ความสุขสายตาที่สวยงามและคงคุณค่าต่อไป  ไม่มีใครสามารถที่จะมองในส่วนของความพยายาม ไม่ได้มีเส้นทางที่เรานั้นเห็นในความหมาย มีชีวิตในเส้นทางอีกมากมาย เพียงหยุดพักแค่วันวาย สบายสักวันในชีวิตของเราเอง 

   ก่อนหน้าที่เรานั้นตั้งใจคือการเดินทางเพื่อที่จะขึ้นไปในจุดสูงที่สุดเพื่อที่จะทำให้เรานั้นได้เห็ในเรื่องของความสวยงาม นั่นคือการเห็นในส่วนของดวงดาว บนยอดของภูกระดึงนั้นเราใช้เท้าทั้งสองของตนเองนั้นเดินขึ้นมาเพื่อที่จะดูในส่วนของดสงอาทิตย์ขึ้น   สวยงามด้วยสิ่งที่เรียกว่าไอหมอก 

       ตีห้าของวันใหม่ ที่หลากหลายได้สื่อสาร ด้วยแสงแดดที่ส่องประกายเรื่องราวที่มากมายนั้นสื่อสารเสมอในทุกเส้นทาง  เรามองเห็นในส่วนของต้นไม้ ที่ส่งผ่านเรื่องราวใหม่ได้โศกสรร  อีกอย่างคือชีวิตที่เดินต่างส่งผ่านไป  ในส่วนของสายน้ำที่เรานั้นเห็นคือเรื่องราวขิงเส้นทางที่เห็นในการสื่อประสาน มีช่องลม ช่องผ่านเสมอเมื่อมีในส่วนของเส้นทาง อีกอย่างนั้นสว่างไสว หลากหลายในส่วนของเส้นทางที่มา  

     ก่อนหน้านั้นเราอาจจะเห็นว่าในส่วนของเงาบางอย่างที่สื่อขึ้นมาจากที่เรานั้นเห็นคือความงดงามที่เรานั้นเห็น  ตอนเช้ามืดนั้นเราคงจะไม่เห็นอะไรเลย นอกจากไอหมอกที่เลือนลาง แม้แต่ในส่วนของต้นไม้  เรานั้นถือว่าอากาศด้านบนนั้นหนาวยิ่งกว่าอะไร หนาวจนทิ่มเข้าไปในกระดูกเพราะว่าในส่วนของอากาศด้านบนนั้นคือว่าติดลบเพราะว่าหนาวมาก

    แสงอาทิตย์ในยามเช้านั้นทยานขึ้นมาในส่วนของท้องฟ้า  ที่ตอนนี้นั้นสูงมากที่สุดจากน้ำทะเล  แต่น่าจะเป็นในส่วนของครั้งแรกในการที่เรานั้นจะเห็นในส่วนของต้นไม้ ที่เลือนลางหายไป  ทุกอย่างนั้นไม่สามารถที่จะสร้างในส่วนของแสงสว่างกันเลย เมื่อมีแสงอาทิตย์นั้นขึ้นทางทิศตะวันออกนั้น สิ่งที่เห็นคือแสงสว่างสีส้มสวย ที่ส่องมาทางด้านหน้า ที่มองแล้วสวยงามในวันหนึ่ง

     เมื่อเรานั้นเดินทางมาที่นี่ บางคนนั้นอาจจะมองว่าเรานั้นทำไมต้องขึ้นไปบนยอดภูกระดึงอย่างแน่นอน เพราะว่าในระยะทางที่เรานั้นเดินขึ้นมานั้นต้องมีด้วยในเรื่องของความหพยายามอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หลังจากนั้นเมื่อเรานั้นได้มอง เราจะมีความสุขในวันแรกของวัน สีสันในส่วนของความสุขนั้น ต่างจากที่เรานั้นมอง แต่จากนั้นเราจะเห็น

     เพื่อนในเส้นทางที่เรานั้นพบเจอ  เราอาจจะเจอในส่วนของต้นไม้ที่เรานั้นเห็นแตกต่างกัน มีจำนวนในส่วนของบุคคลนั้นจำนวนมากที่มีการมาตั้งรอในส่วนของกล้อง และอุปกรณ์ต่างๆ ในสิ่งที่เรานั้นเห็นอย่างหลากหลาย  ชุดและเสื้อผ้าที่มากนั้นเราจะเห็นว่าคนนับพันนั้นมายืนรอในยอดของการชมพระอาทิตย์  หากว่ามองไปในส่วนของด้านหน้านั้นเราเหมืรอว่าสิ่งที่เรานั้นเห็นนั้นเป็นสายน้ำ เพราะว่าไอหมอกนั้นยังส่องประกายอย่างหลากหลาย ไม่มีสิ่งไหนที่จะมองหรือว่าบอกในส่วนของความสุขที่หลากหลาย

     หน้าผาที่สูงชัน แต่ว่าเรานั้นมองไม่เห็นในส่วนของด้านล่าง ชัดเจนสวยงามและน่ามอง แต่ว่าสิ่งที่เรานั้นรอคอยคือส่วนของความน่ากลัวที่เรานั้นหาได้ยาก   หากว่าเรานั้นตกลงจากที่เห็นส่วนของความสุขนั้นเป็นในการสื่อสารที่เหมาะสม เส้นทางความสุขที่เรานั้นต่างชื่นชม  ขอเพียงเรานั้นสู้และเหมาะสมในทุกการเดินทาง 

     ความหนาวนั้นยิ่งทำอย่างไรนั้นจึงต้องมอง ส่วนร่างกายนั้นยังคงเหมาะสมในสถานที่มากมาย หลากหลายในส่วนของความสุข  ทุกครั้งที่เรานั้นมีความสุขในส่วนของเส้นทาง จะต้องประสานในความสุขที่ห่างไป สักครั้งในปี เรานั้นจะต้องมาเจอกับความสวยงามในคืนวันที่เปล่าเปลี่ยวและพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงไป