ความเชื่อในเรื่องของการสั่นระฆัง ชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จัก

เรื่องราวที่ผ่านมา การประสานตาสู่การเรียนรู้ เรื่องราวใหม่ที่น่าดู

สวยหรูเพิ่มค่าประสาตน  เมื่อเรานั้นได้เดินเที่ยว จิตใจเปลี่ยนความสงสัย 

เรื่องราวตามถิ่นที่นำตน ความสับสนเพิ่มพูนในสิ่งตน 

     วันนี้จะมาเล่าว่าทำไมเราถึงจะต้องมีระฆังในวัดที่หลากหลาย เพราะว่าในส่วนของสถานที่ในวัดนั้นไม่ว่าเรานั้นจะไปในส่วนของวัดไหนนั้น จะได้เห็นว่าในวัดนั้นมีระฆัง สีทองบ้างสีสนิม สีดำแล้วแต่รูปแบบในส่วนของตัวระฆัง แต่หากว่าเรานั้นไปในวัดนั้นเราจะเห็นว่าในส่วนที่เขานั้นให้เคาะนั้นจะห้อยเป็นพวงเรียงต่อกัน บางครั้งนั้นในการเคาะนั้นจะต้องฟังในเรื่องของเสียง  เสียงนั้นจะกังวานไพเราะมากขนาดไหน จะขึ้นอยู่กับราคาด้วย 

   ครั้งหนึ่งได้เดินทางไปยังสถานที่ในดินแดนภารตะ ที่ไม่ว่าเรานั้นจะเดินขึ้นในชั้นไหนยิ่งสูงขึ้นมากเท่าไหร่ยิ่งทำให้เรานั้นได้เคาะในส่วนของระฆังดังกังวานมากขึ้นมากเท่านั้น เรื่องราวที่เรานั้นได้มองนั้นมากกว่าหลายสิ่งหลายอย่าง ในความเหมือนกันนั้นในรอบของต้นเสาทั้งสองนั้นจะมีในส่วนของสีแดงสวยงาม 

    ระยะในการตั้งนั้นจะสูงประมาณเท่ากัน ไม่ว่าเรานั้นจะไปเคาะระฆังที่ไหนก็จะดีเหมือนกัน หลังคานั้นมีเหมือนกันกับศาลาที่สวยงามมากกว่าเรื่องราวทั้งหมดนั้นจะสร้างในเรื่องราวของความดี ไม่มีใครนั้นบอกได้ว่าจะเล่าเรื่องราวตอนที่ยังเด็กมีการเรียนในส่วนของสวดมนต์และทำสมาธิ ในระหว่างของการสวดมนต์ทำวัตรเย็นนั้น ปกติเรานั้นจะนั่งสวดทุกวัน และไม่เคยขาดในเรื่องของเสียง  เรามีความสุขมากในการที่นั่งฟังเสียง 

    เรามาดูในส่วนของยสัญลักษณ์ของระฆังนี้มีสีสันสวยงาม สีสันของมันนั้นจะเข้มขึ้น  อาจจะเพราะว่าในส่วนของระฆังนั้นอาจจะมีสีเดียวแต่จะมากกว่าคือรายรอบในส่วนของมุมนั้นสวยงามได้หลากสีมาก  หลังจากนั้นไม่นานที่พระอาจารย์นั้นบอกว่าคนเรานั้นหากว่าสวดมนต์ได้เสียงดังแล้ว จะมีความสุขมากกว่าทุกครั้งคือความพยายามมาก อดทน และในสุดท้ายแล้วเรานั้นจะมีในส่วนของความดี และมีชื่อเสียงในเรื่องของการเดินทางไปทำงาน เป็นที่รู้จักที่หลากหลาย

   เส้นทางของเรานั้นไม่ได้มีการโรยด้วยกลีบกุหลาบเลย มีความสุขในทุกการก้าวย่างของเรา จริงแล้วคนเรานั้นไม่ได้มีเวลาหลากหลายมากในการที่จะเดินทาง แต่หากว่าเส้นทางที่คงทนหรือมีความสุขนั้นเราจะต้องดีกว่าที่เคยคิดและสังเกต 

    มีความสุขกับความเชื่อ จริงแล้วความเชื่อนั้นสามารถที่จะสามารถสื่อสาร แต่หากว่าเรานั้นไม่มีความสุขไม่ค่อยที่จะมีทรัพย์ในการให้ทาน เมื่อเวลานั้นผ่านไป ทานนั้นจะกลับมาสู่เรา ความสุขที่มากกว่าทุกอย่างนั้น ชีวิตที่ธรรมดาและเรียบง่ายนั้นมีความสุข