จากฝั่งแม่น้ำในการลอยถาดทอง มองทะลุเจดีย์พุทธคยา คุณค่าแห่งควาสุขยามเช้า (อินเดีย)

แสงแห่งวันใหม่นั้นได้เริ่มขึ้น เพิ่มเติมเสริมตึงในความหมาย

กี่เส้นทางของขอบฟ้าบันดาลใจ ทั้งเด็กน้อยเด็กใหญ่ได้เดินทาง

มองข้ามฝั่งไปยังสถานที่ตรัสรู้ เมื่อก่อนนั้นอาจจะดูว่าไม่เหมือน 

กี่ล้านความคิด กี่ล้านคนเดินผ่านมา มีความสุขเมื่อมองผ่านซึ่งแผ่นดิน

   ทุกครั้งที่มาพุทธคยา สิ่งที่เรานั้นชอบที่จะมายืนดูนอกจากสิ่งอื่นใดนั้นคือริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา คุณค่าในยามเช้า แน่นอนว่าหากว่าเรานั้นได้เดินทางไปในสถานที่จริงนั้นแต่ละสถานที่นั้นไม่ได้อยู่ห่างไกลกันมากนักเพียงแต่ในสถานที่ในการเกิดนั้นค่อนข้างที่จะห่างไกลจากเพื่อนมากเท่านั้นเอง เวลาที่เรานั้นเดินทางตามรอยพระพุทธเจ้านั้นเรานั้นจะมาเริ่มในสถานที่ในการตรัสรู้ ซึ่งถือว่าหากเรานั้นบินลงในเมืองพุทธคยานั้นจะราคาค่อนข้างที่จะสูง เรานั้นจะต้องเดินทางเพื่อที่จะไปในสถานที่นี้เดินทางไปเรื่อยๆ จะคุ้มหน่อย 

   ในการเดินทางในอินเดียนั้นมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้ตลอด เพราะว่าในบางที่นั้นเขาไม่ได้เปิดตามที่เรานั้นพร้อม หากว่าเรานั้นจะไปจะต้องปรึกษาคนที่มีความรู้ในการเดินทางไปในอินเดีย อาจจะหมายถึงคนที่นั่น และต้องรู้จักไว้หน่อยเผื่อว่าเรานั้นเกิดในส่วนของปัญหาแล้วเรานั้นถึงจะกลับคืนหรือว่าผ่านมันมาได้

   เช้าวันนี้เรานั้นตื่นแต่เช้าเดินลัดเลาะเพื่อที่จะมาดูในส่วนของสถานที่ในการลอยถาดของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหน่อย เพราะว่าหากเรานั้นมาในตอนสายจะไม่ค่อยมองเห็นในส่วนของแสงพระอาทิตย์นั้นขึ้นพอดีกับปลายของยอดเจดีย์พุทธคยา ตื่นเพื่อมารอเพราะว่าคิดว่าจะไม่มีหมอกหรือว่ามีเมฆนั้นมาบดบังแน่นอน 

     แสงยามเช้าสวยงามเสมอ เรานั้นอาจจะบอกว่าสายน้ำของแม่น้ำนั้นพระพุทธเจ้าสามารถที่จะเดินข้ามมันไปได้  นั่นคงไม่แปลกเพราะว่าสายน้ำนั้นไม่ได้ลึกอาจจะเป็นในช่วงของฤดูแล้งที่ไม่ค่อยที่จะมีน้ำ เพราะว่าแม่น้ำเนรัญชรานั้นถือว่าเป็นแม่น้ำที่มีความกว้างใหญ่แและเป็นในส่วนของดินทรายมากมาย บางปีนั้นแห้งขอดจนเห็นในส่วนของดินทราย บางปีนั้นก็จะมีน้ำบ้างแต่ว่าไม่เยอะ ผู้คนในเมืองนั้นมีความขยันมาก ต่อจากตรงนี้ไม่ไกลเท่าไหร่นั้นคือสถานที่ในการบำเพ็ญทุกรกิริยา 

   หากว่าเรานั้นเดินลงมานั้นเยื้องไปหน่อยนั้นจะเป็นบ้านของนางสุชาดา หญิงสาวที่ถวายอาหารมื้อแรกในการตรัสรู้ ถือว่าเรื่องราวนั้นมีจริงสถานที่จริง เรานั้นไปเดินตามรอยแล้วได้เจอจริง 

    ความสุขของคนอินเดียนั้นไม่ได้ทุกข์ร้อนในเรื่องใด เรื่องที่ตนเองนั้นต้องพยายามในการทำงานในตอนเช้าและหาอาหารเพื่อที่จะให้ครอบครัวนั้นมีความสุข ในตอนเช้านั้นจะเห็นชายนั้นพยายามที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปทำงาน กระตือรือร้นมาก

   ส่วนในเรื่องของเสียงแตรที่เมืองนี้นั้นทั้งคืนเพราะว่าคนเดินสัญจรไปมา เสียงรถนั้นไม่ได้เยอะนะแต่ว่ามีการกดเสียงบ่อยมากในแต่ละคันและบางคันนั้นยาวจนเกือบนาที ทำให้เป็นสีสันในการนอนหลับพักผ่อนไปจนถึงเวลาที่ตื่นนั้นก็ยังไม่เงียบอีก

  ใครที่จต้องการประสบการณ์ที่แปลกใหม่นั้นต้องเดินทางมายังประเทศอินเดียเพื่อที่จะเปลี่ยนบรรยากาศมีความสุขในการเดินตามรอยความจริงที่มีอยู่ไม่มีวันหายไป