เช็กลิสต์ 20 สิ่งที่ทำแล้วเสียเวลาชีวิตสุด ๆ

 

1.ใช้เวลากับ Toxic peple (คนที่มีพฤติกรรมที่เป็นพิษ) คนที่ไม่ให้เกียรติ ความสัมพันธ์ที่ต้องอดทนจนเสียตัวตน ไม่คุ้มค่ากับเวลาชีวิต คบกับคนที่ดูดพลังชีวิต คนที่เอาแต่บ่น ดราม่า ไม่สนับสนุน แค่มีอยู่ใกล้ ๆ ก็เหนื่อยแล้ว

 

2.ใช้เวลาอธิบายเหตุผลของเราให้กับคนที่มี "อคติ" กับเรา เถียงกับคนที่ไม่อยากเข้าใจ ยิ่งพูด ยิ่งเสียพลัง สุดท้ายไม่มีใครได้อะไรเลย

 

3.วัน ๆ ไม่ทำอะไรนินทาเรื่องชาวบ้านไปเรื่อย

 

4.ให้ "ใจ" กับคนที่เห็นแก่ตัว และเอาแต่ใจ

 

5.ชอบมี "ข้ออ้าง" ผัดวันประกันพรุ่ง รอแรงบันดาลใจ ก่อนจะเริ่ม บางทีการเริ่ม คือ สิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจขึ้นมา ไม่ใช่รอให้มันมาก่อน

 

 

6.เดินตามคนอื่นแบบ "ไร้จุดยืน" ของตัวเอง ใช้ชีวิตเพื่อให้คนอื่นพอใจ แต่ตัวเองทุกข์ ลืมไปว่า ชีวิตเป็นของเรา ไม่ใช่ของคนอื่น

 

7.เอาจุดด้อยของตัวเองไป "เปรียบเทียบ" กับจุดเด่นคนอื่น เปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับคนอื่น มีแต่จะยิ่งรู้สึกด้อย ทั้งที่ต่างคนต่างเส้นทาง

 

8.พยายามเป็นคนดีในสายตาทุกคน ทำให้เหนื่อยแทบตายก็ไม่มีวันชนะใจทุกคนได้

 

9.ยึดติดกับภาพลักษณ์ภายนอก มากกว่า ความจริงของตัวเอง ใช้เวลาสร้างเปลือก จนลืมสร้างแก่นของชีวิต

 

10.พยายามเอาชนะทุกอย่าง  จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องชนะทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องที่ไม่สำคัญ

 

 

11.พยายามเปลี่ยนคนอื่นทั้งที่เขาไม่อยากเปลี่ยน  กับคนบางคนอาจไม่ต้องการคำแนะนำ เขาอาจแค่ต้องการให้เราฟังเขาเฉย ๆ เท่านั้น

 

12.เก็บทุกเรื่องมาใส่ใจ ใครพูดอะไร ใครมองยังไง ก็เก็บเอามาหมด คิดมากเกินจำเป็นทำให้หนักใจเปล่า ๆ

 

13.ไม่กล้าลองสิ่งใหม่ ๆ เพราะกลัวล้มเหลว ปล่อยเวลาผ่านไปพร้อมกับความฝันที่ไม่เคยเริ่ม

 

14.ทำในสิ่งที่ไม่รักไม่ชอบไปวัน ๆ เพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง อยู่แต่ในคอมฟอร์ตโซน แล้วปล่อยให้เวลาไหลไป

 

15.ติดอยู่กับอดีต ความผิดหวังและความผิดพลาด ย้อนคิด ซ้ำซาก โดยไม่มีวันเปลี่ยนแปลงอะไรได้

 

 

16.พูดว่า “ไม่มีเวลา” กับทุกสิ่งที่สำคัญจริง ๆ ทั้งที่เสียเวลาไปกับเรื่องไม่สำคัญวันละหลายชั่วโมง

 

17.รอให้พร้อมทุกอย่างก่อนค่อยลงมือทำ แต่ที่จริงแล้วความพร้อมไม่เคยมาทั้งหมด การเริ่มต่างหากที่สำคัญ

 

18.ทำงานที่ไม่พัฒนาอะไรเลย แค่ทำให้เสร็จ แต่ไม่ได้ทำให้โต

 

19.บ่นซ้ำ ๆ กับเรื่องเดิม ๆ โดยไม่คิดแก้ไข ระบายไปวัน ๆ แต่ชีวิตยังจมอยู่ที่เดิม

 

20.ไม่ถามตัวเองว่า “ทำไปเพื่ออะไร?” พอรู้ตัวอีกที ก็หมดไปหลายปี โดยไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน