เส้นทางป่ายางพารา สู่ญาดาภูวิว ทิวเขาที่สูงชัน

เลี้ยวขวาเข้าเส้นทางแห่งความสุข 

เส้นทางแนวลุคผจญภัยใต้ร่มไม้

มีทั้งส่วนของป่ายางเรียวรายเสมอกัน

ต้นยางของที่นี่นั้นแตกต่างกันจากบ้านเรา 

ระนะทางกว่าสองกิโลที่ขับผ่าน 

แผ่นดินนั้นประสานไปด้วยกับแหล่งสายน้ำ 

สับปะรดสวนใหญ่โตเรียงสวยงาม 

ก่อนรถปีนขึ้นบ้านที่พักรีสอร์ทยังความเที่ยงตรง 

    เป็นการเดินทางที่ตื่นเต้น สำหรับเราเพราะว่าการเดินทางไปพร้อมสิรินั้นแน่นอนว่าสิรินั้นจะชอบในการพาหลง หรือว่าวนไปมาใสบริเวณนั้น หากว่าเรานั้นไม่ไปตามหรือว่าเลี้ยวไม่ทันนั้นศิริจะทำการเปลี่ยนเส้นทางให้เรานั้นก่อนเสมอ หากแต่คือการเปลี่ยนให้เรานั้นวนกลับไปที่เดิม 

   วันนี้จะมาเล่าถึงการเดินทางไปยังที่พักที่สวยงามบ้าง แต่ว่าไม่มีเหมือนเพราะหากว่าเรานั้นต้องเปลี่ยนในส่วนของสถานที่นั้น จะยากกว่าทุกอย่าง เรานั้นขับรถเข้าไปใช้เวลาในการเดินทางนั้นมากดว่า สิบห้านาที เพราะว่าทางที่เรานั้นเข้าไปเส้นทางค่อนข้างที่จะขับยากด้วยหลุมบ้าง ดินแตกบ้าง ทางสลับซับซ้อนจนทำให้เกิดความสงสัยว่าเรานั้นมาในส่วนของสถานที่ที่ผิดทางหรือไม่ แต่หากว่าเรานั้นขับตามในส่วนของเส้นทางในการไป ตามที่น่าจะมีอยู่ที่เดียวเพราะสวนนั้นเจ้าของน่าจะเป็นคนเดียวกันกับที่เราจะไปพัก 

  การดูสวนยาง หากว่าเรานั้นมองด้านล่างนั้นใช่ต้นยาง มีที่สำหรับกรีดยาง แต่ทำไมต้นนั้นสูงมากเหมือนเรานั้นเข้าไปยังสวนไม้ป่าโล่งมาก ลำต้นนั้นอ่อนไม่อ้วนเหมือนสวนยางบ้านเรา อาจจะเกิดจากการที่มีการตัดในส่วนของกิ้งออกเรื่อยไปจนกลายเป็นต้นที่มีความสูงค่อนข้างมาก

  เส้นทางประมาณ 1 8 กิโล สิริบอกว่าใกล้แล้ว เราจะต้องขับขึ้นหรือว่าขับลงเพราะว่าสูงขึ้นเรื่อยไป หากว่าจะเดินทางต่อนั้นไม่มีถนนหนทางในการไปแล้ว เพราะว่าเรานั้นได้มาถึงในส่วนของยอดเขา และอีกไม่นานเรานั้นจะปีนขึ้นไปยังชั้นบน

   พอเรานั้นมาเห็นในส่วนของป้าย มันทกให้เรานั้นต้องมองในส่วนของป้ายให้เราน้้นขับลง ด้านล่างเพื่อที่จะวนขึ้นไปยังส่วนของชั้นบน ที่มองนั้นอาจจะลำบากสำหรับรถที่มีกำลังในการปีนขึ้นนั้นยากหน่อยน่าจะชันประมาณ 80 องศา นิดๆ 

   ตอนนี้เรานั้นอยู่ด้านล่าง การที่จะขึ้นไปในบ้านพักของเรานั้นต้องเอาใจช่วยเล็กน้อย ด้วยกำลังของรถที่เรานั้นนำมาคือรถกระบะแรงสูง ขึ้นรวดเดียวเท่านั้นถึง แต่หากว่าเรานั้นลงจากรถมีการแนวโน้มถ่วงผิดเซบ้างเพราะว่าสูงมากที่เรานั้นขึ้นมา สูงกว่าเขาที่เรานั้นมองเห็น  

   การได้ขึ้นมาบนนี้นั้นทำให้เรานั้นเห็นได้เลยว่าใช่แน่นอนในส่วนของญาดาภูวิวเพราะว่าด้านตรงหน้านั้นคือวิวของภูเขา สวยงามแม้ในยามเย็น และนี่คงเป็นสาเหตุของในทุกการเข้าพักว่าต้องเข้าในเวลา สี่โมงเย็น และออกก่อนเที่ยงเพราะว่าที่พักนั้นอยู่กลางแจ้งมาก พอแดดออกทุกอย่างนั้นเปลี่ยนแลปงจากอากาศเย็นนั้นร้อนลงไปในทันที 

    การเดินทางท่องเที่ยวที่เหมือนการผจญภัยไปด้วยนั้นยังคงความสุขเสมอ หากว่าเรานั้นยังมีโอกาสมีเวลา เรานั้นสามารถที่จะเดินชมในส่วนของป่านั้นได้อีก  ค่ำคืนที่เงียบงันทุกต่างอยู่ในบ้าน ทานอาหารเงียบๆ และหลับใหลอย่างมีความสุข